อะไรเป็นตัวกำหนดรสนิยมของเรา? ⏲️ 6 Minute English: บทเรียนภาษาอังกฤษ

6 Minute English from bbclearningenglish.com.

6 Minute English จาก bbclearningenglish.com

Hello, this is 6 Minute English from BBC Learning English.

สวัสดี นี่คือ 6 Minute English จาก BBC Learning English

I'm Phil.

ผมฟิลครับ

And I'm Beth.

และฉันเบธค่ะ

Now, let's talk about food.

เอาล่ะ เรามาคุยกันเรื่องอาหารดีกว่า

Okay.

โอเค

What food do you love?

คุณชอบอาหารอะไร?

What food do you hate?

คุณเกลียดอาหารอะไร?

If you ask around, กริยาวลี

ถ้าคุณลองถามคนรอบตัวดู

you'll soon see there's no right or wrong answer. วลี

คุณจะเห็นเลยว่ามันไม่มีคำตอบที่ถูกหรือผิด

It's all a question of taste. วลี

ทุกอย่างมันเป็นเรื่องของรสนิยม

But our taste, it turns out, ลำดับความ

แต่ปรากฏว่าเรื่องรสชาติของเรา

isn't simply a matter of opinion. วลี

ไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องของความคิดเห็นเท่านั้น

Rather, scientists have discovered that taste is influenced by our genes and DNA. ไวยากรณ์

นักวิทยาศาสตร์กลับพบว่ารสนิยมการรับรสได้รับอิทธิพลจากยีนและดีเอ็นเอของเราต่างหาก

So, in this program, we'll be asking,

ดังนั้นในรายการนี้ เราจะมาตั้งคำถามกันว่า

what is taste?

รสนิยมการรับรสคืออะไร?

Why can't we agree on it?

ทำไมเราถึงเห็นไม่ตรงกันในเรื่องนี้?

And is it worth listening to experts วลี

และมันคุ้มไหมที่จะรับฟังผู้เชี่ยวชาญ

whose job is to tell us what to eat and drink?

ที่มีหน้าที่บอกเราว่าควรจะกินหรือดื่มอะไร?

And as usual,

และเช่นเคย

we'll be learning some useful new vocabulary as well.

เราจะได้เรียนรู้คำศัพท์ใหม่ ๆ ที่เป็นประโยชน์ด้วย

Great.

เยี่ยมเลย

But first, I have a question for you, Beth.

แต่ก่อนอื่น ฉันมีคำถามจะถามคุณค่ะ เบธ

A good way of finding out about British tastes กริยาวลี

วิธีที่ดีในการค้นหารสนิยมของชาวอังกฤษ

is with the nation's best-loved snack, crisps. วลี

ก็คือผ่านขนมขบเคี้ยวสุดโปรดของคนในชาติอย่างมันฝรั่งทอดกรอบ

So,

เอาล่ะ

what is the most popular flavor of crisps in the UK? วัฒนธรรม

มันฝรั่งทอดกรอบรสชาติไหนที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในสหราชอาณาจักร?

Is it A, salt and vinegar?

คือข้อ A รสเกลือและน้ำส้มสายชู?

B, cheese and onion?

ข้อ B รสชีสและหัวหอม?

Or C, prawn cocktail?

หรือข้อ C รสค็อกเทลกุ้ง?

Hmm, I'm going to guess cheese and onion.

อืม ฉันขอทายว่าเป็นรสชีสและหัวหอมค่ะ

Okay, Beth.

โอเค เบธ

I'll reveal the answer later in the program. ลำดับความ

เดี๋ยวผมจะมาเฉลยคำตอบในช่วงท้ายรายการนะครับ

Science's understanding of how taste works started only 25 years ago ไวยากรณ์

ความเข้าใจทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการทำงานของระบบรับรสเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อ 25 ปีก่อน

with the discovery of taste receptors, การใช้คำ

ด้วยการค้นพบตัวรับรส

cells located in the taste buds on your tongue. การใช้คำ

ซึ่งเป็นเซลล์ที่อยู่ในตุ่มรับรสบนลิ้นของคุณ

But people's taste is unique to them. วลี

แต่รสนิยมการรับรสของคนเรานั้นเป็นเรื่องเฉพาะตัว

What tastes sweet to me ไวยากรณ์

สิ่งที่ฉันรู้สึกว่ามีรสหวาน

might taste sour or salty to someone else.

