สิ่งมีชีวิตโบราณที่เก่าแก่พอๆ กับจักรวาล: บทเรียนภาษาอังกฤษ

Life has existed on one planet for about 4 billion years as far as we know, วลี

เท่าที่เรารู้ สิ่งมีชีวิตดำรงอยู่บนดาวเคราะห์ดวงหนึ่งมาประมาณ 4 พันล้านปีแล้ว

but it might have started right after the Big Bang, ไวยากรณ์

แต่มันอาจเริ่มต้นขึ้นทันทีหลังจากบิ๊กแบง

when the universe was much stranger and more fantastic than today.

เมื่อตอนที่จักรวาลยังแปลกประหลาดและมหัศจรรย์กว่าปัจจุบันมาก

A universe that might have allowed life to develop absolutely anywhere.

จักรวาลที่อาจเปิดโอกาสให้สิ่งมีชีวิตพัฒนาขึ้นได้ในทุกๆ ที่

The cosmos might be full of the seeds of life, สำนวน

เอกภพอาจเต็มไปด้วยเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต

sleeping in a dead desert,

ที่หลับใหลอยู่ในทะเลทรายอันแห้งแล้ง

waiting for a few drops of rain to explosively bloom and grow.

เฝ้ารอฝนเพียงไม่กี่หยดเพื่อที่จะเบ่งบานและเติบโตอย่างรวดเร็ว

Tiny and not so tiny aliens might be everywhere.

เอเลี่ยนตัวจิ๋วและตัวที่ไม่จิ๋วอาจมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง

In this video,

ในวิดีโอนี้

we're going to put together two highly speculative,

เราจะนำสองความเป็นไปได้ที่มีการคาดเดาสูง

yet scientifically grounded possibilities. วลี

แต่มีพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์มารวมกัน

Check out the scientific papers in our sources.

ลองอ่านบทความวิจัยในแหล่งข้อมูลของเราสิ

To properly explain it,

เพื่อให้อธิบายได้อย่างถูกต้อง

let's first look at the paradox of life on Earth.

เรามาดูความขัดแย้งของสิ่งมีชีวิตบนโลกกันก่อน

The life paradox.

ความขัดแย้งของสิ่งมีชีวิต

For its first few hundred million years,

ในช่วงไม่กี่ร้อยล้านปีแรก

Earth was a magma hell,

โลกคือขุมนรกแมกมา

constantly bombarded by asteroids.

ที่ถูกดาวเคราะห์น้อยพุ่งชนอย่างต่อเนื่อง

But basically,

แต่โดยพื้นฐานแล้ว

the second things calmed down and the first oceans formed, ไวยากรณ์

วินาทีที่ทุกอย่างสงบลงและมหาสมุทรแห่งแรกก่อตัวขึ้น

life just appeared and zillions of microbes settled every nook and cranny they found. สำนวน

สิ่งมีชีวิตก็ปรากฏขึ้น และจุลินทรีย์นับไม่ถ้วนก็เข้าไปอาศัยอยู่ในทุกซอกทุกมุมที่พวกมันพบ

This is kind of strange.

นี่ค่อนข้างแปลกนะ

Life on Earth seems to be almost as old as the planet itself, ไวยากรณ์

สิ่งมีชีวิตบนโลกดูเหมือนจะมีอายุเกือบจะพอๆ กับตัวดาวเคราะห์เอง

as if it was waiting around for an opportunity. ไวยากรณ์

ราวกับว่ามันรอคอยโอกาสอยู่แล้ว

But life didn't only appear extremely quickly.

แต่สิ่งมีชีวิตไม่ได้ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วเพียงอย่างเดียว

In that tiny time window,

ในช่วงเวลาอันแสนสั้นนั้น

it also crossed a huge gap. สำนวน

มันยังข้ามผ่านช่องว่างขนาดมหึมาด้วย

To qualify as living things, วลี

เพื่อให้ได้ชื่อว่าเป็นสิ่งมีชีวิต

even microbes need to eat,

แม้แต่จุลินทรีย์ก็ต้องกิน

poop,

ขับถ่าย

grow,

เติบโต

and multiply.

