วิธีอ่านโน้ตดนตรี - Tim Hansen: บทเรียนภาษาอังกฤษ

When we watch a film or a play,

เมื่อเราดูภาพยนตร์หรือละคร

we know that the actors probably learned their lines from a script, วลี

เรารู้ว่านักแสดงคงจำบทของพวกเขามาจากบทละคร

which essentially tells them what to say and when to say it. ไวยากรณ์

ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วจะบอกพวกเขาว่าต้องพูดอะไรและพูดเมื่อไหร่

A piece of written music operates on exactly the same principle. วลี

ชิ้นส่วนของโน้ตดนตรีที่เขียนขึ้นก็ทำงานด้วยหลักการเดียวกันทุกประการ

In a very basic sense, ลำดับความ

ในความหมายพื้นฐานที่สุด

it tells a performer what to play and when to play it.

มันบอกผู้เล่นว่าต้องเล่นอะไรและเล่นเมื่อไหร่

Aesthetically speaking, ลำดับความ

ในแง่ของสุนทรียศาสตร์

there's a world of difference between, say, สำนวน

มีความแตกต่างอย่างมากระหว่าง

Beethoven and Justin Bieber,

เบโธเฟน และ จัสติน บีเบอร์

but both artists have used the same building blocks to create their music, สำนวน

แต่ศิลปินทั้งสองใช้องค์ประกอบพื้นฐานเดียวกันในการสร้างสรรค์ดนตรีของพวกเขา

notes.

นั่นคือ โน้ตเพลง

And although the end result can sound quite complicated, ไวยากรณ์

และแม้ผลลัพธ์สุดท้ายอาจฟังดูซับซ้อนมาก

the logic behind musical notes is actually pretty straightforward.

แต่ตรรกะที่อยู่เบื้องหลังโน้ตดนตรีนั้นจริงๆ แล้วค่อนข้างตรงไปตรงมา

Let's take a look at the foundational elements to music notation วลี

มาลองดูองค์ประกอบพื้นฐานของการบันทึกโน้ตดนตรี

and how they interact to create a work of art.

และวิธีที่พวกมันทำงานร่วมกันเพื่อสร้างงานศิลปะขึ้นมา

Music is written on five parallel lines that go across the page.

ดนตรีถูกเขียนลงบนเส้นขนานห้าเส้นที่พาดข้ามหน้ากระดาษ

These five lines are called a staff, วัฒนธรรม

เส้นทั้งห้าเส้นนี้เรียกว่า บรรทัดห้าเส้น

and a staff operates on two axes, วลี

และบรรทัดห้าเส้นทำงานบนสองแกน

up and down and left to right.

คือขึ้นและลง และซ้ายไปขวา

The up and down axis tells the performer the pitch of the note, วัฒนธรรม

แกนขึ้นและลงจะบอกผู้เล่นถึงระดับเสียงของโน้ต

or what note to play,

หรือจะเล่นโน้ตตัวไหน

and the left to right axis tells the performer the rhythm of the note, วัฒนธรรม

และแกนซ้ายไปขวาจะบอกผู้เล่นถึงจังหวะของโน้ต

or when to play it.

หรือเมื่อใดที่ควรเล่น

Let's start with pitch.

มาเริ่มกันที่ระดับเสียง

To help us out, วลี

เพื่อช่วยให้เราเข้าใจง่ายขึ้น

we're going to use a piano,

เราจะใช้เปียโน

but this system works for pretty much any instrument you can think of. การใช้คำ

แต่ระบบนี้ใช้ได้กับเครื่องดนตรีเกือบทุกชนิดที่คุณนึกออก

In the Western music tradition, วัฒนธรรม

ในธรรมเนียมดนตรีตะวันตก

pitches are named after the first seven letters of the alphabet, วลี

ระดับเสียงจะถูกตั้งชื่อตามตัวอักษรเจ็ดตัวแรกของพยัญชนะ

A, B, C, D, E, F, and G.

A, B, C, D, E, F และ G

After that, the cycle repeats itself.

หลังจากนั้น วงจรก็จะวนซ้ำ

A, B, C, D, E, F, G, A, B, C, D, E, F, G, and so on. วลี

A, B, C, D, E, F, G, A, B, C, D, E, F, G และต่อไปเรื่อยๆ

But how do these pitches get their names?

แต่ระดับเสียงเหล่านี้ได้ชื่อมาอย่างไร?

Well, for example,

คือ อย่างเช่น

if you played an F and then played another F higher or lower on the piano, ไวยากรณ์

ถ้าคุณเล่นโน้ต F และเล่นโน้ต F อีกตัวที่สูงกว่าหรือต่ำกว่าบนเปียโน

you'd notice that they sound pretty similar compared to say a B.

คุณจะสังเกตเห็นว่ามันฟังดูคล้ายกันมากเมื่อเทียบกับโน้ต B

Going back to the staff, ลำดับความ

กลับมาที่บรรทัดห้าเส้น

every line and every space between two lines represents a separate pitch. การใช้คำ

ทุกเส้นและทุกช่องว่างระหว่างสองเส้นจะเป็นตัวแทนของระดับเสียงที่แยกกัน

If we put a note on one of these lines or in one of these spaces,

ถ้าเราวางโน้ตไว้บนเส้นใดเส้นหนึ่งหรือในช่องว่างใดช่องว่างหนึ่ง

we're telling a performer to play that pitch.