อาจจะรู้สึกเปรี้ยวหรือเค็มสำหรับคนอื่นก็ได้

And this is because of differences in the receptors we're born with. วลี

และนี่เป็นเพราะความแตกต่างของตัวรับรสที่เรามีมาตั้งแต่เกิด

In other words, ลำดับความ

หรือพูดอีกอย่างก็คือ

taste is partly genetic.

เรื่องรสชาติส่วนหนึ่งมาจากพันธุกรรม

Here's Danielle Reid,

เรามาฟังคุณแดเนียล รีด

researcher at the Monell Chemical Senses Center in Philadelphia,

นักวิจัยจาก Monell Chemical Senses Center ในฟิลาเดลเฟีย

explaining more to BBC World Service program, The Food Chain.

อธิบายเพิ่มเติมในรายการ The Food Chain ของ BBC World Service กันครับ

When we first started doing genetic studies,

เมื่อเราเริ่มทำการศึกษาทางพันธุกรรมครั้งแรก

we really just confined ourselves วลี

เราเพียงแค่จำกัดขอบเขตงานของเรา

to looking at a few Europeans, people of European ancestry. การใช้คำ

โดยศึกษาเพียงชาวยุโรปกลุ่มหนึ่ง คือคนที่มีเชื้อสายยุโรปเท่านั้น

And so,

ดังนั้น

our understanding of the broad diversity of humans on the planet วลี

ความเข้าใจของเราเกี่ยวกับความหลากหลายอันกว้างขวางของมนุษย์บนโลกใบนี้

was extremely limited.

จึงมีอยู่อย่างจำกัดมาก

We are broadening our horizons สำนวน

เรากำลังเปิดโลกทัศน์ของเราให้กว้างขึ้น

and studying people of Asian and African ancestry,

โดยศึกษาผู้คนที่มีเชื้อสายเอเชียและแอฟริกัน

and that has really opened up the knowledge กริยาวลี

และนั่นก็ได้เปิดประตูสู่ความรู้ที่ว่า

that people are much more diverse than we ever realized. ไวยากรณ์

มนุษย์มีความหลากหลายมากกว่าที่เราเคยตระหนักไว้มาก

And what you're saying is, น้ำเสียง/เจตนา

แล้วสิ่งที่คุณกำลังจะบอกก็คือ

no, taste isn't a matter of opinion,

รสนิยมการรับรสไม่ใช่เรื่องของความคิดเห็น

it's a matter of biology.

แต่มันเป็นเรื่องของชีววิทยาใช่ไหม

Exactly.

ถูกต้องเลย

And we wouldn't,

และพวกเราก็คงไม่...

you know, for our friends who are colorblind,

คุณก็รู้ สำหรับเพื่อนของเราที่ตาบอดสี

we wouldn't chastise them for not being able to see red การใช้คำ

เราคงไม่ไปดุด่าพวกเขาหรอกที่ไม่สามารถมองเห็นสีแดงได้

or for dressing in colors we don't appreciate.

หรือแต่งตัวด้วยสีสันที่เราไม่ค่อยชื่นชอบ

But we feel very free to criticize our friends' sense of taste. น้ำเสียง/เจตนา

แต่เรากลับรู้สึกมีอิสระอย่างมากในการวิพากษ์วิจารณ์รสนิยมการรับรสของเพื่อน

It was only when scientists looked outside Europe, ไวยากรณ์

จนเมื่อนักวิทยาศาสตร์เริ่มมองออกไปนอกยุโรป

to the rest of the world,

ไปยังภูมิภาคอื่น ๆ ของโลก

that they realized the diversity of human taste.

พวกเขาก็ได้ตระหนักถึงความหลากหลายของรสนิยมทางรสชาติของมนุษย์

Danielle says they broadened their horizons.

