คุณไม่สามารถสัมผัสอะไรได้เลย: บทเรียนภาษาอังกฤษ

Hey Vsauce, Michael here

สวัสดี Vsauce ไมเคิลเองครับ

and today we're going to get close,

วันนี้เราจะมาเข้าใกล้กัน

like really close.

ใกล้แบบใกล้มาก ๆ เลย

In fact, I want to answer the question,

ที่จริงแล้ว ผมอยากตอบคำถามว่า

what's the closest we can get to other objects and other people? ไวยากรณ์

เราจะเข้าใกล้วัตถุอื่นและคนอื่นได้มากที่สุดแค่ไหน

Now, it might sound like a kind of simple easy question,

ฟังดูอาจเป็นคำถามง่าย ๆ ธรรมดา ๆ

but when you get down to the atoms of it, สำนวน

แต่พอเจาะลึกลงไปถึงระดับอะตอม

it's quite complex and might leave you feeling a little bit alone. ไวยากรณ์

มันกลับซับซ้อนมาก และอาจทำให้คุณรู้สึกโดดเดี่ยวนิด ๆ

When I go like this,

เวลาผมทำแบบนี้

my fingers for all intents and purposes are touching, สำนวน

ถ้ามองในทางปฏิบัติ นิ้วของผมกำลังแตะกันอยู่

but at an atomic level they're not. วลี

แต่ในระดับอะตอม นิ้วผมไม่ได้แตะกัน

That's right.

ใช่แล้ว

In fact, if you're sitting in a chair right now,

ที่จริง ถ้าตอนนี้คุณกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้

your body is technically not touching the chair at all.

ในทางเทคนิค ร่างกายคุณไม่ได้สัมผัสเก้าอี้เลย

Instead, you are hovering above the chair

แต่กลับกำลังลอยอยู่เหนือเก้าอี้

by some tiny tiny atomically sized gap,

โดยมีช่องว่างเล็กจิ๋วขนาดระดับอะตอมคั่นอยู่

something too small for us to even see, ไวยากรณ์

เล็กจนเรามองไม่เห็นด้วยซ้ำ

but it's there.

แต่มันมีอยู่จริง

And it's caused by the fact that your butt and the chair are made out of atoms. ไวยากรณ์

สาเหตุก็เพราะก้นของคุณกับเก้าอี้ล้วนประกอบด้วยอะตอม

Now, as we all know, น้ำเสียง/เจตนา

อย่างที่เราทุกคนรู้กัน

the matter that we deal with every day is made out of atoms.

สสารที่เราพบเจอทุกวันประกอบด้วยอะตอม

And an atom is a nucleus surrounded by an outer shell of orbiting electrons. ไวยากรณ์

และอะตอมก็คือนิวเคลียสที่ล้อมรอบด้วยเปลือกชั้นนอกซึ่งมีอิเล็กตรอนโคจรอยู่

Now, when two atoms get close to each other

ทีนี้ เมื่ออะตอมสองอะตอมเข้าใกล้กัน

that aren't going to bond or chemically react,

โดยที่ไม่ได้กำลังจะสร้างพันธะหรือทำปฏิกิริยาเคมี

they have trouble touching each other. ไวยากรณ์

พวกมันจะสัมผัสกันได้ยาก

Why?

ทำไมล่ะ

Because electrons repel one another because they have the same charge. การใช้คำ

เพราะอิเล็กตรอนมีประจุเหมือนกัน จึงผลักกันเอง

And because of a fancy thing called the Pauli Exclusion Principle, วัฒนธรรม

และด้วยหลักการสุดล้ำที่เรียกว่า หลักการกีดกันของเพาลี

we also know that all of an atom's electrons

เราจึงรู้ด้วยว่าอิเล็กตรอนทั้งหมดของอะตอมหนึ่ง

cannot be all pushed down to the same energy level

ไม่สามารถถูกบีบให้ลงไปอยู่ในระดับพลังงานเดียวกัน

all together on the same shell. การใช้คำ

พร้อมกันทั้งหมดในเปลือกชั้นเดียวกันได้

So, what this means is that if I touch something, ลำดับความ

ดังนั้น ถ้าผมแตะอะไรบางอย่าง

I'm technically not really touching it.

ในทางเทคนิคแล้ว ผมไม่ได้แตะมันจริง ๆ

The atoms are getting quite close together,

อะตอมต่าง ๆ เข้าใกล้กันมาก

but the electromagnetic repulsion between electrons is saying, ลำดับความ

แต่แรงผลักทางแม่เหล็กไฟฟ้าระหว่างอิเล็กตรอนกำลังบอกว่า

"No, no, no, no closer."

