ปรัชญาตะวันออก - พระพุทธเจ้า: บทเรียนภาษาอังกฤษ

The story of the Buddha's life, like all of Buddhism, is a story about confronting suffering. วลี

เรื่องราวชีวิตของพระพุทธเจ้า ก็เหมือนกับพุทธศาสนาทั้งหมด คือเรื่องราวเกี่ยวกับการเผชิญหน้ากับความทุกข์

He was born sometime between the 6th and 4th century BC,

พระองค์ประสูติในช่วงระหว่างศตวรรษที่ 6 ถึง 4 ก่อนคริสตกาล

the son of a wealthy king in the Himalayan foothills of Nepal.

เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์ผู้มั่งคั่งในแถบเชิงเขาหิมาลัยของเนปาล

It was prophesied that the young Buddha, ไวยากรณ์

มีคำทำนายว่าพระพุทธเจ้าในวัยเยาว์

then called Siddhartha Gautama,

ซึ่งขณะนั้นมีพระนามว่า สิทธัตถะ โคตมะ

would either become the emperor of India or a very holy man. ไวยากรณ์

จะทรงเป็นมหาราชแห่งอินเดีย หรือไม่ก็เป็นนักบวชผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง

Since Siddhartha's father desperately wanted him to become the former, การใช้คำ

เนื่องจากพระบิดาของเจ้าชายสิทธัตถะปรารถนาอย่างยิ่งที่จะให้พระองค์เป็นมหาราช

he kept the child isolated in a palace. ไวยากรณ์

จึงทรงกักบริเวณพระโอรสให้อยู่แต่ในพระราชวัง

Young Gautama had every imaginable luxury,

โคตมะในวัยเยาว์ทรงเพียบพร้อมด้วยความหรูหราทุกอย่างที่พึงจินตนาการได้

jewels, servants, lotus ponds, even beautiful dancing women.

ทั้งเครื่องประดับ ข้าราชบริพาร สระบัว หรือแม้แต่นางรำที่งดงาม

For 29 years,

เป็นเวลา 29 ปี

Gautama lived in bliss,

ที่โคตมะทรงดำรงชีวิตอยู่ในความผาสุก

protected from the smallest misfortunes of the outside world.

ได้รับการปกป้องจากเคราะห์ร้ายแม้เพียงเล็กน้อยจากโลกภายนอก

But then he left the palace for short excursions.

แต่แล้วพระองค์ก็เสด็จออกจากพระราชวังเพื่อประพาสเป็นเวลาสั้น ๆ

What he saw amazed him. ไวยากรณ์

สิ่งที่ทอดพระเนตรเห็นนั้นทำให้พระองค์ประหลาดพระทัยอย่างยิ่ง

First, he met a sick man,

ประการแรก ทรงพบคนเจ็บ

then an aging man,

จากนั้นก็คนแก่

and then a dying man.

และคนใกล้ตาย

He was astounded to discover that these unfortunate people represented normal,

พระองค์ทรงตื่นตระหนกเมื่อค้นพบว่าบุคคลผู้เคราะห์ร้ายเหล่านี้เป็นตัวแทนของเรื่องปกติ

indeed, inevitable parts of the human condition that would one day touch him too. โน้ต

และแท้จริงแล้วคือส่วนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของสภาพมนุษย์ ซึ่งวันหนึ่งก็จะมาถึงพระองค์เช่นกัน

Horrified and fascinated,

ด้วยความหวาดกลัวและฉงนพระทัย

Gautama made a fourth trip outside the palace walls

โคตมะเสด็จออกนอกกำแพงวังเป็นครั้งที่สี่

and encountered a holy man who'd learned to seek spiritual life

และทรงพบกับนักบวชผู้เรียนรู้ที่จะแสวงหาชีวิตทางจิตวิญญาณ

in the midst of the vastness of human suffering. วลี

ท่ามกลางความทุกข์ยากอันกว้างใหญ่ของมนุษย์

Inspired by the holy man,

ด้วยแรงบันดาลใจจากนักบวชผู้นั้น

Gautama left the palace for good. สำนวน

โคตมะจึงเสด็จออกจากพระราชวังอย่างถาวร

He tried to learn from other holy men.

พระองค์ทรงพยายามศึกษาจากนักบวชท่านอื่น ๆ

He almost starved himself to death by avoiding all physical comforts and pleasures, วลี

พระองค์เกือบจะอดอาหารจนสิ้นพระชนม์โดยการหลีกเลี่ยงความสะดวกสบายและความสุขทางกายทั้งหมด

as they did.

