อดีตที่เราไม่มีวันหวนกลับไปได้ – The Anthropocene Reviewed: บทเรียนภาษาอังกฤษ

Today, we're doing something different.

วันนี้เราจะทำบางอย่างที่แตกต่างออกไป

Our friend John Green will read a story from his podcast The Anthropocene Reviewed.

จอห์น กรีน เพื่อนของเรา จะมาอ่านเรื่องราวจากพอดแคสต์ The Anthropocene Reviewed ของเขา

We hope you enjoy it, and we'll be back with a regular video soon.

เราหวังว่าคุณจะชอบ และเราจะกลับมาพร้อมกับวิดีโอปกติในเร็วๆ นี้

So, if you've ever been or had a child,

ดังนั้น หากคุณเคยเป็นเด็กหรือเคยมีลูก

you will likely already be familiar with hand stencils. วลี

คุณน่าจะคุ้นเคยกับการพิมพ์ภาพรอยมือเป็นอย่างดี

They were the first figurative art made by both our kids somewhere between the ages of 2 and 3.

พวกมันเป็นงานศิลปะรูปธรรมชิ้นแรกที่ลูกๆ ของเราทั้งคู่ทำขึ้นในช่วงอายุระหว่าง 2 ถึง 3 ขวบ

My children spread the fingers of one hand out across a piece of paper,

ลูกๆ ของผมกางนิ้วมือข้างหนึ่งออกบนแผ่นกระดาษ

and then with the help of a parent, traced their five fingers. วลี

จากนั้นด้วยความช่วยเหลือจากพ่อแม่ จึงวาดเส้นลายนิ้วมือทั้งห้าของพวกเขา

I remember my son's face as he lifted his hand

ผมจำใบหน้าของลูกชายตอนที่เขายกมือขึ้นได้

and looked absolutely shocked to see the shape of his hand still on the paper,

และดูตกใจสุดๆ ที่เห็นรูปร่างมือของเขายังคงอยู่บนกระดาษ

a semi-permanent record of himself.

ซึ่งเป็นบันทึกกึ่งถาวรของตัวเขาเอง

I am extremely happy that my children are no longer 3,

ผมมีความสุขมากที่ลูกๆ ของผมไม่ได้อายุ 3 ขวบอีกต่อไปแล้ว

and yet to look at their little hands from those early artworks ไวยากรณ์

แต่กระนั้น การได้มองดูมือเล็กๆ ของพวกเขาจากผลงานศิลปะในวัยเยาว์เหล่านั้น

is to be inundated with a strange soul-splitting joy. สำนวน

ก็ทำให้เต็มตื้นไปด้วยความปีติยินดีอันแปลกประหลาดที่กรีดลึกลงไปในจิตวิญญาณ

Those pictures remind me that they are not just growing up, โน้ต

ภาพวาดเหล่านั้นย้ำเตือนผมว่า พวกเขาไม่ได้เพียงแค่กำลังเติบโตขึ้น

but also growing away from me, running toward their own lives.

แต่ยังเติบโตห่างออกไปจากผม และกำลังวิ่งเข้าสู่ชีวิตของพวกเขาเอง

But of course, that's meaning I am applying to their hand stencils, วลี

แต่แน่นอน นั่นคือความหมายที่ผมมอบให้กับรอยพิมพ์มือของพวกเขาเอง

and that complicated relationship between art and its viewers

และความสัมพันธ์อันซับซ้อนระหว่างงานศิลปะกับผู้ชมนั้น

is never more fraught than when we are looking deeply into the past. ไวยากรณ์

ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่ชวนให้กระวนกระวายใจได้เท่ากับตอนที่เรากำลังมองลึกลงไปในอดีต

In September of 1940, an 18-year-old mechanic named Marcel Ravidat was walking his dog Robot

ในเดือนกันยายน ปี 1940 ช่างเครื่องวัย 18 ปีชื่อ มาร์เซล ราวิดัต กำลังพาสุนัขของเขาที่ชื่อ โรบอต เดินเล่น

in the countryside of southwestern France when the dog disappeared down a hole.

ในชนบททางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส จู่ๆ สุนัขก็หายลงไปในหลุม

Robot eventually returned,

โรบอตกลับมาในที่สุด

but the next day Ravidat went to the spot with three friends to explore the hole.

