ทฤษฎีการเมือง – Jean-Jacques Rousseau: บทเรียนภาษาอังกฤษ

Modern life is deeply attracted to the idea of progress. วลี

ชีวิตสมัยใหม่ถูกดึงดูดอย่างมากด้วยแนวคิดเรื่องความก้าวหน้า

In the 18th century,

ในศตวรรษที่ 18

as European societies became ever richer and more technological,

เมื่อสังคมยุโรปมีความมั่งคั่งและมีเทคโนโลยีมากขึ้น

the conventional view was that mankind was firmly set on a positive trajectory สำนวน

มุมมองแบบดั้งเดิมคือมนุษยชาติกำลังดำเนินไปบนเส้นทางเชิงบวกอย่างมั่นคง

from savagery and ignorance towards prosperity and civilization.

จากความป่าเถื่อนและความไม่รู้ ไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองและอารยธรรม

But there was at least one 18th century philosopher who violently disagreed

แต่มีนักปรัชญาในศตวรรษที่ 18 อย่างน้อยหนึ่งคนที่ไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรง

and who continues to have very provocative things to say to our own era.

และยังคงมีสิ่งยั่วยุความคิดมากมายที่จะบอกกับยุคสมัยของเรา

Jean-Jacques Rousseau was born to an educated watchmaker in Geneva in 1712.

ฌอง-ฌาคส์ รุสโซ เกิดในครอบครัวช่างทำนาฬิกาที่มีการศึกษาในเมืองเจนีวาเมื่อปี 1712

When he was 10,

เมื่อเขาอายุ 10 ขวบ

his father got into a legal dispute วลี

พ่อของเขาเข้าไปพัวพันกับข้อพิพาททางกฎหมาย

and the family was forced to flee Geneva. ไวยากรณ์

และครอบครัวถูกบังคับให้ต้องหลบหนีออกจากเจนีวา

From that point on, ลำดับความ

นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

Rousseau's life was marked by deep instability and isolation. วลี

ชีวิตของรุสโซก็เต็มไปด้วยความไม่มั่นคงและโดดเดี่ยวอย่างลึกซึ้ง

As a young man,

เมื่อครั้งยังเป็นหนุ่ม

Rousseau went to Paris

รุสโซเดินทางไปยังปารีส

and there was exposed to the opulence and luxury วลี

และที่นั่นเขาได้สัมผัสกับความมั่งคั่งและความหรูหรา

that was the order of the day in ancien régime Paris. โน้ต

ซึ่งเป็นเรื่องปกติในปารีสยุคระบอบเก่า (ancien régime)

It was a far cry from his birthplace of Geneva, สำนวน

มันช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับเมืองเจนีวาบ้านเกิดของเขา

a city that was sober and deeply opposed to luxury goods.

ซึ่งเป็นเมืองที่เรียบง่ายและต่อต้านสินค้าฟุ่มเฟือยอย่างยิ่ง

Then one day in 1749,

แล้ววันหนึ่งในปี 1749

he read a copy of a newspaper,

เขาได้อ่านหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง

the Mercure de France,

ชื่อว่า Mercure de France

that contained an advert for an essay

ซึ่งมีประกาศรับสมัครบทความ

on the subject of whether recent advances in the arts and sciences

ในหัวข้อที่ว่าความก้าวหน้าทางศิลปะและวิทยาศาสตร์เมื่อเร็วๆ นี้

had contributed to what was called the purification of morals.

ได้มีส่วนช่วยในสิ่งที่เรียกว่าการชำระศีลธรรมให้บริสุทธิ์ขึ้นหรือไม่

In other words, ลำดับความ

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ

was the world getting better?

โลกกำลังดีขึ้นหรือเปล่า?

Rousseau experienced something of an epiphany. วลี

รุสโซมีประสบการณ์คล้ายกับการตรัสรู้

It struck him that civilization and progress had not in fact improved people. ไวยากรณ์

เขาตระหนักว่าแท้จริงแล้ว อารยธรรมและความก้าวหน้าไม่ได้ทำให้ผู้คนดีขึ้นเลย

Instead,

ในทางกลับกัน

they had exacted a terrible,

พวกมันได้สร้างผลกระทบอันเลวร้าย

destructive influence on the morality of human beings

และทำลายล้างต่อศีลธรรมของมนุษย์

who had once been good.

ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นคนดี

Rousseau took this insight

รุสโซนำความเข้าใจเชิงลึกนี้

and turned it into the central thesis กริยาวลี

มาเปลี่ยนเป็นวิทยานิพนธ์หลัก

of what became his celebrated Discourse on the Arts and Sciences.

ของสิ่งที่จะกลายมาเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงอย่าง "Discourse on the Arts and Sciences"

His argument was simple.

ข้อโต้แย้งของเขาเรียบง่ายมาก

Individuals had once been good and happy,

บุคคลเคยเป็นคนดีและมีความสุข

but as people had emerged from their pre-social state and joined society,

แต่เมื่อผู้คนหลุดพ้นจากสถานะก่อนเข้าสังคมและรวมตัวกันเป็นสังคม

they had become plagued by vice and sin. สำนวน

พวกเขาก็ถูกรบกวนด้วยความชั่วร้ายและบาป

In this work

ในผลงานชิ้นนี้

and in its twin,

และในผลงานคู่แฝดอย่าง

the Discourse on the Origins and Foundations of Inequality,

"Discourse on the Origins and Foundations of Inequality"

Rousseau went on to sketch ไวยากรณ์

รุสโซได้ร่างภาพต่อไปว่า

what it would have been like at the beginning of history, ไวยากรณ์

จุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์น่าจะเป็นเช่นไร

an idyllic period that he called the state of nature. วัฒนธรรม

ซึ่งเป็นช่วงเวลาอันงดงามที่เขาเรียกว่า "สภาวะธรรมชาติ"

A long time ago,

เมื่อนานมาแล้ว

when men and women lived in forests

ตอนที่ผู้ชายและผู้หญิงอาศัยอยู่ในป่า

and had never entered a shop or read a newspaper,

และไม่เคยเข้าร้านค้าหรืออ่านหนังสือพิมพ์

the philosopher pictured people more easily understanding their own minds

นักปรัชญาจินตนาการว่าผู้คนเข้าใจจิตใจของตนเองได้ง่ายขึ้น

and so being drawn towards essential features of a satisfied life,

และถูกดึงดูดไปสู่คุณลักษณะที่จำเป็นของชีวิตที่พึงพอใจ

a love of family,

ความรักในครอบครัว

a respect for nature,

ความเคารพต่อธรรมชาติ

an awe at the beauty of the universe,

ความเกรงขามต่อความงามของจักรวาล

a curiosity about others,

ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับผู้อื่น

and a taste for music and simple entertainments.

และรสนิยมในดนตรีรวมถึงความบันเทิงที่เรียบง่าย

The state of nature was moral and guided by spontaneous

สภาวะธรรมชาติมีศีลธรรมและถูกนำทางด้วยความเป็นธรรมชาติ

pity, empathy for others and their suffering.

ความสงสาร ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นและความทุกข์ทรมานของพวกเขา

So what was it about civilization ไวยากรณ์

แล้วอะไรในอารยธรรม

that Rousseau thought had corrupted people

ที่รุสโซคิดว่าทำให้ผู้คนทุจริต

and led to moral degeneracy?

และนำไปสู่ความเสื่อมทรามทางศีลธรรม?

Rousseau claimed that the march towards civilization สำนวน

รุสโซอ้างว่าการก้าวไปสู่อารยธรรม

had awakened in people an unhealthy form of self-love,

ได้ปลุกรูปแบบการรักตัวเองที่ไม่ดีต่อสุขภาพขึ้นมาในตัวผู้คน

amour-propre, he called it, วัฒนธรรม

เขาเรียกมันว่า amour-propre

something that was artificial

ซึ่งเป็นสิ่งที่ประดิษฐ์ขึ้น

and centered around pride,

และมีศูนย์กลางอยู่ที่ความเย่อหยิ่ง

jealousy,

ความอิจฉาริษยา

and vanity.

และความหลงตัวเอง

Rousseau argued that this destructive form of self-love

รุสโซแย้งว่ารูปแบบการรักตัวเองที่ทำลายล้างนี้

had emerged as people had moved into cities

เกิดขึ้นเมื่อผู้คนย้ายเข้ามาอยู่ในเมือง

and there had begun to compare themselves to others

และที่นั่นพวกเขาเริ่มเปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่น

and created their identities solely by reference to their neighbors. วลี

และสร้างอัตลักษณ์ของตนโดยอ้างอิงจากเพื่อนบ้านเพียงอย่างเดียว

Civilized people had stopped thinking about what they wanted

คนมีอารยธรรมหยุดคิดว่าพวกเขาต้องการอะไร

and they felt and merely imitated other people,

และรู้สึกอย่างไร พวกเขาเพียงแค่เลียนแบบผู้อื่น

entering into ruinous competitions for status and money

เข้าสู่การแข่งขันที่หายนะเพื่อสถานะและเงินทอง

and losing sight of their own sensations. สำนวน

และสูญเสียการมองเห็นความรู้สึกของตนเอง

Rousseau is forever associated with the term noble savage วัฒนธรรม

รุสโซมักจะเกี่ยวข้องกับคำว่า คนป่าผู้สูงส่ง เสมอ

because it was his work that described the innocence and morality of our ancestors