ตามอย่างที่พวกเขาทำ

Perhaps unsurprisingly, ลำดับความ

อาจไม่น่าแปลกใจนัก

it didn't bring him solace from suffering. วลี

ที่วิธีเหล่านั้นไม่ได้นำความบรรเทาจากความทุกข์มาสู่พระองค์เลย

Then he thought of a moment when he was a small boy,

จากนั้นพระองค์ทรงนึกถึงช่วงเวลาเมื่อครั้งยังเป็นเด็กเล็ก

sitting by the river.

ที่ประทับอยู่ริมแม่น้ำ

He'd noticed that when the grass was cut,

พระองค์ทรงสังเกตเห็นว่าเมื่อหญ้าถูกตัด

the insects and their eggs were trampled and destroyed.

แมลงและไข่ของพวกมันจะถูกเหยียบย่ำและทำลาย

As a child,

ในวัยเด็ก

he'd felt a deep compassion for the tiny insects.

พระองค์ทรงรู้สึกถึงความเมตตาอย่างลึกซึ้งต่อแมลงตัวเล็ก ๆ เหล่านั้น

Reflecting on his childhood compassion, ไวยากรณ์

เมื่อสะท้อนถึงความเมตตาในวัยเยาว์ของพระองค์

Gautama felt a profound sense of peace.

โคตมะทรงรู้สึกถึงความสงบสุขอย่างลึกซึ้ง

He ate, meditated,

พระองค์เสวยพระกระยาหาร ทรงทำสมาธิ

and finally reached the highest state of enlightenment,

และในที่สุดก็ทรงบรรลุสภาวะแห่งการตื่นรู้สูงสุด

nirvana. วัฒนธรรม

นั่นคือ นิพพาน

It refers to the blowing out of the flames of desire. สำนวน

ซึ่งหมายถึงการดับเปลวเพลิงแห่งความตัณหา

With this,

ด้วยเหตุนี้

Gautama had become the Buddha, วัฒนธรรม

โคตมะจึงได้เป็นพระพุทธเจ้า

the awakened one.

หรือผู้ตื่นรู้

The Buddha awoke by recognizing that all of creation,

พระพุทธเจ้าทรงตื่นรู้ด้วยการตระหนักว่าสรรพสิ่งทั้งปวง

from distraught ants to dying human beings, ลำดับความ

ตั้งแต่มดที่กระวนกระวายไปจนถึงมนุษย์ที่กำลังจะตาย

is unified by suffering.

ล้วนเชื่อมโยงกันด้วยความทุกข์

Recognizing this,

เมื่อทรงตระหนักเช่นนี้

the Buddha discovered how to best approach suffering.

พระพุทธเจ้าจึงทรงค้นพบวิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับความทุกข์

First, one shouldn't bathe in luxury, โน้ต

ประการแรก เราไม่ควรจมอยู่กับความหรูหรา

nor abstain from food and comforts altogether.

และไม่ควรงดเว้นอาหารและความสะดวกสบายโดยสิ้นเชิง

Instead, one ought to live in moderation.

แต่ควรใช้ชีวิตอย่างพอดี

The Buddha called this the middle way. วัฒนธรรม

พระพุทธเจ้าทรงเรียกสิ่งนี้ว่า มัชฌิมาปฏิปทา (ทางสายกลาง)

This allows for maximal concentration on cultivating compassion for others and seeking enlightenment. กริยาวลี

สิ่งนี้ช่วยให้สามารถมีสมาธิสูงสุดในการเจริญเมตตาต่อผู้อื่นและแสวงหาการรู้แจ้ง

Next, the Buddha described a path to transcending suffering ไวยากรณ์

ต่อมา พระพุทธเจ้าได้ทรงอธิบายหนทางแห่งการก้าวข้ามความทุกข์

called the Four Noble Truths. วัฒนธรรม

ที่เรียกว่า อริยสัจ 4

The first Noble Truth is the realization that first prompted the Buddha's journey,

ความจริงอันประเสริฐประการแรกคือความตระหนักรู้ที่กระตุ้นให้พระพุทธเจ้าออกเดินทางแต่แรก

that there is suffering and constant dissatisfaction in the world.

นั่นคือโลกนี้มีความทุกข์และความไม่พึงพอใจอยู่เสมอ

The second is that this suffering is caused by our desires.

