มีภาพถ่ายกี่ภาพแล้วที่ถูกถ่ายมาบนโลกนี้?: บทเรียนภาษาอังกฤษ

Hey, Vsauce.

สวัสดี Vsauce

Michael here.

ไมเคิลเองครับ

In 1826,

ในปี 1826

this became the very first photograph ever taken. ไวยากรณ์

นี่กลายเป็นภาพถ่ายใบแรกในประวัติศาสตร์

And in 1992,

และในปี 1992

this became the very first image ever uploaded to the web.

นี่ก็กลายเป็นรูปภาพแรกที่เคยถูกอัปโหลดขึ้นเว็บ

But how many photographs have we all taken altogether

แต่พวกเราทุกคนถ่ายภาพรวมกันไปแล้วกี่ภาพ

throughout all of history?

ตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา?

Well,

เอาล่ะ

1,000 Memories investigated this very question.

1,000 Memories ได้ศึกษาคำถามนี้โดยเฉพาะ

They took a look at the number of digital cameras currently in use, วลี

พวกเขาดูจำนวนกล้องดิจิทัลที่ใช้งานอยู่ในปัจจุบัน

typical usage of a digital camera,

รูปแบบการใช้งานกล้องดิจิทัลโดยทั่วไป

as well as the amount of analog film and film developing supplies วลี

ตลอดจนปริมาณฟิล์มแอนะล็อกและอุปกรณ์ล้างฟิล์ม

used by the industry ever since the 19th century. ไวยากรณ์

ที่วงการนี้ใช้มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 19

Tabulated altogether,

เมื่อนำตัวเลขทั้งหมดมารวมกัน

they estimated that we have taken

พวกเขาประเมินว่าเราถ่ายภาพไปแล้ว

3 and 1/2 trillion photographs,

3.5 ล้านล้านภาพ

4 billion of which were taken this year alone. ไวยากรณ์

โดย 4 พันล้านภาพในนั้นถูกถ่ายในปีนี้เพียงปีเดียว

We are snapping more photographs than ever before ไวยากรณ์

เรากำลังถ่ายภาพกันมากกว่าที่เคย

because of the proliferation of easy-to-use, การใช้คำ

เพราะกล้องดิจิทัลที่ใช้งานง่าย

affordable digital cameras.

และราคาเอื้อมถึงได้แพร่หลายขึ้น

In fact,

อันที่จริง

we take four times more pictures per day ไวยากรณ์

ในแต่ละวัน เราถ่ายภาพมากขึ้นถึงสี่เท่า

than we did 10 years ago.

เมื่อเทียบกับเมื่อ 10 ปีก่อน

Or think of it this way. ลำดับความ

หรือลองคิดแบบนี้ก็ได้

Today,

ทุกวันนี้

every 2 minutes,

ในทุก ๆ 2 นาที

humanity takes more pictures

มนุษยชาติถ่ายภาพมากกว่า

than we took altogether in the entire 1800s.

จำนวนภาพทั้งหมดที่เราเคยถ่ายตลอดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19

Of course,

แน่นอนว่า

the 1800s were a long time ago,

คริสต์ศตวรรษที่ 19 ผ่านมานานมากแล้ว

but if we take every year from the invention of photography until today,

แต่ถ้านับทุกปีตั้งแต่มีการคิดค้นการถ่ายภาพจนถึงวันนี้

10% of all of those images,

10% ของภาพทั้งหมดนั้น

a 10th of every still image recorded of our world

หรือหนึ่งในสิบของภาพนิ่งทุกภาพที่บันทึกโลกของเราไว้

was taken in the last 12 months.

ถูกถ่ายขึ้นในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา

That's a lot.

นั่นเยอะมาก

But even crazier is the fact that a fifth of these images, ไวยากรณ์

แต่ที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคือ หนึ่งในห้าของภาพเหล่านี้

20% of them,

หรือ 20%

all wind up in the same place, กริยาวลี

ไปรวมอยู่ในที่เดียวกันทั้งหมด

Facebook.

Facebook

Facebook is huge.

Facebook ใหญ่มหาศาล

But to put it in perspective, สำนวน

แต่เพื่อให้เห็นภาพ

you Vsaucers are huge.

พวกคุณชาว Vsauce เองก็เป็นกลุ่มใหญ่โตมาก

If all of us got together in one place and claimed independence, โน้ต

ถ้าพวกเราทุกคนมารวมตัวกันในที่เดียวแล้วประกาศเอกราช

we would become the 152nd largest country on Earth,

เราจะกลายเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับ 152 ของโลก

right between Guinea-Bissau and Trinidad and Tobago.

อยู่ระหว่างกินี-บิสเซากับตรินิแดดและโตเบโกพอดี

But Facebook,

แต่ Facebook

with its 1 billion users,

ซึ่งมีผู้ใช้ 1 พันล้านคน

would be the third largest country on Earth.

จะเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับสามของโลก

To take a quick, dark detour, ลำดับความ

ขอแวะออกนอกเรื่องไปด้านมืดสักครู่

of those 1 billion people on Facebook,

ในบรรดาผู้ใช้ Facebook 1 พันล้านคนนั้น

it's estimated that 30 million of them are now dead. ไวยากรณ์

คาดว่าราว 30 ล้านคนเสียชีวิตไปแล้ว

And in 100 years,

และในอีก 100 ปี

it's estimated that half a billion of the people on Facebook

คาดว่าผู้คนบน Facebook จำนวนครึ่งพันล้านคน

will be deceased. การใช้คำ

จะเสียชีวิตไปแล้ว

Facebook Stories offers a really neat tool where you can click on a country

Facebook Stories มีเครื่องมือเจ๋ง ๆ ที่ให้คุณคลิกเลือกประเทศหนึ่ง

and then see what other countries most of their Facebook friends live in.

แล้วดูว่าเพื่อน Facebook ส่วนใหญ่ของคนในประเทศนั้นอาศัยอยู่ในประเทศใดบ้าง

It's fun to see what countries are most connected to which others,

การดูว่าประเทศใดเชื่อมโยงกับประเทศใดมากที่สุดนั้นสนุกดี

but this whole thing brings up the question of degrees of separation. โน้ต

แต่ทั้งหมดนี้ทำให้เกิดคำถามว่า คนเราห่างกันกี่ทอด

If you were to take two random people on Earth, ไวยากรณ์

ถ้าคุณสุ่มเลือกคนสองคนบนโลก

how many friend of a friend of a friend of a friend's

จะต้องผ่าน “เพื่อนของเพื่อนของเพื่อนของเพื่อน” กี่คน

would you need to connect those two people?

ถึงจะเชื่อมโยงคนสองคนนั้นเข้าหากันได้?

Well, in the real world,

เอาล่ะ ในโลกจริง

it's a little difficult to figure out because we don't know who's friends with who กริยาวลี

เรื่องนี้คำนวณได้ยากนิดหน่อย เพราะเราไม่รู้ว่าใครเป็นเพื่อนกับใคร

and there are a lot of people.

และมีผู้คนอยู่มากมาย

But luckily,

แต่โชคดีที่

mathematics has come to our rescue. สำนวน

คณิตศาสตร์เข้ามาช่วยเราไว้

Watts and Strogatz showed that you could calculate

Watts และ Strogatz แสดงให้เห็นว่าเราสามารถคำนวณ

the average path between any two random people

เส้นทางเฉลี่ยระหว่างคนสองคนที่สุ่มเลือกมา

quite easily.

ได้ค่อนข้างง่าย

In this equation,

ในสมการนี้

the N stands for the total number of people in the population วลี

N หมายถึงจำนวนคนทั้งหมดในประชากร

and K stands for the number of friends each person has.

ส่วน K หมายถึงจำนวนเพื่อนที่แต่ละคนมี

If we assume that each person has,

ถ้าเราสมมติว่าแต่ละคนมี

say, 30 friends การใช้คำ

เพื่อนสัก 30 คน

and we assume that 10% of our population is too young to have actual friends,

และสมมติว่า 10% ของประชากรเราเด็กเกินกว่าจะมีเพื่อนจริง ๆ

it turns out that you can connect any two people on Earth with only 6.6 connections, วลี

ก็ปรากฏว่าเราสามารถเชื่อมโยงคนสองคนใด ๆ บนโลกได้ด้วยความสัมพันธ์เพียง 6.6 ทอด

theoretically.

อย่างน้อยก็ในทางทฤษฎี

Of course,

แน่นอนว่า

in the real world,

ในโลกจริง

we don't all have the same number of friends,

พวกเราแต่ละคนไม่ได้มีเพื่อนเท่ากัน

we don't all have 30 friends,

ไม่ใช่ทุกคนจะมีเพื่อน 30 คน

and isolated groups make the average much, much higher.

และกลุ่มที่แยกตัวออกไปก็ทำให้ค่าเฉลี่ยสูงขึ้นมาก ๆ

Of course,

แน่นอนว่า

there are non-real world places where these connections are easier to follow.

ยังมีสถานที่ที่ไม่ใช่โลกจริง ซึ่งติดตามความเชื่อมโยงเหล่านี้ได้ง่ายกว่า

For instance,

ตัวอย่างเช่น

Facebook.

Facebook

Last year,

เมื่อปีที่แล้ว

Facebook's data team released two papers showing

ทีมข้อมูลของ Facebook เผยแพร่บทความวิจัยสองฉบับที่แสดงให้เห็นว่า

that amongst all Facebook users at the time, การใช้คำ

ในบรรดาผู้ใช้ Facebook ทั้งหมด ณ เวลานั้น

the average distance between any two random users was only 4.74 friends.

