สังคมวิทยา - Émile Durkheim: บทเรียนภาษาอังกฤษ

Émile Durkheim is the philosopher

เอมีล ดูร์กายม์ เป็นนักปรัชญา

who can best help us to understand

ผู้ซึ่งสามารถช่วยให้เราเข้าใจได้ดีที่สุด

why capitalism

ว่าทำไมระบบทุนนิยม

makes us richer

จึงทำให้เราร่ำรวยขึ้น

and yet frequently more miserable. ลำดับความ

ทว่ากลับทำให้เราทุกข์ยากมากขึ้นบ่อยครั้ง

He was born in 1858

เขาเกิดในปี 1858

in the little French town of Épinal

ในเมืองเล็กๆ ของฝรั่งเศสชื่อเอปีนาล

near the German border.

ใกล้กับพรมแดนเยอรมนี

Before he was 40,

ก่อนที่เขาจะอายุ 40 ปี

Durkheim was appointed to a powerful and prestigious position วลี

ดูร์กายม์ได้รับการแต่งตั้งให้อยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจและมีชื่อเสียง

as a professor at the Sorbonne in Paris.

ในฐานะศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยซอร์บอนน์ในปารีส

Durkheim lived through the immense rapid transformation of France กริยาวลี

ดูร์กายม์ผ่านการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและยิ่งใหญ่ของฝรั่งเศส

from a largely traditional agricultural society ไวยากรณ์

จากสังคมเกษตรกรรมแบบดั้งเดิมเสียเป็นส่วนใหญ่

to an urban industrial economy.

สู่เศรษฐกิจอุตสาหกรรมในเมือง

He could see that his country was getting richer,

เขาสามารถเห็นได้ว่าประเทศของเขากำลังรวยขึ้น

that capitalism was extraordinarily productive,

ระบบทุนนิยมมีผลผลิตสูงอย่างน่าเหลือเชื่อ

and in certain ways that it was also liberating.

และในบางแง่มุมก็ยังเป็นการปลดปล่อยด้วย

But what particularly struck him and became the focus of his entire scholarly career การใช้คำ

แต่สิ่งที่ดึงดูดใจเขาเป็นพิเศษและกลายมาเป็นจุดสนใจในอาชีพนักวิชาการทั้งหมดของเขา

was that the economic system was doing something very peculiar to people's minds.

คือระบบเศรษฐกิจกำลังทำสิ่งที่แปลกประหลาดมากต่อจิตใจของผู้คน

It was, quite literally, ลำดับความ

มันกำลัง

driving them to suicide วลี

ผลักดันให้พวกเขาฆ่าตัวตาย

in ever-increasing numbers.

ในจำนวนที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างแท้จริง

This was the immense insight

นี่คือความเข้าใจอันลึกซึ้งที่ยิ่งใหญ่

unveiled in Durkheim's most important work,

ซึ่งถูกเปิดเผยในผลงานที่สำคัญที่สุดของดูร์กายม์

Suicide, published in 1897.

หนังสือเรื่อง Suicide (การฆ่าตัวตาย) ตีพิมพ์ในปี 1897

The book chronicled a remarkable and tragic discovery,

หนังสือเล่มนี้บันทึกการค้นพบที่โดดเด่นและน่าเศร้าสลด

that suicide rates seem to shoot up once a nation has become industrialized กริยาวลี

ว่าอัตราการฆ่าตัวตายดูเหมือนจะพุ่งสูงขึ้นเมื่อประเทศกลายเป็นอุตสาหกรรม

and consumer capitalism takes hold. กริยาวลี

และทุนนิยมบริโภคเริ่มหยั่งราก

Durkheim observed that the suicide rate in the Britain of his day

ดูร์กายม์สังเกตว่าอัตราการฆ่าตัวตายในอังกฤษในสมัยของเขา

was double that of Italy, ไวยากรณ์

สูงเป็นสองเท่าของอิตาลี

but in even richer and more advanced Denmark,

แต่ในเดนมาร์กที่รวยและเจริญกว่า

it was four times higher than in the UK. ไวยากรณ์

กลับสูงกว่าในสหราชอาณาจักรถึงสี่เท่า

Durkheim's focus on suicide

การมุ่งเน้นไปที่การฆ่าตัวตายของดูร์กายม์

was intended to shed light on a more general level สำนวน

ตั้งใจจะให้ความกระจ่างในระดับที่ทั่วไปมากขึ้น

of unhappiness and despair in society.