เพราะผลงานของเขาได้บรรยายถึงความไร้เดียงสาและศีลธรรมของบรรพบุรุษของเรา

and contrasted it with modern decadence.

และนำมาเปรียบเทียบกับความเสื่อมโทรมในยุคสมัยใหม่

At the time Rousseau was writing,

ในตอนที่รุสโซกำลังเขียนหนังสือนั้น

European society was fascinated by the plight of the native North American tribes. วลี

สังคมยุโรปหลงใหลในความยากลำบากของชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกาเหนือ

Reports of Indian society drawn up in the 16th century กริยาวลี

รายงานเกี่ยวกับสังคมอินเดียนแดงที่เขียนขึ้นในศตวรรษที่ 16

had once described the Indians as materially simple โน้ต

เคยบรรยายลักษณะของชาวอินเดียนแดงว่าเรียบง่ายในทางวัตถุ

but psychologically very rich and interesting.

แต่มีความร่ำรวยทางจิตใจและน่าสนใจมาก

Communities were small,

ชุมชนมีขนาดเล็ก

close-knit,

ผูกพันกันอย่างใกล้ชิด

egalitarian,

มีความเสมอภาค

religious,

เคร่งศาสนา

playful,

ขี้เล่น

and martial.

และชอบการต่อสู้

However,

อย่างไรก็ตาม

within a few decades of the arrival of the Europeans, วลี

ภายในไม่กี่ทศวรรษหลังจากการมาถึงของชาวยุโรป

the status system of Indian society had been revolutionized

ระบบสถานะทางสังคมของชาวอินเดียนแดงได้ถูกปฏิวัติ

through contact with the technology and luxury of European industry.

ผ่านการติดต่อกับเทคโนโลยีและความหรูหราของอุตสาหกรรมยุโรป

Indians now longed for guns,

ตอนนี้ชาวอินเดียนแดงปรารถนาปืน

alcohol,

แอลกอฮอล์

beads,

ลูกปัด

and mirrors.

และกระจก

Rates of suicide and alcoholism had risen,

อัตราการฆ่าตัวตายและการติดสุราเพิ่มสูงขึ้น

communities were fracturing,

ชุมชนกำลังแตกสลาย

and factions were squabbling.

และฝักฝ่ายต่างๆ กำลังทะเลาะวิวาทกัน

The modern world had ruined the lives of people

โลกสมัยใหม่ได้ทำลายชีวิตของผู้คน

who had once lived happily in the state of nature.

ที่ครั้งหนึ่งเคยใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในสภาวะธรรมชาติ

Rousseau's interest in natural goodness

ความสนใจของรุสโซในความดีงามตามธรรมชาติ

made him very interested in the idea, ลำดับความ

ทำให้เขาสนใจในแนวคิดนี้เป็นอย่างมาก

though not quite the reality,

แม้ว่าจะไม่ใช่ความเป็นจริงทั้งหมดของเรื่อง

of children.

เกี่ยวกับเด็กๆ

In 1762,

ในปี 1762

he wrote Émile, or On Education,

เขาได้เขียน Émile หรือ On Education

perhaps the most successful book ever written

ซึ่งอาจเป็นหนังสือที่ประสบความสำเร็จที่สุดเท่าที่เคยเขียนมา

about how to raise children.

เกี่ยวกับการเลี้ยงดูเด็ก

Rousseau suggested that children were born naturally good

รุสโซเสนอว่าเด็กเกิดมามีความดีงามตามธรรมชาติ

and that the key to raising them ไวยากรณ์

และกุญแจสำคัญในการเลี้ยงดูพวกเขา

was therefore always to prevent their corruption by society.

คือการป้องกันไม่ให้สังคมมาทำให้พวกเขาแปดเปื้อนอยู่เสมอ

This idea was widely influential.