และขยายพันธุ์

To do that,

ในการจะทำเช่นนั้น

they need a genome,

พวกมันต้องมีจีโนม

the biological instruction manual that sets the inner workings of an organism. ลำดับความ

ซึ่งก็คือคู่มือคำสั่งทางชีววิทยาที่กำหนดกลไกการทำงานภายในของสิ่งมีชีวิต

How dead things with no genome became living things with genomes ไวยากรณ์

สิ่งไม่มีชีวิตที่ไม่มีจีโนม กลายมาเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีจีโนมได้อย่างไร

is one of the biggest riddles of science.

เป็นหนึ่งในปริศนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของวิทยาศาสตร์

Simplifying a lot,

ถ้าจะให้เข้าใจง่ายๆ เลยก็คือ

the problem is that to have a functioning genome,

ปัญหาคือการจะมีจีโนมที่ทำงานได้

you need proteins,

คุณต้องมีโปรตีน

and to make those proteins,

และเพื่อสร้างโปรตีนเหล่านั้น

you need a functioning genome.

คุณต้องมีจีโนมที่ทำงานได้

Both proteins and genomes are super long molecules made of pretty complex blocks

ทั้งโปรตีนและจีโนมเป็นโมเลกุลที่ยาวมาก ซึ่งทำจากบล็อกที่ค่อนข้างซับซ้อน

that are extremely difficult to assemble by chance.

จนยากเหลือเกินที่จะประกอบกันขึ้นมาด้วยความบังเอิญ

It's a chicken-egg paradox with several chickens and eggs. สำนวน

มันคือความขัดแย้งแบบไก่กับไข่ที่มีไก่และไข่หลายฟอง

Once you have a finished cell,

เมื่อคุณมีเซลล์ที่สมบูรณ์แล้ว

the whole system works efficiently.

ระบบทั้งหมดก็จะทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ

But starting from simple dead stuff and reaching that level of sophistication by pure chance,

แต่การเริ่มจากสิ่งไม่มีชีวิตธรรมดาๆ แล้วไปถึงระดับความซับซ้อนนั้นได้ด้วยความบังเอิญล้วนๆ

should require an amazing amount of time for trial and error. วลี

ควรจะต้องใช้เวลาในการลองผิดลองถูกอย่างมหาศาล

So,

แล้ว

how did the first living things manage to cross that gap

สิ่งมีชีวิตกลุ่มแรกสามารถข้ามช่องว่างนั้นได้อย่างไร

in just a few hundred million years?

ในเวลาเพียงไม่กี่ร้อยล้านปี

Most theories about the origin of life try to explain that gap by theorizing how some primitive soup of prebiotic molecules สำนวน

ทฤษฎีส่วนใหญ่เกี่ยวกับจุดกำเนิดของสิ่งมีชีวิต พยายามอธิบายช่องว่างนั้นด้วยการตั้งทฤษฎีว่า ซุปดึกดำบรรพ์ของโมเลกุลพรีไบโอติกบางชนิด

could have efficiently produced the first self-replicating entities. การใช้คำ

สามารถสร้างสิ่งมีชีวิตที่จำลองตัวเองได้กลุ่มแรกอย่างมีประสิทธิภาพได้อย่างไร

But we still don't know how exactly this would have worked.

แต่เราก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่ามันทำงานอย่างไร

Maybe we need to think backwards. ลำดับความ

บางทีเราอาจจะต้องคิดแบบย้อนกลับ

The clock of evolution.

นาฬิกาแห่งวิวัฒนาการ

Think of genomes as a book telling the history of life. ไวยากรณ์

ลองคิดว่าจีโนมเป็นเหมือนหนังสือที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ของสิ่งมีชีวิต

As time passed and life evolved,

เมื่อเวลาผ่านไปและสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการ

more characters were introduced.

ตัวละครใหม่ๆ ก็ถูกแนะนำเข้ามา

Amoebae,

อะมีบา

fish,

ปลา

amphibians,

สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ

dinosaurs,

ไดโนเสาร์

and mammals.

และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

Over billions of years,

ในเวลาหลายพันล้านปี

the story of life got more and more complex. ไวยากรณ์

เรื่องราวของสิ่งมีชีวิตก็ซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ

A genome can be viewed as a long string of letters with biological instructions.

จีโนมสามารถมองได้ว่าเป็นสายอักขระยาวที่มีคำสั่งทางชีววิทยา

And from microbes to us today,

และจากจุลินทรีย์มาจนถึงเราในปัจจุบัน

functional genomes seem to have been increasing in size at a fairly constant rate.