เรากำลังบอกให้ผู้เล่นเล่นระดับเสียงนั้น

The higher up on the staff a note is placed, ไวยากรณ์

ยิ่งวางโน้ตไว้สูงขึ้นบนบรรทัดห้าเส้น

the higher the pitch.

ระดับเสียงก็จะยิ่งสูง

But there are obviously many, many more pitches than the nine that these lines and spaces give us.

แต่เห็นได้ชัดว่ามีระดับเสียงมากกว่าเก้าเสียงที่เส้นและช่องว่างเหล่านี้ให้เรา

A grand piano,

แกรนด์เปียโน

for example,

ตัวอย่างเช่น

can play 88 separate notes.

สามารถเล่นโน้ตที่แตกต่างกันได้ 88 เสียง

So, how do we condense 88 notes onto a single staff? การใช้คำ

แล้วเราจะย่อโน้ต 88 ตัวลงบนบรรทัดห้าเส้นเดียวได้อย่างไร?

We use something called a clef. วลี

เราใช้สิ่งที่เรียกว่า กุญแจเสียง

A clef is a weird-looking figure placed at the very beginning of the staff,

กุญแจเสียงคือสัญลักษณ์รูปร่างแปลกๆ ที่วางไว้ที่จุดเริ่มต้นของบรรทัดห้าเส้น

and it acts like a reference point วลี

และมันทำหน้าที่เป็นจุดอ้างอิง

telling you that a particular line or space

เพื่อบอกคุณว่าเส้นหรือช่องว่างเฉพาะนั้น

corresponds to a specific note on your instrument. วลี

ตรงกับโน้ตเฉพาะเจาะจงบนเครื่องดนตรีของคุณ

If we want to play notes that aren't on the staff,

หากเราต้องการเล่นโน้ตที่ไม่ได้อยู่บนบรรทัดห้าเส้น

we kind of cheat and draw extra little lines called ledger lines โน้ต

เราจะใช้วิธีโกงนิดหน่อยและวาดเส้นเล็กๆ พิเศษที่เรียกว่า เส้นน้อย

and place the notes on them.

และวางโน้ตไว้บนนั้น

If we have to draw so many ledger lines that it gets confusing, ไวยากรณ์

หากเราต้องวาดเส้นน้อยมากเกินไปจนทำให้สับสน

then we need to change to a different clef.

เราก็จำเป็นต้องเปลี่ยนไปใช้กุญแจเสียงอื่น

As for telling a performer when to play the notes, ลำดับความ

ส่วนการบอกผู้เล่นว่าควรเล่นโน้ตเมื่อไหร่นั้น

two main elements control this,

มีสององค์ประกอบหลักที่ควบคุมสิ่งนี้

the beat,

จังหวะ

and the rhythm.

และจังหวะของทำนอง

The beat of a piece of music is,

จังหวะของบทเพลงนั้น

by itself, วลี

โดยตัวมันเอง

kind of boring.

ค่อนข้างน่าเบื่อ

It sounds like this.

มันฟังดูเป็นแบบนี้

Notice that it doesn't change.

สังเกตว่ามันไม่เปลี่ยนเลย

It just plugs along quite happily. สำนวน

มันแค่เดินต่อไปเรื่อยๆ อย่างมีความสุข

It can go slow

มันอาจจะช้า

or fast

หรือเร็ว

or whatever you like,

หรือตามที่คุณชอบ

really.

จริงๆ

The point is that,

ประเด็นก็คือ

just like the secondhand on a clock ลำดับความ

เหมือนกับเข็มวินาทีบนนาฬิกา

divides 1 minute into 60 seconds,

ที่แบ่ง 1 นาทีออกเป็น 60 วินาที

with each second just as long as every other second, ไวยากรณ์

โดยแต่ละวินาทีมีความยาวเท่ากันทุกประการ

the beat divides a piece of music วลี

จังหวะจะแบ่งบทเพลง

into little fragments of time

ออกเป็นเศษเสี้ยวเวลาเล็กๆ

that are all the same length.

ที่มีความยาวเท่ากันทั้งหมด

Beats.

จังหวะ

With a steady beat as a foundation, ลำดับความ

ด้วยรากฐานจังหวะที่มั่นคง

we can start adding rhythm to our pitches,

เราสามารถเริ่มเติมจังหวะทำนองลงในระดับเสียงของเรา

and that's when music really starts to happen. สำนวน

และนั่นคือตอนที่ดนตรีเริ่มเกิดขึ้นจริงๆ

This is a quarter note.

นี่คือโน้ตตัวดำ

It's the most basic unit of rhythm,

มันคือหน่วยพื้นฐานที่สุดของจังหวะ

and it's worth 1 beat. การใช้คำ

และมีค่าเท่ากับ 1 จังหวะ

This is a half note,

นี่คือโน้ตตัวขาว

and it's worth 2 beats.