แต่วันรุ่งขึ้น ราวิดัตกลับไปยังจุดนั้นพร้อมกับเพื่อนสามคนเพื่อสำรวจหลุมนั้น

And after quite a bit of digging, วลี

และหลังจากขุดลงไปพอสมควร

they discovered a cave with walls covered with paintings,

พวกเขาก็ค้นพบถ้ำที่มีผนังเต็มไปด้วยภาพวาด

including over 900 paintings of animals,

รวมถึงภาพวาดสัตว์ต่างๆ มากกว่า 900 ภาพ

horses, stags, bison, and also species that are now extinct,

ทั้งม้า กวางตัวผู้ วัวกระทิง และรวมถึงสายพันธุ์ที่สูญพันธุ์ไปแล้วในปัจจุบัน

including a woolly rhinoceros.

รวมถึงแรดขนยาวด้วย

The paintings were astonishingly detailed and vivid,

ภาพวาดเหล่านั้นมีรายละเอียดที่น่าทึ่งและดูมีชีวิตชีวา

with red, yellow, and black paint made from pulverized mineral pigments

มีสีแดง สีเหลือง และสีดำ ซึ่งทำจากเม็ดสีแร่ที่บดละเอียด

that were usually blown through a narrow tube, possibly a hollowed bone, onto the walls of the cave.

ซึ่งโดยปกติแล้วจะใช้วิธีเป่าผ่านท่อแคบๆ ที่อาจจะเป็นกระดูกกลวง ลงบนผนังถ้ำ

It would eventually be established that these artworks were at least 17,000 years old. ไวยากรณ์

ในที่สุดก็จะมีการพิสูจน์ได้ว่างานศิลปะเหล่านี้มีอายุอย่างน้อย 17,000 ปี

Two of the boys who visited the cave that day were so profoundly moved by the art they saw ไวยากรณ์

เด็กชายสองคนที่ไปเยือนถ้ำในวันนั้นรู้สึกประทับใจกับงานศิลปะที่พวกเขาเห็นอย่างสุดซึ้ง

that they camped outside the cave to protect it for over a year.

จนพวกเขาถึงกับตั้งแคมป์นอกถ้ำเพื่อปกป้องมันเป็นเวลานานกว่าหนึ่งปี

After World War II, the French government took over protection of the site, กริยาวลี

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลฝรั่งเศสได้เข้ามารับผิดชอบการปกป้องสถานที่แห่งนี้

and the cave was open to the public in 1948.

และถ้ำก็เปิดให้สาธารณชนเข้าชมในปี 1948

When Picasso saw the cave paintings on a visit that year,

เมื่อปิกัสโซเห็นภาพวาดในถ้ำระหว่างการไปเยือนในปีนั้น

he reportedly said, "We have invented nothing." วัฒนธรรม

มีรายงานว่าเขากล่าวว่า "เราไม่ได้คิดค้นอะไรขึ้นมาใหม่เลย"

There are many mysteries at Lascaux.

ที่ลาสโก (Lascaux) มีความลึกลับมากมาย

Why, for instance, ลำดับความ

ตัวอย่างเช่น ทำไม

are there no paintings of reindeer,

ถึงไม่มีภาพวาดของกวางเรนเดียร์เลย

which we know were the primary source of food for the Paleolithic humans who lived in that cave? วลี

ซึ่งเรารู้กันดีว่าพวกมันคือแหล่งอาหารหลักของมนุษย์ยุคหินเก่าที่อาศัยอยู่ในถ้ำนั้น?

Why were they so much more focused on painting animals than painting human forms? ไวยากรณ์

ทำไมพวกเขาถึงมุ่งเน้นไปที่การวาดภาพสัตว์มากกว่าการวาดรูปร่างของมนุษย์?

Why are certain areas of the cave filled with images,

ทำไมพื้นที่บางส่วนของถ้ำถึงเต็มไปด้วยรูปภาพ

including pictures on the ceiling that required the building of scaffolding to create,

รวมถึงภาพบนเพดานที่ต้องสร้างนั่งร้านขึ้นมาเพื่อวาด

while other areas have only a few paintings?

ในขณะที่พื้นที่อื่นๆ กลับมีภาพวาดเพียงไม่กี่ภาพ?

And were the paintings spiritual? Here are our sacred animals. ลำดับความ

และภาพวาดเหล่านั้นเป็นเรื่องของจิตวิญญาณหรือเปล่า? 'นี่คือสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ของเรา'

Or were they practical? Here is a guide to some of the animals that might kill you.