แนวคิดนี้มีอิทธิพลอย่างกว้างขวาง

Parents who had before this time

พ่อแม่ซึ่งก่อนหน้านี้

seen their children as wicked

มองว่าลูกๆ ของตนชั่วร้าย

or at best as blank slates, สำนวน

หรืออย่างดีที่สุดก็เหมือนผ้าขาว

now viewed them as founts of wisdom สำนวน

ตอนนี้กลับมองว่าพวกเขาเป็นแหล่งน้ำพุแห่งปัญญา

and tried to give them a childhood full of play

และพยายามให้พวกเขามีวัยเด็กที่เต็มไปด้วยการเล่น

and visits to forests and lakes.

และการไปเที่ยวป่าและทะเลสาบ

Rousseau became the inventor of child-centered education. การใช้คำ

รุสโซกลายเป็นผู้ริเริ่มการศึกษาที่เน้นเด็กเป็นศูนย์กลาง

He was also a great proponent of breastfeeding,

นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้สนับสนุนที่ยิ่งใหญ่ให้เลี้ยงลูกด้วยนมแม่

declaring,

โดยประกาศว่า

"Let mothers deign to nurse their children การใช้คำ

"ขอให้มารดายอมให้นมบุตรของตน

and morals will reform themselves.

และศีลธรรมจะได้รับการปฏิรูปด้วยตัวมันเอง

Nature's sentiments will be awakened in every heart

ความรู้สึกตามธรรมชาติจะตื่นขึ้นในทุกหัวใจ

and the state will be repeopled."

และรัฐจะเต็มไปด้วยผู้คนอีกครั้ง"

It was,

มันเป็น

he knew,

อย่างที่เขารู้

a bit of hyperbole, การใช้คำ

การพูดเกินจริงไปสักหน่อย

but it spurred a wave of breastfeeding สำนวน

แต่มันกระตุ้นให้เกิดกระแสการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่

even among the wealthy

แม้แต่ในหมู่คนร่ำรวย

who had long disdained the practice.

ที่เคยรังเกียจแนวปฏิบัตินี้มานาน

Artists rushed to paint and honor

ศิลปินต่างเร่งรีบที่จะวาดภาพและยกย่อง

the new vogue for breastfeeding.

แฟชั่นใหม่ในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่

Because Rousseau so closely valued human beings in their original state,

เนื่องจากรุสโซให้คุณค่ากับมนุษย์ในสภาพดั้งเดิมอย่างใกล้ชิด

it followed that in the novels he wrote, ลำดับความ

ดังนั้นในนวนิยายที่เขาเขียน

Rousseau also constantly celebrated intense feelings

รุสโซจึงมักจะเฉลิมฉลองความรู้สึกที่เข้มข้นเสมอ

rather than great deeds or social events.

แทนที่จะเป็นการกระทำที่ยิ่งใหญ่หรือกิจกรรมทางสังคม

In his novel,

ในนวนิยายของเขา

Julie,

Julie

written in 1761,

ที่เขียนขึ้นในปี 1761

Rousseau depicted the excitement and anguish of an upper-class woman

รุสโซพรรณนาถึงความตื่นเต้นและความปวดร้าวของหญิงชนชั้นสูง

caught in a love triangle สำนวน

ที่ติดอยู่ในรักสามเส้า

between her sensitive tutor

ระหว่างครูสอนพิเศษผู้ละเอียดอ่อนของเธอ

and her boring but socially sanctioned aristocratic match. การใช้คำ

กับการจับคู่กับชนชั้นสูงที่น่าเบื่อแต่ได้รับการยอมรับทางสังคม

Rousseau's contemporaries might have seen Julie as unwise

คนรุ่นราวคราวเดียวกับรุสโซอาจมองว่าจูลี่ไม่ฉลาด

and her feelings as a passing fancy, สำนวน

และความรู้สึกของเธอเป็นเพียงความหลงใหลชั่วครู่

but Rousseau painted her love สำนวน

แต่รุสโซกลับวาดภาพความรักของเธอ

in a higher light.

ในมุมมองที่สูงส่งกว่า

He urged us to see its grandeur,

เขากระตุ้นให้เราเห็นถึงความยิ่งใหญ่

depth,

ความลึกซึ้ง

and honor.

