ทำไมเราถึงเย็นชากับคนรัก: บทเรียนภาษาอังกฤษ

The story of the path to coldness in love is well known.

เรื่องราวของเส้นทางสู่ความเย็นชาในความรักเป็นสิ่งที่รู้กันดี

We start off full of affection for one another กริยาวลี

เราเริ่มต้นด้วยความรักใคร่ซึ่งกันและกันอย่างเต็มเปี่ยม

and then with time feelings fade.

และเมื่อเวลาผ่านไปความรู้สึกก็ค่อยๆ จางหายไป

We start prioritizing work.

เราเริ่มให้ความสำคัญกับงานเป็นอันดับแรก

We check our phones while they're speaking.

เราเช็คโทรศัพท์ในขณะที่พวกเขากำลังพูด

We don't especially want to hear how their day went.

เราไม่ได้อยากรู้ว่าวันของพวกเขาเป็นอย่างไรมากนัก

There's a popular surface explanation for this kind of emotional frost, สำนวน

มีคำอธิบายผิวเผินยอดฮิตสำหรับความเย็นชาทางอารมณ์แบบนี้

that people naturally get bored of one another วลี

ว่าคนเรามักจะเบื่อกันและกันตามธรรมชาติ

in the same way as they get bored with everything else.

ในลักษณะเดียวกับที่พวกเขาเบื่อสิ่งอื่น ๆ

The gadget that once seemed so amazing,

อุปกรณ์ไฮเทคที่ครั้งหนึ่งเคยดูน่าทึ่ง

the film they used to love.

ภาพยนตร์ที่พวกเขาเคยชื่นชอบ

Going cold is, in this story,

ความเย็นชาในเรื่องราวนี้

simply the unavoidable consequence of familiarity.

เป็นเพียงผลพวงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของความคุ้นเคย

But there's another explanation,

แต่ก็มีอีกคำอธิบายหนึ่ง

darker at first, but in the end more hopeful. ลำดับความ

ตอนแรกอาจจะดูหดหู่กว่า แต่ในตอนท้ายกลับมีความหวังมากกว่า

The loss of interest isn't either natural or inevitable.

การหมดความสนใจไม่ใช่เรื่องธรรมชาติหรือเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

The boredom is something at once more complicated and more active. ไวยากรณ์

ความเบื่อหน่ายเป็นสิ่งที่ซับซ้อนกว่าและมีพลังมากกว่านั้น

It exists because we feel hurt by, วลี

มันเกิดขึ้นเพราะเรารู้สึกเจ็บปวดจาก

angry with, or scared of our partner.

โกรธเคือง หรือหวาดกลัวคนรักของเรา

And because we haven't found a cathartic way

และเพราะเรายังไม่พบวิธีระบายความรู้สึก

to tell ourselves or them about it.

เพื่อบอกตัวเองหรือบอกพวกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้

Tuning out isn't inevitable. กริยาวลี

การเพิกเฉยไม่ใช่สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

It's a symptom of disavowed emotional distress. การใช้คำ

มันเป็นอาการของความทุกข์ทางใจที่ถูกปฏิเสธ

It's a way of coping.

มันเป็นวิธีรับมืออย่างหนึ่ง

We're internally numbed, not just a touch bored. การใช้คำ

ภายในใจของเราด้านชา ไม่ใช่แค่รู้สึกเบื่อหน่ายนิดหน่อย

This can sound strange.

สิ่งนี้อาจฟังดูแปลก

After all, we might have no active sense ลำดับความ

ท้ายที่สุดแล้ว เราอาจไม่ได้รู้สึกตัวอย่างชัดเจน

that our partner has been hurting, angering, or frightening us.

ว่าคนรักกำลังทำให้เราเจ็บปวด โกรธ หรือหวาดกลัว

The idea appears laughable or extreme.

ความคิดนี้ดูเป็นเรื่องน่าขันหรือรุนแรงเกินไป

It makes our partners sound like monsters ไวยากรณ์

มันทำให้คนรักของเราฟังดูเหมือนสัตว์ประหลาด

or ourselves like weaklings.

หรือตัวเราเองดูเหมือนคนอ่อนแอ

Neither of which is true.

ซึ่งไม่เป็นความจริงเลยทั้งคู่

But the self that loves within a relationship

แต่ตัวตนที่รักใครสักคนในความสัมพันธ์

is not the normal adult self we know from other zones of our lives.

ไม่ใช่ตัวตนผู้ใหญ่ปกติที่เรารู้จักจากด้านอื่น ๆ ในชีวิตของเรา

We may mostly be hugely resourceful and resilient,

โดยทั่วไปเราอาจมีไหวพริบและยืดหยุ่นได้ดีมาก

but the person who loves is an infinitely more vulnerable being.