จีโนมที่ทำงานได้ดูเหมือนจะมีขนาดเพิ่มขึ้นในอัตราที่ค่อนข้างคงที่

The functional genome of fish is more than twice that of worms. ไวยากรณ์

จีโนมที่ทำงานได้ของปลามีขนาดเป็นกว่าสองเท่าของหนอน

Our functional genome is about twice bigger than that of fish,

จีโนมที่ทำงานได้ของเรามีขนาดประมาณสองเท่าของปลา

and so on. วลี

และเป็นเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ

It is a bit more complicated,

จริงๆ มันซับซ้อนกว่านี้เล็กน้อย

but for now,

แต่ในตอนนี้

let's run with this. สำนวน

เรามาอิงตามนี้กันก่อน

When we put all these clues together, กริยาวลี

เมื่อเรานำเบาะแสทั้งหมดนี้มารวมกัน

it seems that genomes have been doubling in size on average every 350 million years or so. วลี

ดูเหมือนว่าจีโนมจะมีขนาดเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าโดยเฉลี่ยในทุกๆ 350 ล้านปีโดยประมาณ

As if evolution had been following an exponential inner clock.

ราวกับว่าวิวัฒนาการได้เดินตามนาฬิกาภายในที่เพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ

But it gets even stranger.

แต่มันกลับแปลกยิ่งกว่านั้น

The very first microbes that emerged on Earth,

จุลินทรีย์กลุ่มแรกสุดที่ปรากฏขึ้นบนโลก

even if they look simple, ไวยากรณ์

แม้จะดูเรียบง่าย

already seem to have had pretty long and complex genomes.

แต่ดูเหมือนว่าพวกมันมีจีโนมที่ค่อนข้างยาวและซับซ้อนอยู่แล้ว

But how could life have achieved that level of complexity

แต่สิ่งมีชีวิตจะบรรลุความซับซ้อนในระดับนั้นได้อย่างไร

in such a short time?

ในเวลาอันสั้นขนาดนั้น

There may be an interesting way to solve this riddle.

อาจมีวิธีที่น่าสนใจในการไขปริศนานี้

We just take our exponential clock and extrapolate it back in time to the simplest conceivable life form. การใช้คำ

เราแค่นำนาฬิกาทวีคูณของเราแล้วคาดการณ์ย้อนกลับไปในอดีตจนถึงสิ่งมีชีวิตที่เรียบง่ายที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้

Something equivalent to a being with a genome containing just a few letters.

บางสิ่งที่เทียบเท่ากับสิ่งมีชีวิตที่มีจีโนมซึ่งประกอบด้วยตัวอักษรเพียงไม่กี่ตัว

But if we do that,

แต่ถ้าเราทำอย่างนั้น

we end up 10 billion years in the past, กริยาวลี

เราจะถอยกลับไปในอดีตถึงหมื่นล้านปี

more than twice the age of Earth,

ซึ่งมากกว่าอายุของโลกถึงสองเท่า

which means,

หมายความว่า

if life actually evolved like this,

ถ้าสิ่งมีชีวิตมีวิวัฒนาการในแบบนี้จริงๆ

it didn't start here,

มันไม่ได้เริ่มต้นที่นี่

but somewhere out there, น้ำเสียง/เจตนา

แต่เป็นที่ไหนสักแห่งข้างนอกนั่น

in space.

ในอวกาศ

This would explain why life started to thrive so quickly on our young planet.

สิ่งนี้จะอธิบายได้ว่าเหตุใดสิ่งมีชีวิตจึงเริ่มเจริญงอกงามอย่างรวดเร็วบนดาวเคราะห์เกิดใหม่ของเรา

If it was already present in space like a seed, สำนวน

หากมันมีอยู่แล้วในอวกาศเสมือนเป็นเมล็ดพันธุ์

it just needed water and warm temperatures

มันก็แค่ต้องการน้ำและอุณหภูมิที่อบอุ่น

to wake up and go on evolving. กริยาวลี

เพื่อตื่นขึ้นและมีวิวัฒนาการต่อไป

And it would also explain the high degree of sophistication

และมันยังอธิบายถึงความซับซ้อนในระดับสูง

of the first life forms on Earth.

ของสิ่งมีชีวิตกลุ่มแรกบนโลกอีกด้วย

They could have been complex already because they might have been evolving for billions of years somewhere else in the universe.

พวกมันอาจจะซับซ้อนอยู่แล้ว เพราะพวกมันอาจจะวิวัฒนาการมานับพันล้านปีแล้วในที่อื่นๆ ของจักรวาล

But could life really be that old?