หรือว่ามันมีไว้เพื่อประโยชน์ใช้สอย? 'นี่คือคู่มือแนะนำสัตว์บางชนิดที่อาจฆ่าคุณได้'

Aside from the animals, ลำดับความ

นอกจากสัตว์ต่างๆ แล้ว

there are nearly a thousand abstract signs and shapes we cannot interpret,

ยังมีสัญลักษณ์และรูปทรงนามธรรมอีกเกือบพันรูปที่เราไม่สามารถตีความได้

and also several negative hand stencils, การใช้คำ

และยังมีรอยพิมพ์มือแบบเว้นช่องว่าง (negative hand stencils) อีกหลายภาพ

as they are known by art historians.

ตามที่นักประวัติศาสตร์ศิลปะเรียกกัน

These are the paintings that most interest me.

สิ่งเหล่านี้คือภาพวาดที่ผมสนใจมากที่สุด

They were created by pressing one hand with fingers splayed against the wall of the cave, การใช้คำ

มันถูกสร้างขึ้นโดยการกดมือข้างหนึ่งที่กางนิ้วออกแนบกับผนังถ้ำ

and then blowing pigment,

จากนั้นก็เป่าเม็ดสีลงไป

leaving the area around the hand painted.

ทำให้พื้นที่รอบๆ มือถูกทาสี

Similar hand stencils have been found in caves around the world,

มีการค้นพบรอยพิมพ์มือที่คล้ายกันในถ้ำทั่วโลก

from Indonesia to Spain to Australia to the Americas to Africa.

ตั้งแต่อินโดนีเซียไปจนถึงสเปน ออสเตรเลีย อเมริกา และแอฟริกา

We have found these memories of hands สำนวน

เราค้นพบความทรงจำของมือเหล่านี้

from 15 or 30 or even 40,000 years ago.

จากเมื่อ 15,000 หรือ 30,000 หรือแม้กระทั่ง 40,000 ปีที่แล้ว

These hand stencils remind us of how different life was in the distant past.

รอยพิมพ์มือเหล่านี้เตือนให้เราจำได้ว่าชีวิตในอดีตอันแสนไกลนั้นแตกต่างไปมากเพียงใด

Amputations, likely from frostbite, are common in Europe,

การตัดอวัยวะ ซึ่งน่าจะเกิดจากหิมะกัด เป็นเรื่องปกติในยุโรป

and so you often see negative hand stencils with three or four fingers,

ดังนั้นคุณจึงมักจะเห็นรอยพิมพ์มือแบบเว้นช่องว่างที่มีเพียงสามหรือสี่นิ้ว

and life was short and difficult.

และชีวิตในตอนนั้นก็แสนสั้นและยากลำบาก

As many as a quarter of women died in childbirth. วลี

ผู้หญิงมากถึงหนึ่งในสี่เสียชีวิตจากการคลอดบุตร

Around 50% of children died before the age of five.

เด็กประมาณ 50% เสียชีวิตก่อนอายุครบห้าขวบ

But they also remind us that the humans of the past were as human as we are. ไวยากรณ์

แต่พวกมันก็ย้ำเตือนเราด้วยว่ามนุษย์ในอดีตก็มีความเป็นมนุษย์เหมือนกับเรา

Their hands indistinguishable from ours. ลำดับความ

มือของพวกเขาไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างจากมือของเราได้เลย

These communities hunted and gathered,

ชุมชนเหล่านี้ดำรงชีวิตด้วยการล่าสัตว์และหาของป่า

and there were no large caloric surpluses. การใช้คำ

และไม่มีพลังงานแคลอรี่ส่วนเกินมากมายนัก

So every healthy person would have had to contribute to the acquisition of food and water. ไวยากรณ์

ดังนั้น คนที่มีสุขภาพแข็งแรงทุกคนจะต้องมีส่วนช่วยในการหาอาหารและน้ำ

And yet somehow, they still made time to create art, วลี

แต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังหาเวลาเพื่อสร้างสรรค์งานศิลปะ

almost as if art isn't optional for humans. ไวยากรณ์

ราวกับว่าศิลปะไม่ใช่แค่ทางเลือกสำหรับมนุษย์

We see all kinds of hands stenciled on cave walls,

เราเห็นรอยพิมพ์มือทุกรูปแบบบนผนังถ้ำ

children and adults, but almost always the fingers are spread,

ทั้งของเด็กและผู้ใหญ่ แต่แทบจะทุกภาพ นิ้วมือจะกางออกเสมอ

like my kids' hand stencils.