และมีค่าเท่ากับ 2 จังหวะ

This whole note here is worth 4 beats,

โน้ตตัวกลมนี้มีค่าเท่ากับ 4 จังหวะ

and these little guys are eighth notes น้ำเสียง/เจตนา

และพวกตัวเล็กๆ เหล่านี้คือโน้ตเขบ็ตหนึ่งชั้น

worth half a beat each.

มีค่าเท่ากับครึ่งจังหวะ

Great, you say. ลำดับความ

ยอดเยี่ยม คุณอาจจะพูดขึ้นมา

What does that mean?

แล้วนั่นหมายความว่ายังไง?

You might have noticed that across the length of a staff, น้ำเสียง/เจตนา

คุณอาจจะสังเกตเห็นว่าตลอดความยาวของบรรทัดห้าเส้น

there are little lines dividing it into small sections.

มีเส้นเล็กๆ ที่แบ่งมันออกเป็นส่วนเล็กๆ

These are bar lines,

เหล่านี้คือเส้นกั้นห้อง

and we refer to each section as a bar. วลี

และเราเรียกแต่ละส่วนว่าห้องเพลง

At the beginning of a piece of music,

ที่จุดเริ่มต้นของบทเพลง

just after the clef,

ถัดจากกุญแจเสียง

is something called the time signature, วัฒนธรรม

มีสิ่งที่เรียกว่าเครื่องหมายกำหนดจังหวะ

which tells the performer how many beats are in each bar. ไวยากรณ์

ซึ่งบอกผู้เล่นว่าในแต่ละห้องมีกี่จังหวะ

This says there are two beats in each bar.

อันนี้บอกว่ามีสองจังหวะในแต่ละห้อง

This says there are three.

อันนี้บอกว่ามีสาม

This one four.

อันนี้สี่

And so on.

และต่อไปเรื่อยๆ

The bottom number tells us what kind of note is to be used as the basic unit for the beat. ไวยากรณ์

ตัวเลขด้านล่างบอกเราว่าควรใช้โน้ตชนิดใดเป็นหน่วยพื้นฐานสำหรับหนึ่งจังหวะ

One corresponds to a whole note,

เลขหนึ่งสอดคล้องกับโน้ตตัวกลม

two to a half note,

เลขสองคือโน้ตตัวขาว

four to a quarter note,

เลขสี่คือโน้ตตัวดำ

and eight to an eighth note,

และเลขแปดคือโน้ตเขบ็ตหนึ่งชั้น

and so on.

และต่อไปเรื่อยๆ

So, this time signature here

ดังนั้น เครื่องหมายกำหนดจังหวะตรงนี้

tells us that there are four quarter notes in each bar.

บอกเราว่ามีโน้ตตัวดำสี่ตัวในแต่ละห้อง

1, 2, 3, 4,

1, 2, 3, 4,

1, 2, 3, 4,

1, 2, 3, 4,

and so on.

และต่อไปเรื่อยๆ

But like I said before, ลำดับความ

แต่เหมือนที่ผมพูดไปก่อนหน้านี้

if we just stick to the beat, กริยาวลี

ถ้าเรายึดติดอยู่แค่กับจังหวะ

it gets kind of boring.

มันจะค่อนข้างน่าเบื่อ

So, we'll replace some quarter notes with different rhythms.

ดังนั้น เราจะแทนที่โน้ตตัวดำบางตัวด้วยจังหวะที่ต่างออกไป

Notice that even though the number of notes in each bar has changed, ไวยากรณ์

สังเกตว่าถึงแม้จำนวนโน้ตในแต่ละห้องจะเปลี่ยนไป

the total number of beats in each bar hasn't.

แต่จำนวนจังหวะรวมในแต่ละห้องยังคงเดิม

So,

เอาล่ะ

what does our musical creation sound like?

การสร้างสรรค์ดนตรีของเราฟังดูเป็นอย่างไร?

Sounds okay,

ฟังดูโอเค

but maybe a bit thin, right? น้ำเสียง/เจตนา

แต่อาจจะดูบางไปหน่อย ใช่ไหม?

Let's add another instrument with its own pitch and rhythm.

มาเพิ่มเครื่องดนตรีอีกชิ้นที่มีระดับเสียงและจังหวะของตัวเองลงไป

Now, it's sounding like music.

ตอนนี้ มันฟังดูเป็นดนตรีแล้ว

Sure, it takes some practice to get used to reading it quickly ไวยากรณ์

แน่นอนว่ามันต้องใช้การฝึกฝนบ้างเพื่อให้คุ้นเคยกับการอ่านมันอย่างรวดเร็ว

and playing what we see on our instrument,

และเล่นสิ่งที่เราเห็นบนเครื่องดนตรีของเรา

but with a bit of time and patience, วลี

แต่ด้วยเวลาและความอดทนสักหน่อย

you could be the next Beethoven สำนวน

คุณอาจจะเป็น เบโธเฟน คนต่อไป

or Justin Bieber.

หรือ จัสติน บีเบอร์ ก็ได้