ประการที่สองคือความทุกข์นี้เกิดจากความตัณหาของเรา

As the Buddha said,

ดังที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า

attachment is the root of all suffering. สำนวน

ความยึดมั่นถือมั่นคือรากฐานของความทุกข์ทั้งปวง

The third truth is that we can transcend suffering by removing or managing these desires. ไวยากรณ์

ความจริงประการที่สามคือเราสามารถก้าวข้ามความทุกข์ได้โดยการกำจัดหรือจัดการกับตัณหาเหล่านี้

The Buddha thus made the remarkable claim that we must change our outlook, โน้ต

พระพุทธเจ้าจึงทรงชี้ให้เห็นอย่างน่าทึ่งว่า เราต้องเปลี่ยนมุมมองของเรา

not our circumstances.

ไม่ใช่เปลี่ยนสภาพแวดล้อม

We are unhappy,

เราไม่มีความสุข

not because we don't have enough money, love or status, ไวยากรณ์

ไม่ใช่เพราะเรามีเงิน ความรัก หรือสถานะไม่เพียงพอ

but because we're greedy, vain, and insecure.

แต่เพราะเราโลภ หลงตัวเอง และขาดความมั่นคง

By reorienting our mind

โดยการปรับเปลี่ยนจิตใจของเรา

we can grow to be content.

เราสามารถพัฒนาไปสู่ความพึงพอใจได้

With the correct behavior and what we now term a mindful attitude, การใช้คำ

ด้วยพฤติกรรมที่ถูกต้องและสิ่งที่เราเรียกว่าทัศนคติที่มีสติในปัจจุบัน

we can also become better people.

เรายังสามารถกลายเป็นคนที่ดีขึ้นได้

We can invert negative emotions and states of mind,

เราสามารถพลิกกลับอารมณ์และสภาวะจิตใจด้านลบ

turning ignorance into wisdom, ลำดับความ

เปลี่ยนความไม่รู้ให้เป็นปัญญา

anger into compassion,

เปลี่ยนความโกรธให้เป็นความเมตตา

and greed into generosity.

และเปลี่ยนความโลภให้เป็นความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่

The fourth and final Noble Truth the Buddha uncovered is that we can learn to move beyond suffering

ความจริงอันประเสริฐประการที่สี่และประการสุดท้ายที่พระพุทธเจ้าทรงค้นพบคือเราสามารถเรียนรู้ที่จะก้าวพ้นความทุกข์ได้

through what he termed the Noble Eightfold Path. วัฒนธรรม

ผ่านสิ่งที่พระองค์เรียกว่า อริยมรรคมีองค์แปด

The Eightfold Path involves a series of aspects of behaving right and wisely,

อริยมรรคมีองค์แปดประกอบด้วยแง่มุมต่าง ๆ ของการประพฤติชอบและมีปัญญา

right view, right intention, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness,

สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ สัมมาวายามะ สัมมาสติ

and right concentration.

และสัมมาสมาธิ

What strikes the Western observer is the notion that wisdom is a habit, โน้ต

สิ่งที่โดนใจผู้สังเกตการณ์ชาวตะวันตกก็คือแนวคิดที่ว่าปัญญาคือนิสัย

not merely an intellectual realization.

ไม่ใช่เพียงแค่การตระหนักรู้ทางปัญญาเท่านั้น

One must exercise one's nobler impulses on a regular basis,

เราต้องฝึกฝนแรงกระตุ้นที่ดีงามของตนเองเป็นประจำ

as one would train a limb. ลำดับความ

เหมือนกับการฝึกฝนแขนขา

The moment of understanding is only one part of becoming a better person.

ช่วงเวลาแห่งความเข้าใจเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการเป็นคนที่ดีขึ้นเท่านั้น

After his death,

หลังจากการปรินิพพานของพระองค์

the Buddha's followers collected his sutras, วัฒนธรรม

ผู้ติดตามพระพุทธเจ้าได้รวบรวมพระสูตร

sermons, or sayings,

พระธรรมเทศนา หรือคำสอนของพระองค์

into scripture and developed texts to guide followers in meditation,

เข้าเป็นคัมภีร์ และพัฒนาตำราเพื่อชี้แนะผู้ติดตามในการทำสมาธิ

ethics, and mindful living.

จริยธรรม และการใช้ชีวิตอย่างมีสติ

The monasteries that had developed during the Buddha's lifetime grew and multiplied throughout China and East Asia.