แดเนียลกล่าวว่าพวกเขาได้ broadened their horizons (เปิดโลกทัศน์ให้กว้างขึ้น)

They investigated something in a new way

พวกเขาสำรวจบางสิ่งด้วยวิธีใหม่

to increase their knowledge and understanding of it.

เพื่อเพิ่มพูนความรู้และความเข้าใจในสิ่งนั้น

Danielle compares taste to another genetically controlled condition, วลี

แดเนียลเปรียบเทียบการรับรสกับภาวะที่ถูกควบคุมด้วยพันธุกรรมอีกอย่างหนึ่ง

being colorblind,

นั่นคือภาวะตาบอดสี

or unable to see the difference between certain colors like green and red. วลี

หรือการไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างสีบางสี เช่น สีเขียวกับสีแดงได้

You wouldn't chastise,

คุณคงไม่ไป chastise (ดุด่า)

criticize, or punish someone for being colorblind.

วิจารณ์ หรือลงโทษใครสักคนเพียงเพราะเขาตาบอดสี

So, why criticize someone's taste? ลำดับความ

แล้วทำไมถึงไปวิจารณ์รสนิยมของคนอื่นล่ะ?

But if scientists are telling us taste is largely genetic,

แต่ถ้านักวิทยาศาสตร์บอกเราว่ารสชาติเป็นเรื่องของพันธุกรรมเป็นส่วนใหญ่

what about restaurant critics and wine connoisseurs? โน้ต

แล้วเหล่านักวิจารณ์ร้านอาหารกับผู้เชี่ยวชาญด้านไวน์ล่ะ?

People whose job it is to tell us what to eat and drink.

คนที่มีหน้าที่บอกเราว่าต้องกินหรือดื่มอะไร

Are their opinions any better than our own?

ความเห็นของพวกเขาดีกว่าของเราเองจริงหรือ?

Here's David Kermode,

เรามาฟังเดวิด เคอร์โมด

wine judge for the International Wine and Spirits Competition,

กรรมการตัดสินไวน์ในงาน International Wine and Spirits Competition

speaking with Ruth Alexander

พูดคุยกับรูธ อเล็กซานเดอร์

for BBC World Service's The Food Chain.

ในรายการ The Food Chain ของ BBC World Service กันครับ

Scientists have established that taste is individual

นักวิทยาศาสตร์ได้ข้อสรุปว่าเรื่องรสชาตินั้นเป็นเรื่องส่วนบุคคล

and to a large extent actually genetic. วลี

และจริง ๆ แล้วส่วนใหญ่มาจากพันธุกรรม

So, I wonder,

ดังนั้น ฉันจึงสงสัยว่า

does that render the wine competition a pointless exercise? ไวยากรณ์

นั่นจะทำให้การแข่งขันไวน์กลายเป็นกิจกรรมที่ไร้จุดหมายไปเลยไหม?

No.

ไม่หรอกครับ

I mean, I would say that, wouldn't I? น้ำเสียง/เจตนา

คือ ผมก็ต้องพูดแบบนั้นอยู่แล้ว ใช่ไหมล่ะ?

But of course,

แต่แน่นอนว่า

individual taste is subjective. การใช้คำ

รสนิยมส่วนบุคคลเป็นเรื่องอัตวิสัย (ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล)

We all have our own personal prejudices

เราทุกคนต่างก็มีอคติส่วนตัวของเรา

in whatever sphere of life you want to go into.

ไม่ว่าคุณจะเข้าไปอยู่ในแวดวงใดของชีวิตก็ตาม

But we are encouraged,

แต่เราถูกสนับสนุน

I mean, ordered almost,

เอ่อ แทบจะเรียกได้ว่าถูกสั่งเลยล่ะ

to park those prejudices สำนวน

ให้พักอคติเหล่านั้นเอาไว้ก่อน

Since people's tastes are naturally different,

เนื่องจากรสนิยมของผู้คนมีความแตกต่างกันโดยธรรมชาติ

Ruth asks if wine competitions are pointless,

รูธจึงถามว่าการแข่งขันไวน์เป็นเรื่อง pointless (ไร้จุดหมาย) ไหม

without purpose, and a waste of time. วลี

ซึ่งหมายถึงไร้จุดประสงค์ และเป็นการเสียเวลา

Being a wine judge, ไวยากรณ์

ในฐานะการเป็นกรรมการตัดสินไวน์

David of course disagrees,

เดวิดย่อมไม่เห็นด้วย

using the phrase,

โดยเขาใช้สำนวนที่ว่า

"But I would say that, wouldn't I?"