แต่คนที่มีความรักคือสิ่งมีชีวิตที่เปราะบางกว่านั้นอย่างหาที่สุดไม่ได้

We should imagine it like a smaller, younger, ลำดับความ

เราควรจินตนาการว่ามันเหมือนกับตัวเราในเวอร์ชันที่เล็กกว่า เด็กกว่า

more defenseless version of ourselves that lives in our heads

และไร้ทางสู้มากกว่าที่อาศัยอยู่ในหัวของเรา

and is no tougher and not much wiser than we were as babies, ไวยากรณ์

และไม่ได้เข้มแข็งหรือฉลาดไปกว่าตอนที่เราเป็นทารกเลย

which is when so many of our needs for

ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ความต้องการมากมายของเรา

and ideas about love were formed.

และแนวคิดเกี่ยวกับความรักได้ก่อตัวขึ้น

It's this vulnerable self that continues to direct our hearts,

ตัวตนที่เปราะบางนี้เองที่ยังคงคอยบงการหัวใจของเรา

even if we're 6 ft 2 with a pointy beard.

แม้ว่าเราจะสูง 188 เซนติเมตร และไว้หนวดเคราแหลมเฟี้ยวก็ตาม

The loving self has a gossamer thin ego. สำนวน

ตัวตนที่รักใครสักคนมีอีโก้ที่บางเฉียบราวกับใยแมงมุม

It gets hurt, frightened, and upset with desperate ease. วลี

มันรู้สึกเจ็บปวด หวาดกลัว และอารมณ์เสียได้อย่างง่ายดายจนน่าตกใจ

You could deeply distress it

คุณสามารถทำให้มันเป็นทุกข์อย่างหนักได้

by interrupting it during a story it's telling you ไวยากรณ์

ด้วยการขัดจังหวะระหว่างที่มันกำลังเล่าเรื่อง

about the sandwich it had for lunch,

เกี่ยวกับแซนด์วิชที่กินเป็นมื้อเที่ยง

by not asking it enough about the little spot it got on its arm yesterday,

ด้วยการไม่ถามไถ่มากพอเกี่ยวกับจุดเล็กๆ ที่ขึ้นบนแขนเมื่อวาน

by preferring a book to cuddling,

ด้วยการเลือกอ่านหนังสือแทนที่จะกอดคอคลอเคลีย

or being a bit tricky about what channel it should watch on TV.

หรือเรื่องมากนิดหน่อยว่าควรดูทีวีช่องไหน

Of course, these are by ordinary adult standards, วลี

แน่นอนว่าหากวัดด้วยมาตรฐานผู้ใหญ่ทั่วไป

tiny slights.

สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องเล็กน้อยมาก

But we don't love by adult standards.

แต่เราไม่ได้มีความรักด้วยมาตรฐานของผู้ใหญ่

These small arrows are enough to wound the self that loves สำนวน

ลูกศรเล็ก ๆ เหล่านี้ก็เพียงพอแล้วที่จะสร้างบาดแผลให้กับตัวตนที่มีความรัก

to its tender emotional core.

ไปจนถึงแก่นแท้ของอารมณ์ที่อ่อนไหว

Ideally, of course, the small self would at once point out what's happened. กริยาวลี

แน่นอนว่าในอุดมคติ ตัวตนเล็ก ๆ นั้นจะชี้ให้เห็นทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

It would carefully explain that it had been frustrated and hurt.

มันจะอธิบายอย่างรอบคอบว่ารู้สึกหงุดหงิดและเจ็บปวด

Its voice would be measured, undefensive, and charming.

น้ำเสียงของมันจะราบเรียบ ไม่ปกป้องตัวเอง และมีเสน่ห์

But mostly, it just stays silent.

แต่ส่วนใหญ่แล้ว มันกลับเลือกที่จะเงียบ

That's forgivable.

นั่นเป็นสิ่งที่ให้อภัยได้

It doesn't properly understand what's wrong.

มันไม่เข้าใจจริง ๆ หรอกว่ามีอะไรผิดปกติ

It just knows it's in pain

มันรู้แค่ว่าตัวเองกำลังเจ็บปวด

and is driven by an instinct to withdraw and protect itself, วลี

และถูกขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณที่จะถอยห่างและปกป้องตัวเอง

which translates into behavior that looks pretty cold. กริยาวลี

ซึ่งแสดงออกมาเป็นพฤติกรรมที่ดูเย็นชามาก

If the adult self had to give voice to the loving self's upset, สำนวน

หากตัวตนที่เป็นผู้ใหญ่ต้องเป็นกระบอกเสียงให้ความไม่พอใจของตัวตนที่มีความรัก

it could sound and feel absurd,

มันอาจจะฟังดูและรู้สึกไร้สาระ

which is partly why it doesn't.