และเกียรติยศของมัน

In his writings about his own life,

ในงานเขียนเกี่ยวกับชีวิตของเขาเอง

Rousseau was similarly romantic

รุสโซก็มีความโรแมนติกเช่นเดียวกัน

or what one might unkindly call self-absorbed. น้ำเสียง/เจตนา

หรือสิ่งที่ใครบางคนอาจเรียกว่าการหมกมุ่นอยู่กับตัวเองอย่างโหดร้าย

In his famous Confessions,

ในหนังสือ Confessions อันโด่งดังของเขา

one of the first ever autobiographies,

ซึ่งเป็นหนึ่งในอัตชีวประวัติเล่มแรกๆ ของโลก

Rousseau spent pages exploring his inner life,

รุสโซใช้หน้ากระดาษมากมายสำรวจชีวิตภายในของเขา

how frustrating he found shopping,

เขาพบว่าการช้อปปิ้งนั้นน่าหงุดหงิดเพียงใด

the surprising feeling of tenderness for his ex's new partner,

ความรู้สึกอ่อนโยนที่น่าประหลาดใจต่อคู่รักใหม่ของแฟนเก่า

or the joys of gardening.

หรือความสุขในการทำสวน

To him,

สำหรับเขาแล้ว

these weren't trivial or self-absorbed topics,

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่หัวข้อที่ไร้สาระหรือหมกมุ่นอยู่กับตัวเอง

they were part of an important task,

แต่เป็นส่วนหนึ่งของงานที่สำคัญ

to show what living is like on the inside. สำนวน

เพื่อแสดงให้เห็นว่าการมีชีวิตอยู่ข้างในนั้นเป็นอย่างไร

"I have conceived of a new genre of service to render to man,"

"ข้าพเจ้าได้คิดค้นประเภทของการบริการแบบใหม่เพื่อมอบให้กับมนุษย์"

he boasted,

เขาคุยโว

"to offer them the faithful image of one amongst them

"เพื่อเสนอภาพอันซื่อสัตย์ของคนๆ หนึ่งในหมู่พวกเขา

in order for them to learn to know themselves." ไวยากรณ์

เพื่อให้พวกเขาได้เรียนรู้ที่จะรู้จักตนเอง"

Rousseau died in 1778,

รุสโซเสียชีวิตในปี 1778

aged 66.

ด้วยวัย 66 ปี

His reputation has continued to grow.

ชื่อเสียงของเขายังคงเติบโตอย่างต่อเนื่อง

He was from beyond the grave สำนวน

เขาเป็น

one of the heroes of the French Revolution

หนึ่งในวีรบุรุษของการปฏิวัติฝรั่งเศสหลังจากที่เขาเสียชีวิตไปแล้ว

and he became an icon

และเขากลายเป็นสัญลักษณ์

to a great many artists and writers

ของศิลปินและนักเขียนจำนวนมาก

of the 19th century.

ในศตวรรษที่ 19

Rousseau can be considered as one of the founding figures

รุสโซสามารถถือเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญผู้ก่อตั้ง

of what we now know as the Romantic Movement, โน้ต

สิ่งที่เราเรียกว่าขบวนการจินตนิยมในปัจจุบัน

an ideology responsible for valuing the primitive over the civilized, ไวยากรณ์

อุดมการณ์ที่มีหน้าที่ในการให้คุณค่ากับสิ่งดั้งเดิมมากกว่าความเจริญรุ่งเรือง

the child over the adult,

เด็กมากกว่าผู้ใหญ่

the passionate lover over the calmly loyal spouse.

คนรักที่หลงใหลมากกว่าคู่สมรสที่ซื่อสัตย์อย่างสงบ

The modern world,

โลกสมัยใหม่

despite its addiction to status, โน้ต

แม้จะเสพติดสถานะ

machinery,

เครื่องจักร

and capitalist values,

และค่านิยมแบบทุนนิยม

in many ways

ในหลายๆ ด้าน

continues to be profoundly romantic in its heart.

ยังคงมีความโรแมนติกอย่างลึกซึ้งในใจ

It's astonishing that so much of what we take to be ไวยากรณ์

เป็นเรื่องน่าประหลาดใจที่สิ่งที่เราถือว่าเป็น

commonsense or just natural

สามัญสำนึกหรือเพียงแค่เรื่องธรรมชาติ

can directly be traced back วลี

ส่วนใหญ่สามารถสืบย้อนไปได้โดยตรง

to the work of one not always wise ลำดับความ

ถึงผลงานของนักคิดที่ไม่ค่อยจะฉลาดนัก

but always highly intriguing and provocative thinker.

แต่เป็นผู้ที่น่าสนใจและกระตุ้นความคิดอย่างสูงเสมอ