แต่สิ่งมีชีวิตจะเก่าแก่ขนาดนั้นได้จริงๆ หรือ

Maybe,

บางที

yes.

อาจจะใช่

Actually,

อันที่จริง

life could have started shortly after the universe itself was born.

สิ่งมีชีวิตอาจเริ่มต้นขึ้นหลังจากที่จักรวาลถือกำเนิดขึ้นได้ไม่นาน

A Goldilocks baby universe. วัฒนธรรม

จักรวาลวัยทารกแบบโกลดิล็อกส์

At its most basic level, ลำดับความ

ในระดับพื้นฐานที่สุด

life needs two things:

สิ่งมีชีวิตต้องการสองสิ่ง

the right chemical elements to form complex molecules

คือธาตุเคมีที่เหมาะสมเพื่อก่อรูปโมเลกุลที่ซับซ้อน

and a liquid medium, การใช้คำ

และตัวกลางของเหลว

like water,

เช่น น้ำ

in which those molecules can move and interact.

ที่โมเลกุลเหล่านั้นสามารถเคลื่อนที่และทำปฏิกิริยากันได้

The liquid medium needs to stay warm enough to remain,

ตัวกลางของเหลวจำเป็นต้องอุ่นพอที่จะยังคง

well,

เอาล่ะ

liquid.

เป็นของเหลว

So,

ดังนั้น

when we search for life in space,

เวลาที่เราค้นหาสิ่งมีชีวิตในอวกาศ

we focus on Earth-like planets at just the right distance from their star, วลี

เราจะมุ่งเน้นไปที่ดาวเคราะห์คล้ายโลกในระยะห่างที่พอเหมาะจากดาวฤกษ์

warm enough to sustain liquid water.

และอบอุ่นพอที่จะรักษาน้ำให้อยู่ในสถานะของเหลวได้

But there was actually a time when almost all of the universe might have been habitable. ไวยากรณ์

แต่ที่จริงแล้วเคยมีช่วงเวลาที่จักรวาลเกือบทั้งหมดอาจจะเอื้อต่อการอยู่อาศัย

Right after the Big Bang,

ทันทีหลังจากบิ๊กแบง

the universe was extremely hot.

จักรวาลร้อนจัดมาก

But as the cosmos expanded,

แต่เมื่อเอกภพขยายตัว

it cooled.

มันก็เย็นลง

And between about 10 and 17 million years after the Big Bang,

และระหว่างประมาณ 10 ถึง 17 ล้านปีหลังจากบิ๊กแบง

when the universe was a thousand times younger than today,

เมื่อจักรวาลมีอายุน้อยกว่าปัจจุบันนับพันเท่า

it was between 100°C and 0°C,

มันมีอุณหภูมิระหว่าง 100 องศาเซลเซียสถึง 0 องศาเซลเซียส

the temperature at which water is liquid. ไวยากรณ์

ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่น้ำเป็นของเหลว

So,

ดังนั้น

for this window of time,

ในช่วงเวลานี้

more than 13.7 billion years ago,

เมื่อกว่า 13,700 ล้านปีก่อน

the whole universe absolutely every inch of it had the right temperature to support life. สำนวน

ทั้งจักรวาล ไม่ว่าจะเป็นตารางนิ้วใดก็ตาม มีอุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับการหล่อเลี้ยงชีวิตอย่างแท้จริง

Of course,

แน่นอนว่า

the right temperature alone is not enough for life. ไวยากรณ์

อุณหภูมิที่เหมาะสมเพียงอย่างเดียวยังไม่พอสำหรับสิ่งมีชีวิต

We also need chemical elements like carbon and oxygen,

เรายังต้องการธาตุเคมีอย่างคาร์บอนและออกซิเจนด้วย

which are forged in the cores of stars. การใช้คำ

ซึ่งถูกหลอมขึ้นที่แกนกลางของดาวฤกษ์

But were there stars in super early cosmic times?

แต่มีดาวฤกษ์ในยุคจักรวาลเริ่มแรกสุดๆ หรือไม่

Maybe,

บางที

yes.

อาจจะใช่

In regions of the universe where matter was especially dense.