เกี่ยวกับความไม่มีความสุขและความสิ้นหวังในสังคม

Suicide was the horrific tip of the iceberg สำนวน

การฆ่าตัวตายเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งอันน่าสะพรึงกลัว

of mental distress created by modern capitalism.

ของความทุกข์ทางจิตใจที่เกิดจากทุนนิยมสมัยใหม่

Across his career,

ตลอดอาชีพการงานของเขา

Durkheim tried to explain why people had become so unhappy in modern societies,

ดูร์กายม์พยายามอธิบายว่าทำไมผู้คนถึงไม่มีความสุขในสังคมสมัยใหม่

and he isolated five crucial factors.

และเขาได้แยกปัจจัยสำคัญห้าประการออกมา

In traditional societies,

ในสังคมดั้งเดิม

people's identities are closely tied to belonging วลี

อัตลักษณ์ของผู้คนผูกพันอย่างใกล้ชิดกับการสังกัด

to a clan or a class.

กับกลุ่มชนเผ่าหรือชนชั้น

Few choices are involved.

มีตัวเลือกเข้ามาเกี่ยวข้องเพียงเล็กน้อย

A person might be a baker,

บุคคลอาจเป็นคนทำขนมปัง

a Lutheran,

เป็นชาวลูเธอรัน

or married to their second cousin

หรือแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องชั้นที่สอง

without ever having made any self-conscious decisions ไวยากรณ์

โดยไม่เคยต้องตัดสินใจด้วยความตระหนักรู้ใดๆ

for themselves.

เพื่อตนเองเลย

They can just step into a place created for them สำนวน

พวกเขาสามารถก้าวเข้าไปในที่ที่ถูกสร้างไว้ให้พวกเขา

by their family and the existing fabric of society. สำนวน

โดยครอบครัวและโครงสร้างทางสังคมที่มีอยู่

But under modern capitalism,

แต่ภายใต้ทุนนิยมสมัยใหม่

it's the individual that now begins to choose everything, ไวยากรณ์

ตอนนี้ปัจเจกบุคคลเป็นผู้เริ่มเลือกทุกอย่าง

what job to take,

จะรับงานอะไร

what religion to follow,

จะนับถือศาสนาอะไร

who to marry,

จะแต่งงานกับใคร

and where to belong.

และจะไปสังกัดที่ไหน

If things go well,

หากสิ่งต่างๆ ดำเนินไปด้วยดี

the individual takes all the credit, วลี

ปัจเจกบุคคลก็ได้รับความดีความชอบไปทั้งหมด

but if things go badly,

แต่ถ้าสิ่งต่างๆ แย่ลง

the individual is in a crueler place

ปัจเจกบุคคลก็ตกอยู่ในที่ที่โหดร้ายกว่า

than ever before,

ที่เคยเป็นมา

for it seemingly means that there is no one else to blame

เพราะนั่นดูเหมือนจะหมายความว่าไม่มีใครอื่นให้โทษ

but they themselves.

นอกจากตัวพวกเขาเอง

Failure becomes a terrible judgment

ความล้มเหลวกลายเป็นการตัดสินที่เลวร้าย

upon the individual.

ต่อปัจเจกบุคคล

This is the particular burden of life

นี่คือภาระเฉพาะของชีวิต

in modern capitalism.

ในระบบทุนนิยมสมัยใหม่

Capitalism raises hope.

ทุนนิยมสร้างความหวัง

Everyone with effort can become the boss.

ทุกคนที่มีความพยายามสามารถเป็นเจ้านายได้

Advertising stokes ambition วลี

การโฆษณากระพือความทะเยอทะยาน

by showing us limitless luxury

ด้วยการแสดงให้เราเห็นความหรูหราอันไร้ขีดจำกัด

that we could,

ที่เราสามารถ

if we play our cards right, สำนวน

หากเราเดินหมากได้ถูกต้อง

secure very soon.