ซึ่งนั่นก็เป็นเหตุผลส่วนหนึ่งที่มันไม่ทำ

There can be something especially humiliating in having to say,

อาจมีความน่าอับอายเป็นพิเศษในการที่จะต้องพูดว่า

"I don't feel you took enough interest in the details of my lunch break." วลี

"ฉันรู้สึกว่าคุณไม่ค่อยสนใจรายละเอียดการพักเที่ยงของฉันเลย"

Or, "I'm 45 years old,

หรือ "ฉันอายุ 45 ปีแล้ว

but not capable of sharing a TV remote control."

แต่ก็ไม่สามารถใช้รีโมททีวีร่วมกันได้"

These truly are small issues for an adult to dwell on, กริยาวลี

สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องเล็กน้อยมากจริงๆ ที่ผู้ใหญ่จะเก็บมาคิดมาก

but the parts of us that make themselves vulnerable in love

แต่ส่วนหนึ่งของเราที่ทำตัวให้อ่อนแอในความรัก

don't obey the ordinary adult rules.

ไม่ได้ทำตามกฎเกณฑ์ปกติของผู้ใหญ่

The consequence is that the loving self dries up. กริยาวลี

ผลที่ตามมาคือตัวตนที่เต็มไปด้วยความรักจะเหือดแห้งไป

It doesn't want to have sex.

มันไม่ต้องการมีเซ็กส์

It gets sarcastic and irritable.

มันกลายเป็นคนประชดประชันและหงุดหงิดง่าย

But it doesn't even know why it's like this.

แต่มันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้

It isn't putting on an act. สำนวน

มันไม่ได้กำลังแสดงละคร

It's confused.

มันกำลังสับสน

To learn to cope, we need a prominent mutual awareness

เพื่อเรียนรู้วิธีรับมือ เราจำเป็นต้องมีความตระหนักร่วมกันอย่างชัดเจน

and forgiveness of this dynamic of sensitivity and distress

และการให้อภัยต่อการเปลี่ยนแปลงของความอ่อนไหวและความทุกข์ใจนี้

and a commitment to decode it

รวมทั้งความมุ่งมั่นที่จะทำความเข้าใจมัน

when disengagement and indifference descend. สำนวน

เมื่อความห่างเหินและความเฉยเมยมาเยือน

We have to create a forum

เราต้องสร้างพื้นที่สนทนา

in which so-called minor love-sapping hurts can safely be aired การใช้คำ

ซึ่งบรรดาบาดแผลเล็กๆ น้อยๆ ที่บั่นทอนความรักสามารถระบายออกมาได้อย่างปลอดภัย

without the other dismissing, as they always so easily can, ไวยากรณ์

โดยที่อีกฝ่ายไม่ปัดตกไปอย่างที่มักจะทำได้ง่ายดายเสมอ

the issues at stake as childish or imagined. สำนวน

ว่าประเด็นปัญหาเหล่านี้เป็นเรื่องเด็กๆ หรือคิดไปเอง

The touchiness of the loving self is ridiculous,

ความอ่อนไหวของตัวตนที่มีความรักเป็นเรื่องน่าขัน

if judged by the more robust standards of the rest of life. ไวยากรณ์

หากประเมินด้วยมาตรฐานที่แข็งกร้าวของชีวิตด้านอื่น

But this is not the rest of life. ลำดับความ

แต่นี่ไม่ใช่ชีวิตด้านอื่น

When we've gone cold, we may not truly have lost interest in our partners. สำนวน

เมื่อเราเย็นชาลง เราอาจจะไม่ได้หมดความสนใจในตัวคนรักอย่างแท้จริง

We might just need an opportunity to imagine

เราอาจแค่ต้องการโอกาสที่จะจินตนาการว่า

that we are quietly really rather hurt and furious with them.

เรากำลังเจ็บปวดและโกรธเคืองพวกเขาอย่างเงียบๆ อยู่จริงๆ

And we should have access to a safe forum วลี

และเราควรมีช่องทางที่ปลอดภัย

in which our tender but critical feelings can be aired,

เพื่อระบายความรู้สึกที่อ่อนไหวแต่มีความสำคัญเหล่านี้ออกมา

purged, and understood without risk of humiliation. วลี

ปลดปล่อย และได้รับการทำความเข้าใจโดยไม่ต้องเสี่ยงต่อความอับอาย