วัดวาอารามที่พัฒนาขึ้นในช่วงที่พระพุทธเจ้าทรงพระชนม์ชีพ เติบโตและทวีจำนวนขึ้นทั่วประเทศจีนและเอเชียตะวันออก

For a time,

ในช่วงเวลาหนึ่ง

Buddhism was particularly uncommon in India itself.

พุทธศาสนาหาได้ยากเป็นพิเศษในอินเดียเอง

And only a few quiet groups of yellow-clad monks and nuns roamed the countryside,

และมีเพียงพระภิกษุและภิกษุณีที่นุ่งห่มจีวรสีเหลืองกลุ่มเล็ก ๆ ที่เงียบสงบเดินจาริกไปตามชนบท

meditating quietly in nature.

นั่งสมาธิอย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางธรรมชาติ

But then, in the 3rd century BC,

แต่ต่อมาในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล

an Indian king named Ashoka grew troubled by the wars he had fought and converted to Buddhism. วลี

กษัตริย์อินเดียพระนามว่า พระเจ้าอโศก ทรงรู้สึกว้าวุ่นพระทัยจากสงครามที่พระองค์ทรงทำ และหันมานับถือพุทธศาสนา

He sent monks and nuns far and wide to spread the practice. สำนวน

พระองค์ส่งพระภิกษุและภิกษุณีออกไปทั่วทุกสารทิศเพื่อเผยแผ่การปฏิบัติ

Buddhist spiritual tradition spread across Asia and eventually throughout the world.

ประเพณีทางจิตวิญญาณของชาวพุทธแพร่กระจายไปทั่วเอเชียและในที่สุดก็ทั่วโลก

Buddha's followers divided into two main schools, การใช้คำ

ผู้ติดตามของพระพุทธเจ้าแบ่งออกเป็น 2 นิกายหลัก

Theravada Buddhism, which colonized Southeast Asia,

ได้แก่ พุทธศาสนานิกายเถรวาท ซึ่งตั้งรกรากในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

and Mahayana Buddhism, which took hold in China and Northeast Asia. กริยาวลี

และพุทธศาสนานิกายมหายาน ซึ่งหยั่งรากในจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ

Today, there are between a half and 1 and 1/2 billion Buddhists in both East and West,

ปัจจุบันมีชาวพุทธอยู่ระหว่าง 500 ล้านถึง 1.5 พันล้านคนทั้งในตะวันออกและตะวันตก

following the Buddha's teachings and seeking a more enlightened and compassionate state of mind.

ที่ปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าและแสวงหาสภาวะจิตใจที่ตื่นรู้และมีความเมตตายิ่งขึ้น

Intriguingly, the Buddha's teachings are important regardless of our spiritual identification.

สิ่งที่น่าสนใจคือ คำสอนของพระพุทธเจ้ามีความสำคัญไม่ว่าเราจะมีความเชื่อทางจิตวิญญาณแบบใด

Like the Buddha,

เช่นเดียวกับพระพุทธเจ้า

we're all born into the world,

เราทุกคนเกิดมาบนโลกใบนี้

not realizing how much suffering it contains ไวยากรณ์

โดยไม่รู้ตัวว่ามันมีความทุกข์มากเพียงใด

and unable to fully comprehend that misfortune,

และไม่สามารถเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ว่าเคราะห์ร้าย

sickness, and death will come to us too.

ความเจ็บป่วย และความตายจะมาถึงเราเช่นกัน

As we grow older,

เมื่อเราอายุมากขึ้น

this reality often feels overwhelming,

ความเป็นจริงนี้มักจะทำให้รู้สึกท่วมท้น

and we may seek to avoid it altogether.

และเราอาจพยายามหลีกเลี่ยงมันไปเลย

But the Buddha's teachings remind us of the importance of facing suffering directly. วลี

แต่คำสอนของพระพุทธเจ้าเตือนให้เราระลึกถึงความสำคัญของการเผชิญหน้ากับความทุกข์โดยตรง

We must do our best to liberate ourselves from the grip of our own desires สำนวน

เราต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปลดปล่อยตนเองจากการถูกครอบงำด้วยตัณหาของเราเอง

and recognize that suffering can be viewed as part of our common connection with others, ไวยากรณ์

และตระหนักว่าความทุกข์สามารถมองได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของความเชื่อมโยงร่วมกันระหว่างเรากับผู้อื่น

spurring us to compassion and gentleness. วลี

ซึ่งจะกระตุ้นให้เรามีความเมตตาและความอ่อนโยน