ในพื้นที่ของจักรวาลที่สสารหนาแน่นเป็นพิเศษ

Such stars would have been very massive and gone supernova in just 3 million years, วลี

ดาวฤกษ์ดังกล่าวคงจะมีมวลมหาศาลและกลายเป็นซูเปอร์โนวาในเวลาเพียง 3 ล้านปี

seeding the baby universe with the chemical elements needed to form dust, สำนวน

หว่านจักรวาลวัยทารกด้วยธาตุเคมีที่จำเป็นต่อการก่อตัวเป็นฝุ่น

asteroids,

ดาวเคราะห์น้อย

planets,

ดาวเคราะห์

and the ingredients of life.

และส่วนประกอบของสิ่งมีชีวิต

Maybe the first ancestors of life were more exotic and didn't even need water,

บรรพบุรุษแรกของสิ่งมีชีวิตอาจแปลกประหลาดยิ่งกว่าและอาจไม่ต้องการน้ำด้วยซ้ำ

but thrived in substances like ammonia or ethane that can stay liquid at temperatures far below 0°C.

แต่เติบโตได้ดีในสารอย่างแอมโมเนียหรืออีเทนที่สามารถคงความเป็นของเหลวได้ในอุณหภูมิที่ต่ำกว่า 0 องศาเซลเซียสมาก

They could have been sustained by the lingering warmth of the Big Bang for tens of millions of years longer, การใช้คำ

พวกมันอาจดำรงอยู่ได้ด้วยความอบอุ่นที่หลงเหลือจากบิ๊กแบงนานขึ้นไปอีกหลายสิบล้านปี

well into a time when we know for sure there were stars and all the chemical elements. วลี

ยาวนานไปจนถึงยุคที่เรารู้แน่ชัดว่ามีดาวฤกษ์และธาตุเคมีทั้งหมดแล้ว

The real magic of this idea is that while the universe today is extremely deadly and hostile, ลำดับความ

ความมหัศจรรย์ที่แท้จริงของแนวคิดนี้ก็คือ ในขณะที่จักรวาลในปัจจุบันนั้นอันตรายและเลวร้ายอย่างยิ่ง

back then,

แต่ในตอนนั้น

the conditions for life might have been basically everywhere.

เงื่อนไขในการดำรงชีวิตอาจจะมีอยู่แทบจะทุกที่

For a period that may have lasted several dozen million years,

เป็นระยะเวลาที่อาจยาวนานหลายสิบล้านปี

primordial life might have been able to emerge on any rock,

สิ่งมีชีวิตยุคดึกดำบรรพ์อาจสามารถอุบัติขึ้นได้บนก้อนหินใดๆ

even between the stars,

แม้กระทั่งระหว่างดวงดาว

sowing the universe with the seeds of what, ไวยากรณ์

หว่านเมล็ดพันธุ์แห่งสิ่งที่

billions of years later,

ในอีกหลายพันล้านปีต่อมา

would become bacteria,

จะกลายเป็นแบคทีเรีย

trilobites,

ไทรโลไบต์

dinosaurs,

ไดโนเสาร์

and finally us.

และสุดท้ายก็คือเรา

At some point,

เมื่อถึงจุดหนึ่ง

the universe cooled down below the right temperature for life to thrive, กริยาวลี

จักรวาลก็เย็นลงจนต่ำกว่าอุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของสิ่งมีชีวิต

but some of those ancestral life forms may have continued to exist in the internal warmth of the first planets,

แต่สิ่งมีชีวิตในยุคบรรพบุรุษบางส่วนอาจดำรงอยู่ต่อไปในความอบอุ่นภายในของดาวเคราะห์ดวงแรกๆ

frozen in asteroids,

ถูกแช่แข็งในดาวเคราะห์น้อย

or hibernating in cosmic dust.

หรือจำศีลอยู่ในฝุ่นคอสมิก

Tiny seeds roaming the cosmos,

เมล็ดพันธุ์เล็กๆ ที่ท่องไปในเอกภพ

waiting for new hospitable places to continue evolving. การใช้คำ

รอคอยสถานที่อันเอื้ออำนวยแห่งใหม่เพื่อจะวิวัฒนาการต่อไป

If they did,

หากเป็นเช่นนั้น

life now might be everywhere in the universe.

ตอนนี้สิ่งมีชีวิตก็อาจมีอยู่ทุกหนทุกแห่งในจักรวาล

Will we ever know?