เหมือนกับรอยพิมพ์มือของลูกๆ ของผม

I'm no Jungian, but it's fascinating and a little strange น้ำเสียง/เจตนา

ผมไม่ใช่ผู้ยึดถือแนวคิดของคาร์ล จุง แต่มันก็น่าหลงใหลและแปลกประหลาดนิดหน่อย

that so many Paleolithic humans,

ที่มนุษย์ยุคหินเก่าจำนวนมากขนาดนั้น

who couldn't possibly have had any contact with each other, created the same paintings the same way. ไวยากรณ์

ซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีการติดต่อสื่อสารกัน กลับสร้างสรรค์ภาพวาดเดียวกันด้วยวิธีเดียวกัน

Paintings that we are still making.

ภาพวาดที่เราก็ยังคงทำอยู่ในปัจจุบัน

But then again, what the Lascaux art means to me is likely very different ไวยากรณ์

แต่ก็นั่นแหละ สิ่งที่ศิลปะแห่งลาสโกมีความหมายต่อผมนั้นน่าจะแตกต่างไปอย่างมาก

from what it meant to the people who made it.

จากสิ่งที่มีความหมายต่อคนที่สร้างมันขึ้นมา

Some academics theorized that the hand stencils were part of hunting rituals.

นักวิชาการบางคนตั้งทฤษฎีว่ารอยพิมพ์มือเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมการล่าสัตว์

Then there's always the possibility that the hand was just a convenient model วลี

นอกจากนี้ก็มีความเป็นไปได้เสมอว่ามือนั้นเป็นเพียงแค่แบบจำลองที่สะดวก

situated at the end of the wrist.

ที่อยู่ตรงปลายข้อมือ

To me, though, the hand stencils at Lascaux say, "I was here." สำนวน

แต่สำหรับผมแล้ว รอยพิมพ์มือที่ลาสโกกำลังบอกว่า "ฉันเคยอยู่ที่นี่"

They say, "You are not new."

พวกมันกำลังบอกว่า "คุณไม่ใช่คนแรก"

And because they are negative prints surrounded by red pigment,

และเนื่องจากพวกมันเป็นภาพพิมพ์แบบเว้นช่องว่างที่ล้อมรอบด้วยเม็ดสีแดง

they also looked to me like something out of a horror movie, สำนวน

สำหรับผมแล้วมันจึงดูเหมือนบางสิ่งที่หลุดออกมาจากหนังสยองขวัญด้วย

like ghostly hands reaching up from some bloody background.

เหมือนกับมือของผีที่เอื้อมขึ้นมาจากพื้นหลังที่เต็มไปด้วยเลือด

They remind me that, as Alice Walker wrote,

พวกมันทำให้ผมนึกถึงสิ่งที่ อลิซ วอล์กเกอร์ ได้เขียนไว้ว่า

"All history is current." สำนวน

"ประวัติศาสตร์ทั้งหมดคือปัจจุบัน"

The Lascaux cave has been closed to the public for many years now.

ถ้ำลาสโกถูกปิดไม่ให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมมาหลายปีแล้ว

Too many contemporary humans breathing inside of it

มนุษย์ร่วมสมัยที่เข้าไปหายใจอยู่ข้างในจำนวนมากเกินไป

led to the growth of mold and lichens, which has damaged some of the art. วลี

นำไปสู่การเจริญเติบโตของเชื้อราและตะไคร่น้ำ ซึ่งได้ทำลายงานศิลปะบางส่วนไป

Just the act of looking at something can ruin it, I guess. ไวยากรณ์

แค่เพียงการกระทำที่มองดูบางสิ่ง ก็อาจสามารถทำลายมันได้ ผมเดาเอานะ

But tourists can still visit an imitation cave called Lascaux II,

แต่นักท่องเที่ยวยังคงสามารถไปเยือนถ้ำจำลองที่ชื่อ ลาสโก 2 (Lascaux II) ได้

in which the artwork has been meticulously recreated.