จะได้มาครอบครองในไม่ช้า

The opportunities are said to be enormous,

โอกาสถูกกล่าวขานว่ามีมหาศาล

but so too are the possibilities for disappointment. ไวยากรณ์

แต่ความเป็นไปได้ของความผิดหวังก็มีมากเช่นกัน

In modern capitalism,

ในทุนนิยมสมัยใหม่

envy grows rife.

ความอิจฉาริษยาเติบโตอย่างแพร่หลาย

It's easy to become deeply dissatisfied

มันง่ายมากที่จะรู้สึกไม่พอใจอย่างลึกซึ้ง

with one's lot, การใช้คำ

กับชะตากรรมของตนเอง

not because it's objectively awful,

ไม่ใช่เพราะในความเป็นจริงมันแย่มาก

but because of tormenting thoughts

แต่เพราะความคิดที่คอยทรมานจิตใจ

about all that is almost but not quite within reach. สำนวน

เกี่ยวกับทุกสิ่งที่เกือบจะได้มาแต่ก็เอื้อมไม่ถึงเสียที

The cheery boosterish side of capitalism การใช้คำ

ด้านที่ร่าเริงและชอบกระตุ้นของทุนนิยม

attracted Durkheim's particular annoyance.

ดึงดูดความรำคาญใจของดูร์กายม์เป็นพิเศษ

In his view,

ในมุมมองของเขา

modern society struggled to admit

สังคมสมัยใหม่ดิ้นรนที่จะยอมรับ

that life just is often quite painful and sad.

ว่าชีวิตมักจะค่อนข้างเจ็บปวดและเศร้าสร้อย

Our tendencies to grief and sorrow

แนวโน้มของเราที่จะโศกเศร้าและเสียใจ

are made to look like signs of failure, ไวยากรณ์

ถูกทำให้ดูเหมือนเป็นสัญญาณของความล้มเหลว

rather than, ลำดับความ

มากกว่าที่จะเป็น

as should be the case,

อย่างที่ควรจะเป็น

a fair response to the arduous facts of the human condition.

การตอบสนองที่สมเหตุสมผลต่อข้อเท็จจริงอันยากลำบากของสภาพความเป็นมนุษย์

One of the complaints against traditional societies,

หนึ่งในข้อร้องเรียนต่อสังคมดั้งเดิม

strongly voiced in romantic literature,

ที่แสดงออกอย่างแข็งขันในวรรณกรรมโรแมนติก

is that people need more freedom.

คือผู้คนต้องการอิสระมากขึ้น

Rebellious types used to complain that there were far too many social norms, ไวยากรณ์

พวกหัวขบถเคยบ่นว่ามีบรรทัดฐานทางสังคมมากเกินไป

norms telling you what to wear,

บรรทัดฐานที่บอกคุณว่าควรสวมอะไร

what you're supposed to do on Sunday afternoons, ไวยากรณ์

สิ่งที่คุณควรทำในบ่ายวันอาทิตย์

what parts of an arm it's respectable for a woman to reveal.

ส่วนไหนของแขนที่สุภาพพอที่ผู้หญิงจะเผยให้เห็น

Capitalism,

ระบบทุนนิยม

following the earlier efforts of romantic rebels,

ได้ดำเนินรอยตามความพยายามก่อนหน้านี้ของกบฏสายโรแมนติก

has relentlessly undermined social norms. วลี

บ่อนทำลายบรรทัดฐานทางสังคมอย่างไม่ลดละ

Countries have become more complex,

ประเทศต่างๆ มีความซับซ้อนขึ้น

more anonymous,

มีความนิรนามมากขึ้น

and more diverse.

และมีความหลากหลายมากขึ้น

People don't have so much in common วลี

ผู้คนไม่มีอะไรเหมือนกัน

with one another anymore.

มากมายขนาดนั้นอีกต่อไป

The collective answers to even very important questions

คำตอบส่วนรวมสำหรับแม้แต่คำถามที่สำคัญมากๆ

like who you should marry or how you should bring up your children กริยาวลี

เช่น คุณควรแต่งงานกับใคร หรือควรเลี้ยงดูลูกอย่างไร

have become weaker and less specific.