“ไม่ ๆ ๆ อย่าเข้ามาใกล้กว่านี้”

Now, of course,

แน่นอนว่า

the nerves in my skin can feel that repulsive force,

เส้นประสาทในผิวหนังของผมรับรู้แรงผลักนั้นได้

and that's what I call the texture or the feeling of the object.

และนั่นคือสิ่งที่ผมเรียกว่าเนื้อสัมผัสหรือความรู้สึกจากวัตถุนั้น

If I push hard enough, of course,

แน่นอน ถ้าผมดันแรงพอ

I can break or poke into or cut something,

ผมก็ทำให้สิ่งของแตก เจาะเข้าไป หรือตัดมันได้

but I'm not touching any of its matter.

แต่ผมไม่ได้สัมผัสสสารของมันเลย

I'm just pushing it out of the way วลี

ผมแค่ดันมันให้พ้นทาง

using the electron-electron repulsion forces.

โดยใช้แรงผลักระหว่างอิเล็กตรอน

Even though, so you can cut things really easily like this,

เพราะฉะนั้น ถึงคุณจะตัดสิ่งของแบบนี้ได้ง่าย ๆ

the scissors never touch the card.

กรรไกรก็ไม่เคยสัมผัสกับแผ่นการ์ดเลย

This is where it gets depressing. ลำดับความ

และนี่คือจุดที่เรื่องเริ่มน่าหดหู่

What all of this means is that when you kiss your girlfriend or pet your dog or hug your grandmother,

ทั้งหมดนี้หมายความว่า เมื่อคุณจูบแฟนสาว ลูบสุนัข หรือกอดคุณยาย

you're not actually making contact with their matter. วลี

ที่จริงแล้ว คุณไม่ได้สัมผัสกับสสารที่ประกอบเป็นตัวพวกเขาเลย

You're not technically touching them.

ในทางเทคนิค คุณไม่ได้แตะต้องพวกเขา

You're just feeling the repulsive force of their electrons.

คุณแค่รู้สึกถึงแรงผลักจากอิเล็กตรอนของพวกเขา

But maybe there's hope. ลำดับความ

แต่อาจยังมีความหวังอยู่

Let's just avoid electrons altogether and ask ourselves, การใช้คำ

ลองหลีกเลี่ยงอิเล็กตรอนไปเลย แล้วถามตัวเองว่า

what can we do to affect the nucleus of someone else's atoms?

เราจะทำอะไรเพื่อส่งผลต่อนิวเคลียสของอะตอมในตัวคนอื่นได้บ้าง

Maybe we can do that?

บางทีเราอาจทำได้นะ

You're going to have to be a little bit radioactive if you're going to want to do this. ไวยากรณ์

ถ้าอยากทำแบบนั้น ตัวคุณต้องมีกัมมันตภาพรังสีอยู่นิดหน่อย

And luckily, people are a little bit radioactive.

และโชคดีที่คนเรามีกัมมันตภาพรังสีอยู่นิดหน่อย

In fact, if you sleep in a bed with another person for an entire year,

ที่จริง ถ้าคุณนอนเตียงเดียวกับอีกคนตลอดหนึ่งปี

your body is actually exposed to 1 millirem more radiation than someone who sleeps alone. วลี

ร่างกายคุณจะได้รับรังสีมากกว่าคนที่นอนคนเดียว 1 มิลลิเร็ม

Now, we are talking about tiny tiny amounts that really don't affect your body at all. น้ำเสียง/เจตนา

แต่เรากำลังพูดถึงปริมาณที่น้อยมาก ๆ จนไม่ส่งผลอะไรต่อร่างกายเลย

But still, they're there.

ถึงอย่างนั้น รังสีเหล่านั้นก็มีอยู่จริง

How did they get there?

แล้วรังสีเหล่านั้นมาจากไหน

Well, carbon 14 is in the air and potassium 40 is in bananas. วัฒนธรรม

คาร์บอน-14 อยู่ในอากาศ และโพแทสเซียม-40 อยู่ในกล้วย

That's right.

ใช่แล้ว

Bananas have a really high potassium content. วลี

กล้วยมีโพแทสเซียมสูงมาก

In fact, any food that has a lot of potassium in it like Brazil nuts

ที่จริง อาหารทุกชนิดที่มีโพแทสเซียมมาก อย่างถั่วบราซิล

is going to act the same way.

ก็ให้ผลแบบเดียวกัน

All that potassium's fine and dandy, สำนวน

โพแทสเซียมทั้งหมดนั้นไม่มีปัญหาอะไร

but about one out of every 8,000 or so potassium atoms ไวยากรณ์

แต่อะตอมโพแทสเซียมประมาณ 1 ในทุก ๆ 8,000 อะตอม

is a radioactive isotope of potassium.

เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีของโพแทสเซียม

In fact, if you were to eat 600 bananas, ไวยากรณ์

ที่จริง ถ้าคุณกินกล้วย 600 ลูก

it would be the equivalent of getting a chest X-ray. วลี

ก็จะเทียบเท่ากับการเอกซเรย์ทรวงอกหนึ่งครั้ง

Okay, cool.

โอเค เจ๋ง

So, I am a little bit radioactive.

แสดงว่าผมมีกัมมันตภาพรังสีอยู่นิดหน่อย

Does that mean that if I hug someone really close that

นั่นหมายความว่า ถ้าผมกอดใครสักคนแน่นมาก

some sort of radioactive ray might come out of my body

รังสีบางชนิดอาจแผ่ออกจากร่างกายผม

and go into someone else's body

แล้วเข้าไปในร่างกายของอีกคน

and get absorbed into a nucleus of one of their atoms

ก่อนจะถูกนิวเคลียสของอะตอมหนึ่งในตัวเขาดูดกลืน

and then we can really finally say that we touched on a fundamental level? วลี

แล้วในที่สุด เราจะพูดได้ไหมว่าเราได้สัมผัสกันจริง ๆ ในระดับพื้นฐาน

Maybe.

อาจจะนะ

The radiation that comes out of us is very unlikely to hit someone else's atoms. ไวยากรณ์

รังสีที่ออกจากตัวเรามีโอกาสน้อยมากที่จะชนอะตอมของคนอื่น

And because people don't contain a lot of radioactive material in their bodies,

และเพราะร่างกายคนเราไม่ได้มีสารกัมมันตรังสีมากนัก

that energy is just going to get absorbed.

พลังงานนั้นก็จะถูกดูดกลืนไป

You're not going to really know that it happens,

คุณแทบไม่มีทางรู้เลยว่ามันเกิดขึ้น

and the chance, like I said, is super unlikely. โน้ต

และอย่างที่บอก โอกาสเกิดขึ้นก็น้อยมาก ๆ

So,

ดังนั้น

maybe we should go back a little bit and talk about chemical reactions. ลำดับความ

บางทีเราควรย้อนกลับไปนิดหนึ่ง แล้วพูดถึงปฏิกิริยาเคมี

Back when I mentioned that atoms have trouble touching,

ตอนที่ผมบอกว่าอะตอมสัมผัสกันได้ยาก

they are a little more friendly if they get together กริยาวลี

พวกมันจะเป็นมิตรกันมากขึ้นหน่อยเมื่อมารวมตัวกัน

and, you know, share electrons.

และก็อย่างว่า แบ่งปันอิเล็กตรอนกัน

Now, this kind of stuff is happening all the time.

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นตลอดเวลา

When I eat food,

เวลาผมกินอาหาร

my body is chemically reacting with that food to take out the nutrients, การใช้คำ

ร่างกายผมจะทำปฏิกิริยาเคมีกับอาหารเพื่อดึงสารอาหารออกมา

get rid of the stuff I don't want. กริยาวลี

และกำจัดสิ่งที่ผมไม่ต้องการ

But short of being a cannibal วลี

แต่ถ้าไม่นับการเป็นมนุษย์กินคน

and eating someone's arm or being a zombie,

แล้วกินแขนใครสักคน หรือกลายเป็นซอมบี้

how can I get chemically reactionally close to a person? การใช้คำ

ผมจะเข้าใกล้ใครสักคนผ่านปฏิกิริยาเคมีได้อย่างไร

Well, luckily,

แต่โชคดีที่

there is a thing called birth.

มีสิ่งที่เรียกว่าการเกิด

When you're growing inside your mother,

ตอนที่คุณเติบโตอยู่ในท้องแม่

your father and mother's DNA are all working together in chemical ways to create you.

DNA ของพ่อและแม่ทำงานร่วมกันผ่านกระบวนการเคมีเพื่อสร้างคุณขึ้นมา

Because they're sharing electrons,

เพราะ DNA เหล่านั้นใช้อิเล็กตรอนร่วมกัน

it seems at least more like a touch.

อย่างน้อยมันก็ดูใกล้เคียงกับการสัมผัสมากกว่า

I guess what I'm trying to say is that in a way ลำดับความ

ผมคงกำลังพยายามจะบอกว่า ในแง่หนึ่ง

your parents and your children

พ่อแม่และลูก ๆ ของคุณ

are the only people you can know for certain วลี

คือคนกลุ่มเดียวที่คุณมั่นใจได้ว่า

you've come the closest to actually touching. ไวยากรณ์

คุณเคยเข้าใกล้การสัมผัสจริง ๆ มากที่สุด

And that's touching. สำนวน

และนั่นแหละคือการสัมผัส

And as always,

และเช่นเคย

thanks for watching.

ขอบคุณที่รับชมครับ