"But I would say that, wouldn't I?" (แต่ผมก็ต้องพูดแบบนั้นอยู่แล้ว ใช่ไหมล่ะ?)

This phrase means something like,

สำนวนนี้มีความหมายทำนองว่า

"Of course, I would say that."

"แน่นอนอยู่แล้วที่ฉันจะพูดแบบนั้น"

It implies there's some reason

มันสื่อเป็นนัยว่ามีเหตุผลบางอย่าง

that what the speaker is saying is obviously biased towards them.

ที่ทำให้สิ่งที่ผู้พูดพูดออกมานั้นเอนเอียงไปเข้าข้างพวกเขาอย่างชัดเจน

David admits that taste is subjective,

เดวิดยอมรับว่าเรื่องรสชาตินั้นเป็นเรื่อง subjective (ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล)

based on personal opinions and feelings rather than on facts. วลี

ซึ่งอิงจากความคิดเห็นและความรู้สึกส่วนตัวมากกว่าข้อเท็จจริง

And I think it's time วลี

และผมคิดว่าถึงเวลาแล้ว

to reveal the answer to your question, Phil.

ที่จะเฉลยคำตอบสำหรับคำถามของคุณครับ เบธ

Right.

ใช่เลย

I asked for Britain's most popular flavor of crisp,

ผมถามหารสชาติมันฝรั่งทอดกรอบที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของอังกฤษ

and you said cheese and onion,

และคุณตอบว่ารสชีสและหัวหอม

which was the correct answer.

ซึ่งเป็นคำตอบที่ถูกต้องครับ

Okay.

โอเค

Let's recap the vocabulary we've learned in this program, ลำดับความ

เรามาทบทวนคำศัพท์ที่เรียนไปในรายการนี้กันดีกว่า

starting with the phrase to broaden or expand your horizons,

เริ่มจากวลี to broaden or expand your horizons

meaning to explore something in a new way

หมายถึง การสำรวจบางสิ่งด้วยวิธีใหม่

which increases your knowledge and understanding of it.

ซึ่งจะช่วยเพิ่มพูนความรู้และความเข้าใจของคุณเกี่ยวกับสิ่งนั้น

To chastise means to strongly punish or criticize.

To chastise หมายถึง การลงโทษหรือวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง

A colorblind person is unable to distinguish certain colors,

A colorblind person (คนตาบอดสี) คือคนที่ไม่สามารถแยกแยะสีบางสีได้

especially greens and reds.

โดยเฉพาะสีเขียวและสีแดง

Something which is pointless has no purpose or meaning

สิ่งที่เป็น pointless จะไม่มีจุดประสงค์หรือความหมาย

and is a waste of time.

และเป็นเรื่องเสียเวลา

The phrase, "I would say that, wouldn't I?"

สำนวนที่ว่า "I would say that, wouldn't I?"

is a tag question meaning,

เป็นประโยคคำถามท้ายประโยคที่หมายความว่า

"Of course, I would say that."

"แน่นอนอยู่แล้วที่ฉันจะพูดแบบนั้น"

And finally, if something is subjective,

และสุดท้าย หากสิ่งใดที่เป็น subjective

it's influenced by personal beliefs or feelings

สิ่งนั้นจะได้รับอิทธิพลจากความเชื่อหรือความรู้สึกส่วนตัว

rather than based on facts.

มากกว่าที่จะมาจากข้อเท็จจริง

Once again, our 6 minutes are up. วลี

เวลา 6 นาทีของเราหมดลงอีกครั้งแล้ว

Goodbye for now.

ลาก่อนสำหรับตอนนี้นะคะ

Bye.

ลาก่อนครับ

6 Minute English from bbclearningenglish.com.

6 Minute English จาก bbclearningenglish.com