ได้กลายมาเป็นสิ่งที่อ่อนแอลงและไม่เฉพาะเจาะจงลง

There's a lot of reliance on the phrase,

มีการพึ่งพาวลีที่ว่า

"Whatever works for you," น้ำเสียง/เจตนา

"อะไรก็ได้ที่เวิร์คสำหรับคุณ"

which sounds friendly,

ซึ่งฟังดูเป็นมิตร

but it also means that society doesn't much care what you do

แต่มันก็หมายความว่าสังคมไม่ได้สนใจสิ่งที่คุณทำมากนัก

and doesn't feel confident it has good answers

และไม่รู้สึกมั่นใจว่ามีคำตอบที่ดี

to the big questions of your life.

สำหรับคำถามใหญ่ๆ ในชีวิตของคุณ

In upbeat moments,

ในช่วงเวลาที่ร่าเริง

we like to think of ourselves as fully up to the task สำนวน

เราชอบคิดว่าเราสามารถรับมือกับงาน

of reinventing life and working everything out for ourselves. กริยาวลี

ในการสร้างสรรค์ชีวิตใหม่และจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองได้อย่างเต็มที่

But in reality,

แต่ในความเป็นจริง

as Durkheim knew,

อย่างที่ดูร์กายม์รู้

we're often simply too tired,

เรามักจะเหนื่อยเกินไป

too busy,

ยุ่งเกินไป

too uncertain,

ไม่แน่นอนเกินไป

and then there's nowhere to turn. สำนวน

แล้วก็ไม่มีที่ให้หันไปพึ่งพา

Durkheim was himself an atheist,

ดูร์กายม์เองเป็นผู้ไม่เชื่อในพระเจ้า

but he worried that religion had become implausible

แต่เขากังวลว่าศาสนาเริ่มกลายเป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือ

just as its best side,

ในขณะที่ด้านที่ดีที่สุดของมัน

its communal side,

ด้านของความเป็นชุมชน

would have been most useful to repair the fraying social fabric. โน้ต

น่าจะเป็นประโยชน์ที่สุดในการซ่อมแซมโครงสร้างสังคมที่หลุดลุ่ย

Despite its factual errors and its fantastical dimensions, ไวยากรณ์

แม้จะมีข้อผิดพลาดทางข้อเท็จจริงและมิติแห่งจินตนาการ

Durkheim appreciated religion.

ดูร์กายม์ก็ยังชื่นชมศาสนา

He knew that the sense of community and consolation

เขารู้ว่าความรู้สึกของการเป็นชุมชนและการปลอบประโลม

that religion offer are highly important to people.

ที่ศาสนามอบให้นั้นมีความสำคัญอย่างมากต่อผู้คน

Capitalism has,

ทุนนิยม

as yet, การใช้คำ

จนถึงขณะนี้

offered nothing to replace this with.

ยังไม่ได้เสนอสิ่งใดมาแทนที่สิ่งนี้เลย

Science certainly doesn't offer the same opportunities

วิทยาศาสตร์ไม่ได้ให้โอกาสเดียวกัน

for powerful shared experiences.

สำหรับประสบการณ์ร่วมที่ทรงพลังอย่างแน่นอน

The periodic table might well possess a transcendent beauty ไวยากรณ์

ตารางธาตุอาจมีความงามที่เหนือโลก

and be a marvel of intellectual elegance,

และเป็นความมหัศจรรย์ของความสง่างามทางปัญญา

but it can't draw a society together around it. กริยาวลี

แต่มันไม่สามารถดึงสังคมมารวมกันรอบๆ ตัวมันได้

In the 19th century,

ในศตวรรษที่ 19

it had looked at certain moments

มีบางช่วงเวลาที่ดูเหมือนว่า

as if the idea of the nation might grow so powerful and intense ไวยากรณ์

แนวคิดเรื่องชาติอาจเติบโตอย่างทรงพลังและเข้มข้น

that it could take up the sense of belonging and shared devotion

จนสามารถเข้ามารับหน้าที่สร้างความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งและความศรัทธาร่วมกัน

that had once been supplied by religion.

