วิกฤตตัวตน (Existential Crisis) คืออะไร?: บทเรียนภาษาอังกฤษ

One of the touching signs of the influence of philosophy on everyday life

หนึ่งในสัญญาณที่น่าประทับใจเกี่ยวกับอิทธิพลของปรัชญาต่อชีวิตประจำวัน

is that people can sometimes be heard to complain ไวยากรณ์

คือบางครั้งเราอาจได้ยินผู้คนบ่น

that they're going through what they call an existential crisis. โน้ต

ว่าพวกเขากำลังเผชิญกับสิ่งที่เรียกว่าวิกฤตอัตถิภาวนิยม (existential crisis)

The phrase may be being used rather casually and vaguely, ไวยากรณ์

วลีนี้อาจถูกใช้แบบผิวเผินและคลุมเครือไปบ้าง

but it nevertheless touches on one of the major traditions of European philosophy, กริยาวลี

แต่มันก็ยังคงเชื่อมโยงกับหนึ่งในขนบหลักของปรัชญายุโรป

closely associated with the ideas of five philosophers in particular:

ซึ่งเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับแนวคิดของนักปรัชญาห้าท่านโดยเฉพาะ ได้แก่

Kierkegaard,

เคียร์เคอกอร์

Camus,

กามูว์

Nietzsche,

นีทเชอ

Heidegger,

ไฮเดกเกอร์

and Sartre.

และซาร์ตร์

Though these thinkers disagreed on many things,

แม้ว่านักคิดเหล่านี้จะมีความเห็นไม่ตรงกันในหลายเรื่อง

it is possible via their thought to come to a coherent view วลี

แต่มันก็เป็นไปได้ที่จะอาศัยความคิดของพวกเขาเพื่อเข้าถึงมุมมองที่สอดคล้องกัน

of what an existential crisis really is

ว่าวิกฤตอัตถิภาวนิยมที่แท้จริงคืออะไร

and when it might therefore be helpful to refer to ourselves as going through one.

และเมื่อใดจึงจะเป็นประโยชน์ที่จะเรียกสิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่ว่าวิกฤตดังกล่าว

The crisis is marked by five distinctive features.

วิกฤตนี้มีลักษณะเฉพาะที่โดดเด่นห้าประการ

Firstly, it's a period

ประการแรก มันคือช่วงเวลา

when a lot that had previously seemed like common sense or normal

ที่หลายสิ่งที่ก่อนหน้านี้ดูเหมือนเป็นสามัญสำนึกหรือเป็นเรื่องปกติ

reveals its contingent, chance, uncanny, and relative nature. การใช้คำ

เผยให้เห็นธรรมชาติที่ไม่ได้ตั้งใจ บังเอิญ แปลกประหลาด และไม่แน่นอนของมัน

For example, we might start to wonder

ตัวอย่างเช่น เราอาจเริ่มสงสัย

why we live in this part of the world rather than any other.

ว่าทำไมเราถึงอาศัยอยู่ในซีกโลกนี้แทนที่จะเป็นที่อื่น

Why are we doing this job and not something else?

ทำไมเราถึงทำงานนี้แทนที่จะทำอย่างอื่น?

Why are we with this partner and are following this set of social norms?

ทำไมเราถึงอยู่กับคู่รักคนนี้และทำตามบรรทัดฐานทางสังคมชุดนี้?

In short, we realize, rather disturbingly, ลำดับความ

พูดสั้นๆ ก็คือ เราตระหนักอย่างน่ากังวล

that there are far more options beneath the surface สำนวน

ว่ามีตัวเลือกที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นผิวมากกว่านั้นอีกมาก

than we normally allow ourselves to imagine. วลี

มากกว่าที่เรามักจะยอมให้ตัวเองจินตนาการถึง

We are freer than we thought. ไวยากรณ์

เรามีอิสระมากกว่าที่เราคิด

Secondly, this revelation is acutely anxiety-inducing. การใช้คำ

ประการที่สอง การตระหนักรู้นี้ก่อให้เกิดความวิตกกังวลอย่างรุนแรง

A recognition of our freedom doesn't bring with it calm, วลี

การยอมรับในอิสรภาพของเราไม่ได้นำมาซึ่งความสงบ

quite the opposite. ลำดับความ

แต่ตรงกันข้ามเลย

We recognize that we'd been deluding ourselves about what had to be. วลี

เรารับรู้ว่าเราหลอกตัวเองมาตลอดเกี่ยวกับสิ่งที่จำเป็นต้องเป็นไป

No one really cares quite as much as we'd thought

ไม่มีใครสนใจมากเท่าที่เราเคยคิด

about what we are and have chosen to do.

ว่าเราเป็นใครและเลือกที่จะทำอะไร

We could change everything around.

เราสามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งรอบตัวได้

We come to a disturbing awareness

เรามาถึงการตระหนักรู้ที่น่าหนักใจ

that our ultimate responsibility is to ourselves, ลำดับความ

ว่าความรับผิดชอบสูงสุดของเราคือต่อตัวเราเอง

not the social world.

ไม่ใช่ต่อสังคม

Third, we develop a heightened awareness of death.

ประการที่สาม เรามีความตระหนักรู้เรื่องความตายมากขึ้น

Time is short and running out. กริยาวลี

เวลาสั้นและกำลังจะหมดลง

We need to reexamine our lives,

เราต้องพิจารณาชีวิตของเราใหม่

but the clock is ticking ever louder. สำนวน

แต่นาฬิกาก็เดินเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ

Fourth, and crucially for all the existential philosophers,

ประการที่สี่ และเป็นสิ่งสำคัญสำหรับนักปรัชญาอัตถิภาวนิยมทุกคน

we have many choices,

เรามีทางเลือกมากมาย

but are by the nature of the human condition

แต่ด้วยธรรมชาติของสภาพมนุษย์

denied the information we would need to choose with ultimate wisdom or certainty.