ระยะห่างเฉลี่ยระหว่างผู้ใช้สองคนที่สุ่มเลือกมามีระยะเชื่อมโยงผ่านเพื่อนเพียง 4.74 คน

Twitter is even tighter. สำนวน

เครือข่ายของ Twitter ยิ่งแน่นแฟ้นกว่า

It's been shown that any two random users of Twitter are connected by only 4.67 friends,

มีการแสดงให้เห็นว่าผู้ใช้ Twitter สองคนที่สุ่มเลือกมาเชื่อมโยงกันผ่านเพื่อนเพียง 4.67 คน

though some studies have shown it to be as low as 3 and 1/2. วลี

แม้งานวิจัยบางชิ้นพบว่าตัวเลขนี้อาจต่ำเพียง 3.5 คน

Numbers like that can make impersonal crowds seem quite intimate. ไวยากรณ์

ตัวเลขแบบนี้ทำให้ฝูงชนที่ไม่รู้จักกันดูใกล้ชิดกันมากทีเดียว

But one of my favorite things about crowds is how smart they are. ไวยากรณ์

แต่สิ่งหนึ่งที่ผมชอบที่สุดเกี่ยวกับฝูงชนคือความฉลาดของพวกเขา

Wisdom of the crowds is a fascinating phenomenon where the collective knowledge or guesses or estimations of a big group of people, วัฒนธรรม

ภูมิปัญญาของฝูงชนคือปรากฏการณ์น่าทึ่ง ซึ่งความรู้ การคาดเดา หรือการประเมินร่วมกันของคนกลุ่มใหญ่

when averaged, ไวยากรณ์

เมื่อนำมาหาค่าเฉลี่ยแล้ว

are better than one individual person working alone.

จะให้ผลดีกว่าคนเพียงคนเดียวที่คิดอยู่ตามลำพัง

A good example of this is trying to guess how many jelly beans are in a jar.

ตัวอย่างที่ดีคือการลองทายว่ามีเยลลี่บีนกี่เม็ดอยู่ในโหล

Some people will overestimate, การใช้คำ

บางคนจะทายมากเกินไป

while others will underestimate.

ขณะที่บางคนจะทายน้อยเกินไป

But collectively,

แต่เมื่อมองโดยรวม

each member cancels out the errors of the other กริยาวลี

ความคลาดเคลื่อนของแต่ละคนจะหักล้างกัน

and the group average estimation winds up being smarter than the sum of its parts. โน้ต

และค่าประมาณเฉลี่ยของกลุ่มกลับฉลาดกว่าผลรวมของสมาชิกแต่ละคนเสียอีก

The BBC's demonstration of this is fantastic.

การสาธิตเรื่องนี้ของ BBC ยอดเยี่ยมมาก

I've linked it down in the description.

ผมใส่ลิงก์ไว้ในคำอธิบายด้านล่างแล้ว

It's worth watching. ไวยากรณ์

คุ้มค่าที่จะดู

They had 160 people guess the number of jelly beans in a jar. ไวยากรณ์

พวกเขาให้คน 160 คนทายจำนวนเยลลี่บีนในโหล

The guesses ranged from a few hundred to tens of thousands, วลี

คำตอบมีตั้งแต่ไม่กี่ร้อยไปจนถึงหลายหมื่น

but the average of all 160 guesses was 4,515.

แต่ค่าเฉลี่ยของคำตอบทั้ง 160 คำตอบคือ 4,515

Only five beans away from the exact answer. วลี

ห่างจากคำตอบที่ถูกต้องเพียงห้าเม็ด

It's amazing to think that in a large enough group, ไวยากรณ์

น่าทึ่งมากที่คิดว่า ในกลุ่มที่ใหญ่พอ

the errors and shortcomings of everyone else,

ข้อผิดพลาดและข้อบกพร่องของคนอื่น ๆ

no matter how annoying they are individually, ไวยากรณ์

ไม่ว่าแต่ละคนจะน่ารำคาญแค่ไหน

actually can balance and correct our own shortcomings.

กลับช่วยหักล้างและแก้ไขข้อบกพร่องของเราเองได้จริง ๆ

It feels good,

เป็นความคิดที่ชวนให้รู้สึกดี

though a little bit strange to think that in a group,

แม้จะรู้สึกแปลกนิดหน่อยที่คิดว่า ในกลุ่มหนึ่ง

it's possible for nobody to be correct, ลำดับความ

อาจไม่มีใครตอบถูกเลย

but for everybody to be right.

แต่ทุกคนกลับถูกต้องได้

And as always,

และเช่นเคย

thanks for watching.

ขอบคุณที่รับชมครับ