ซึ่งภายในนั้นงานศิลปะถูกสร้างขึ้นมาใหม่ด้วยความประณีต

Humans making fake cave art to save real cave art

มนุษย์ที่สร้างงานศิลปะถ้ำปลอมๆ ขึ้นมาเพื่อปกป้องงานศิลปะถ้ำของจริง

may feel like peak Anthropocene behavior, การใช้คำ

อาจรู้สึกเหมือนนี่เป็นพฤติกรรมจุดสูงสุดของยุคแอนโทรโปซีน (Anthropocene)

but I have to confess that even though I am a jaded and cynical semi-professional reviewer of human activity, น้ำเสียง/เจตนา

แต่ผมต้องสารภาพว่า ถึงแม้ผมจะเป็นนักวิจารณ์กิจกรรมของมนุษย์กึ่งอาชีพที่เหนื่อยหน่ายและมองโลกในแง่ร้าย

I actually find it overwhelmingly hopeful ไวยากรณ์

แต่จริงๆ แล้วผมกลับพบว่ามันเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังอย่างท่วมท้น

that four teenagers and a dog named Robot discovered a cave with 17,000-year-old handprints,

ที่วัยรุ่นสี่คนและสุนัขชื่อโรบอต ได้ค้นพบถ้ำที่มีรอยพิมพ์มืออายุ 17,000 ปี

That the cave was so overwhelmingly beautiful ไวยากรณ์

ที่ถ้ำแห่งนั้นมันช่างสวยงามอย่างท่วมท้นเสียจน

that two of those teenagers devoted themselves to its protection.

วัยรุ่นสองคนในนั้นอุทิศตนเพื่อปกป้องมัน

And that when we humans became a danger to that caves' beauty, วลี

และเมื่อมนุษย์เรากลายเป็นตัวอันตรายต่อความงดงามของถ้ำแห่งนั้น

we agreed to stop going.

พวกเราก็ตกลงที่จะหยุดเข้าไป

Lascaux is there. You cannot visit.

ลาสโกอยู่ที่นั่น คุณไม่สามารถไปเยือนได้

You can go to the fake cave we've built and see nearly identical hand stencils,

คุณสามารถไปที่ถ้ำปลอมที่เราสร้างขึ้น และมองดูรอยพิมพ์มือที่เกือบจะเหมือนกันทุกประการ

but you will know this is not the thing itself, but a shadow of it. สำนวน

แต่คุณจะรู้ว่านี่ไม่ใช่ของจริง แต่เป็นเพียงเงาของมันเท่านั้น

This is a handprint, but not a hand. ลำดับความ

นี่คือรอยพิมพ์ของมือ แต่ไม่ใช่มือ

This is a memory that you cannot return to. สำนวน

นี่คือความทรงจำที่คุณไม่สามารถหวนกลับไปได้

All of which makes the cave very much like the past it represents. ลำดับความ

ซึ่งทั้งหมดนี้ทำให้ถ้ำนั้นเหมือนกับอดีตที่มันเป็นตัวแทนอย่างมาก

We hope you enjoyed this video, even if it was different.

เราหวังว่าคุณจะสนุกกับวิดีโอนี้ แม้ว่ามันจะดูแตกต่างออกไป

Check out John Green's podcast The Anthropocene Reviewed,

ลองไปฟังพอดแคสต์ The Anthropocene Reviewed ของจอห์น กรีน ดูนะ

where he poetically reviews the human world we live in.

ที่ซึ่งเขาวิจารณ์โลกมนุษย์ที่เราอาศัยอยู่นี้ได้อย่างมีกวีวาทศิลป์

John is a good friend of Kurzgesagt.

จอห์นเป็นเพื่อนที่ดีของ Kurzgesagt

In fact, without his channel Crash Course, ไวยากรณ์

ความจริงแล้ว หากไม่มีช่อง Crash Course ของเขา

that he and his brother Hank started years ago, Kurzgesagt would not exist,

ที่เขาและแฮงค์ พี่ชายของเขา เริ่มทำเมื่อหลายปีก่อน Kurzgesagt ก็คงไม่มีอยู่

because it was the original inspiration for what we do today.

เพราะนั่นคือแรงบันดาลใจดั้งเดิมสำหรับสิ่งที่เราทำอยู่ในปัจจุบัน

And over the years, John and Hank have helped us in a multitude of ways,

และตลอดหลายปีที่ผ่านมา จอห์นและแฮงค์ได้ช่วยเหลือเราในหลากหลายวิธี

from advice to just being friends.

ตั้งแต่คำแนะนำไปจนถึงการเป็นเพื่อน

So check out The Anthropocene Reviewed or any of their many channels.

ดังนั้นลองไปฟัง The Anthropocene Reviewed หรือช่องอื่นๆ ของพวกเขาดูนะ