เราจะไม่มีวันรู้เลยหรือ

All this makes for a nice story, กริยาวลี

ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องราวที่ดีทีเดียว

and while both the habitability of the baby universe and our exponential clock of life are reasonable ideas, ไวยากรณ์

และถึงแม้ว่าความสามารถในการอยู่อาศัยของจักรวาลวัยทารกและนาฬิกาแห่งสิ่งมีชีวิตแบบทวีคูณของเราจะเป็นแนวคิดที่มีเหตุผล

they're still speculative.

แต่ก็ยังเป็นการคาดเดา

One more possibility among many others trying to explain our existence today. ลำดับความ

เป็นอีกหนึ่งความเป็นไปได้จากหลายๆ อย่างที่พยายามจะอธิบายการมีอยู่ของเราในปัจจุบัน

But if life came to Earth from outer space, ไวยากรณ์

แต่ถ้าสิ่งมีชีวิตมายังโลกจากอวกาศอันไกลโพ้น

then it should have seeded other places in the solar system too.

มันก็ควรจะหว่านเมล็ดพันธุ์ไปยังที่อื่นๆ ในระบบสุริยะด้วย

Maybe there are fossils in dry riverbeds on Mars.

อาจมีซากดึกดำบรรพ์ในก้นแม่น้ำที่แห้งขอดบนดาวอังคาร

Maybe we'll soon find life in the warm underground oceans of Enceladus or Europa. วัฒนธรรม

บางทีเราอาจจะพบสิ่งมีชีวิตในมหาสมุทรใต้ดินอันอบอุ่นของเอนเซลาดัสหรือยูโรปาในเร็วๆ นี้

Titan has seas, วัฒนธรรม

ไททันมีทะเล

rivers,

แม่น้ำ

and lakes of ethane and methane as warm as the universe when it was 90 million years old.

และทะเลสาบอีเทนและมีเทนที่อุ่นพอๆ กับจักรวาลเมื่อตอนที่มีอายุ 90 ล้านปี

So,

ดังนั้น

finding exotic life on Titan would support the idea that life could have originated in the weird baby universe.

การพบสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดบนไททันจะสนับสนุนแนวคิดที่ว่าสิ่งมีชีวิตอาจมีจุดกำเนิดในจักรวาลวัยทารกที่แปลกประหลาดนี้

So far, ลำดับความ

จนถึงตอนนี้

when we look out into the cosmos,

เมื่อเรามองออกไปในเอกภพ

we don't see anyone like us.

เราไม่เห็นใครที่เหมือนเราเลย

But maybe that's because life needed 10 billion years or more to reach the level of complexity ไวยากรณ์

แต่อาจเป็นเพราะสิ่งมีชีวิตต้องใช้เวลาถึงหมื่นล้านปีหรือมากกว่านั้นเพื่อจะไปถึงระดับความซับซ้อน

that allows for a technological species.

ที่เอื้อให้เกิดสายพันธุ์ที่สร้างเทคโนโลยีได้

Maybe there are millions of worlds filled with microbes, ลำดับความ

อาจมีโลกหลายล้านใบที่เต็มไปด้วยจุลินทรีย์

oceans full of exotic fish,

มหาสมุทรที่เต็มไปด้วยปลาหน้าตาประหลาด

and continents of bizarre animals.

และทวีปที่เต็มไปด้วยสัตว์ที่แปลกพิสดาร

And maybe even others like us that just recently gained consciousness

และอาจมีผู้อื่นที่เหมือนกับเราซึ่งเพิ่งมีสติสัมปชัญญะ

and are beginning to look at the sky,

และกำลังเริ่มมองดูท้องฟ้า

wondering if they're alone. ไวยากรณ์

สงสัยว่าพวกเขาอยู่ตามลำพังหรือไม่

Life could be flourishing right now in uncountable forms

สิ่งมีชีวิตอาจกำลังเฟื่องฟูอยู่ในตอนนี้ในรูปแบบที่นับไม่ถ้วน

and in all kinds of cosmic environments.

และในสภาพแวดล้อมระดับจักรวาลทุกรูปแบบ

And if many of us share a common cosmic origin, ไวยากรณ์

และหากพวกเราจำนวนมากมีจุดกำเนิดร่วมกันในระดับจักรวาล

we would all be part of a great cosmic family.

เราทุกคนก็จะเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวจักรวาลอันยิ่งใหญ่

The answer may lie in our cosmic backyard. สำนวน

คำตอบอาจอยู่ในสวนหลังบ้านแห่งจักรวาลของเรานี่เอง

Let's go and find out.

ออกไปค้นหากันเถอะ