เราถูกปฏิเสธข้อมูลที่จำเป็นต้องใช้ในการเลือกด้วยภูมิปัญญาหรือความแน่นอนขั้นสูงสุด

We are forced to decide but can never be assured that we've done so adequately. ไวยากรณ์

เราถูกบังคับให้ตัดสินใจแต่ไม่เคยแน่ใจได้เลยว่าเราทำได้ดีพอ

We are steering blind, สำนวน

เรากำลังควบคุมทิศทางอย่างมืดบอด

and therefore we can be guaranteed to make a lot of mistakes.

และดังนั้นจึงรับประกันได้ว่าเราจะทำผิดพลาดมากมาย

The condition of mankind is to have to plot our course in the dark

สภาพของมนุษยชาติคือการต้องกำหนดเส้นทางของเราในความมืด

without adequate reason or insight.

โดยปราศจากเหตุผลหรือความเข้าใจที่เพียงพอ

This leads to another favorite word for the existentialists, anxiety.

นำไปสู่คำศัพท์โปรดอีกคำของนักอัตถิภาวนิยม นั่นคือ ความวิตกกังวล

The human condition is to be anxious, not about this or that particular thing, ไวยากรณ์

สภาพของมนุษย์คือความวิตกกังวล ไม่ใช่ต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยเฉพาะ

but as a basic feature of our lives,

แต่เป็นลักษณะพื้นฐานของชีวิตเรา

because we must always choose without any security that we've chosen well ลำดับความ

เพราะเราต้องเลือกเสมอโดยไม่มีความมั่นคงใดๆ ว่าเราเลือกได้ดีแล้ว

and without sufficient time to explore the options.

และไม่มีเวลาเพียงพอที่จะสำรวจตัวเลือกต่างๆ

This can all sound perilous and dispiriting,

ทั้งหมดนี้อาจฟังดูอันตรายและน่าหดหู่

yet the existential philosophers don't mean to depress us. การใช้คำ

แต่นักปรัชญาอัตถิภาวนิยมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เราซึมเศร้า

They want to lend dignity and grandeur to dilemmas วลี

พวกเขาต้องการมอบศักดิ์ศรีและความยิ่งใหญ่ให้กับสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

which we too often think of as ours alone

ที่เรามักจะคิดว่าเป็นปัญหาของเราเพียงคนเดียว

and therefore feel ashamed about

และด้วยเหตุนี้จึงรู้สึกละอายใจกับมัน

as some personal curse

ราวกับว่ามันเป็นคำสาปส่วนตัว

when they are in fact fundamental features of the human condition

ทั้งที่ความจริงแล้ว มันเป็นลักษณะพื้นฐานของสภาพมนุษย์

which ennoble us when we consider them with sufficient depth.

ซึ่งช่วยยกระดับจิตใจเราเมื่อเราพิจารณามันอย่างลึกซึ้งพอ

The existentialists offer us a useful corrective วลี

นักอัตถิภาวนิยมเสนอการแก้ไขที่เป็นประโยชน์แก่เรา

to a normal pernicious view

ต่อมุมมองที่เป็นอันตรายแบบเดิมๆ

that intelligent choice might be possible and untragic in structure.

ที่ว่าการเลือกอย่างชาญฉลาดอาจเป็นไปได้และไม่มีโครงสร้างที่เป็นโศกนาฏกรรม

An existential approach tempers the modern sentimental notion

แนวทางแบบอัตถิภาวนิยมช่วยลดทอนแนวคิดทางอารมณ์สมัยใหม่

that perfection is within reach. สำนวน

ที่ว่าความสมบูรณ์แบบนั้นอยู่แค่เอื้อม

That you suffer from the agony of choice สำนวน

การที่คุณต้องทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดในการเลือก

isn't some anomaly, ลำดับความ

ไม่ใช่ความผิดปกติ

it's one of the most predictable and poignant things about being alive.

มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่คาดเดาได้และสะเทือนใจที่สุดของการมีชีวิตอยู่

This is a message we benefit from hearing quite often

นี่คือข้อความที่เราจะได้รับประโยชน์จากการฟังบ่อยๆ

because what helps with regret is the knowledge ไวยากรณ์

เพราะสิ่งที่ช่วยคลายความเสียใจได้คือการรู้

that in fact every life is burdened by it in some shape or form. สำนวน

ว่าแท้จริงแล้วทุกชีวิตล้วนแบกรับความเสียใจในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง

The regret-free life exists only in movies and songs. การใช้คำ

ชีวิตที่ปราศจากความเสียใจมีอยู่แต่ในภาพยนตร์และเพลงเท่านั้น

The way to diminish our anxiety and panic is to alleviate the sense ไวยากรณ์

วิธีลดความวิตกกังวลและความตื่นตระหนกของเราคือการบรรเทาความรู้สึก

that one had the option to choose correctly, but failed. วลี

ที่ว่าคนเรามีทางที่จะเลือกได้ถูกต้อง แต่กลับล้มเหลว

A degree of disappointment is, วลี

ระดับความผิดหวังบางส่วนนั้น

as the existential philosophers so beautifully admitted,

อย่างที่นักปรัชญาอัตถิภาวนิยมยอมรับไว้อย่างงดงาม

just simply the human condition.

มันก็เป็นเพียงสภาพของมนุษย์เท่านั้น