ซึ่งครั้งหนึ่งศาสนาเคยเป็นผู้มอบให้

Admittedly, ลำดับความ

เป็นที่ยอมรับว่า

there were some heroic moments,

มีช่วงเวลาที่กล้าหาญอยู่บ้าง

but they generally didn't work out very well. กริยาวลี

แต่โดยทั่วไปแล้วพวกมันไม่ได้ผลดีนัก

Family too seemed for a time

ครอบครัวเองก็ดูเหมือนว่าในช่วงเวลาหนึ่ง

to offer the experience of belonging

จะมอบประสบการณ์ของการเป็นส่วนหนึ่ง

that people seem to need.

ที่ผู้คนดูเหมือนจะต้องการ

But today,

แต่ทุกวันนี้

although we do indeed invest hugely in our families, ไวยากรณ์

แม้ว่าเราจะลงทุนอย่างมหาศาลกับครอบครัวของเรา

they're not as stable as we might hope, ไวยากรณ์

ครอบครัวก็ไม่มั่นคงอย่างที่เราหวัง

and by adulthood,

และเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่

children are hardly tied to their parents anymore. วลี

ลูกๆ ก็แทบไม่ได้ผูกพันกับพ่อแม่อีกต่อไป

They don't expect to work alongside them,

พวกเขาไม่ได้คาดหวังที่จะทำงานร่วมกับพ่อแม่

they don't expect their social circles to overlap,

ไม่ได้คาดหวังว่าแวดวงสังคมของพวกเขาจะทับซ้อนกัน

and they don't feel that their parents' honor is in their hands. สำนวน

และไม่รู้สึกว่าเกียรติยศของพ่อแม่จะอยู่ในมือของตน

Today,

วันนี้

neither family nor the nation ไวยากรณ์

ทั้งครอบครัวและประเทศชาติ

are well placed to take up the task กริยาวลี

ล้วนไม่ได้อยู่ในสถานะที่ดีพอที่จะรับหน้าที่

of giving us a larger sense of belonging,

มอบความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งที่ใหญ่ขึ้นแก่เรา

of giving us the feeling

มอบความรู้สึกให้เรา

that we're part of something more valuable than ourselves.

ว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่งที่มีค่ามากกว่าตัวเราเอง

Émile Durkheim was a master diagnostician สำนวน

เอมีล ดูร์กายม์ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการวินิจฉัย

of our ills.

ความเจ็บป่วยของเรา

He shows us that modern economies put tremendous pressures on individuals วลี

เขาแสดงให้เราเห็นว่าเศรษฐกิจสมัยใหม่สร้างแรงกดดันอย่างมหาศาลต่อปัจเจกบุคคล

and leave them dangerously bereft of authoritative guidance การใช้คำ

และทิ้งให้พวกเขาขาดการชี้นำที่ทรงอำนาจ

and communal solace.

และการปลอบประโลมจากชุมชนอย่างอันตราย

We are all Durkheim's heirs สำนวน

เราทุกคนล้วนเป็นทายาทของดูร์กายม์

and still have ahead of us

และยังมีภารกิจอยู่ข้างหน้าเรา

the task that he grappled with, กริยาวลี

ซึ่งเป็นภารกิจที่เขาพยายามต่อสู้ดิ้นรน

how we can create new ways of belonging, ลำดับความ

ว่าเราจะสร้างวิธีใหม่ๆ ในการสังกัดร่วมกันได้อย่างไร

how we can take some of the pressure off individuals กริยาวลี

เราจะลดความกดดันบางส่วนจากปัจเจกบุคคล

and find a more correct balance between freedom and solidarity, วลี

และค้นหาสมดุลที่ถูกต้องมากขึ้นระหว่างเสรีภาพและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันได้อย่างไร

and how to generate ideologies

และวิธีการสร้างอุดมการณ์

that will allow us not to be so tough on ourselves วลี

ที่จะช่วยให้เราไม่ต้องเข้มงวดกับตัวเองมากนัก

for our failures and our setbacks.

สำหรับความล้มเหลวและความพ่ายแพ้ของเรา