Eski Filmlerin İnanılmaz Görsel Efektleri (VFX): İngilizce çalışma notları

This is a scene from Stanley Kubrick's 2001: A Space Odyssey,

Bu, Stanley Kubrick'in 2001: Bir Uzay Destanı filminden bir sahne,

released in 1968.

1968'de gösterime girdi.

This was before computers and digital effects.

Bu, bilgisayarlar ve dijital efektlerden önceydi.

So, how do you think he made this pen float in space? Dilbilgisi

Peki, sizce bu kalemi uzayda nasıl süzülür hale getirdi?

The obvious answer is string.

Açık cevap iptir.

But this would get tangled up every time the pen rotated Öbek fiiller

Ancak bu, kalem her döndüğünde birbirine dolanır

and would ultimately be impossible to hide.

ve sonuç olarak gizlenmesi imkansız olurdu.

The real trick behind the shot was simple but extremely effective.

Çekimin arkasındaki asıl hile basit ama son derece etkiliydi.

The pen was attached to a large piece of glass with double-sided tape

Kalem çift taraflı bantla büyük bir cam parçasına tutturuldu

and placed in front of the camera.

ve kameranın önüne yerleştirildi.

The glass was attached to bearings that allowed an operator to slowly move and rotate the glass to mimic the floating movement.

Cam, bir operatörün camı yavaşça hareket ettirmesine ve döndürmesine izin vererek süzülme hareketini taklit etmesini sağlayan rulmanlara bağlandı.

It was incredibly simple,

İnanılmaz derecede basitti,

but the end result was perfect.

ama nihai sonuç mükemmeldi.

This is just one of many creative tricks that allowed filmmakers to pull off crazy visual effects, Öbek fiiller

Bu, film yapımcılarının çılgın görsel efektler yapmasını sağlayan birçok yaratıcı hileden sadece biridir,

all before computers and CGI.

hepsi de bilgisayarlar ve CGI öncesinde.

They managed to duplicate heads,

Kafaları çoğaltmayı başardılar,

make characters invisible,

karakterleri görünmez kıldılar,

turn miniatures into enormous movie sets, Dilbilgisi

minyatürleri devasa film setlerine dönüştürdüler

and even invent a green screen alternative that worked better than today's digital methods.

ve hatta günümüzün dijital yöntemlerinden daha iyi çalışan bir yeşil ekran alternatifi icat ettiler.

This scene from The Man with the Rubber Head is over 120 years old,

Plastik Kafalı Adam'dan alınan bu sahne 120 yılı aşkın bir geçmişe sahip

and it shows filmmaker Georges Méliès inflating a copy of his own head.

ve film yapımcısı Georges Méliès'i kendi kafasının bir kopyasını şişirirken gösteriyor.

But how did he pull this off in 1901?

Peki, bunu 1901'de nasıl başardı?

You might think that these are two separate films layered on top of each other,

Bunların üst üste katmanlanmış iki ayrı film olduğunu düşünebilirsiniz,

but that's not the case. Ton ve niyet

ancak durum öyle değil.

In fact, everything was captured in camera. Kelime

Aslında her şey kamera içinde kaydedildi.

And so what came out was the finished film,

Ve sonuç olarak ortaya çıkan şey bitmiş filmdi

and it didn't require editing.

ve kurgu gerektirmiyordu.

To pull this off, he'd record the first scene with a black sheet placed in the area where the head was going to appear.

Bunu başarmak için, kafanın görüneceği yere siyah bir örtü yerleştirerek ilk sahneyi kaydederdi.

Then, he'd rewind the film back to the start and set up the second scene

Sonra, filmi en başa sarıp ikinci sahneyi hazırlardı

with only his head visible against a black background.

sadece kafası siyah bir arka plana karşı görünür şekilde.

This time, he'd record directly over the same strip of film used to record the first scene. Öbek fiiller

Bu kez, doğrudan ilk sahneyi kaydetmek için kullanılan aynı film şeridinin üzerine kayıt yapardı.

Because this was being recorded onto a transparent film negative,

Bu şeffaf bir film negatifine kaydedildiğinden,

the dark areas around his head essentially remained transparent,

kafasının etrafındaki karanlık alanlar esasen şeffaf kaldı,

since almost no light was hitting the film.

çünkü filme neredeyse hiç ışık çarpmıyordu.

This meant that as he recorded over the original scene,

Bu, orijinal sahnenin üzerine kayıt yaptığında,

only his head was exposed onto the film strip,

film şeridinde sadece kafasının pozlandığı

combining the two shots perfectly.

ve iki çekimin mükemmel bir şekilde birleştiği anlamına geliyordu.

But the real trick was how he managed to make his head grow and shrink. Kalıp ifadeler

Ama asıl hile kafasını nasıl büyütüp küçültebildiğiydi.

The obvious idea would be to use a zoom lens to slowly make his head fill the frame. Dilbilgisi

Açık fikir, kafasının yavaşça kareyi doldurmasını sağlamak için bir yakınlaştırma merceği kullanmak olurdu.

But zoom lenses didn't even exist yet. Dilbilgisi

Ancak yakınlaştırma mercekleri henüz icat bile edilmemişti.

Instead, Méliès set up a ramp where he could sit in a cart and be slowly pulled towards the camera.

Bunun yerine Méliès, bir arabaya oturup yavaşça kameraya doğru çekilebileceği bir rampa kurdu.

As he got closer,

Yaklaştıkça,

his head would grow from the neck until it eventually filled the entire frame.

kafası boyundan itibaren büyüyecek ve sonunda tüm kareyi dolduracaktı.

The result was incredible by 1901 standards, Kalıp ifadeler

Sonuç 1901 standartlarına göre inanılmazdı

and this multiple exposure technique went on to be mastered in Kubrick's 2001. Dilbilgisi

ve bu çoklu pozlama tekniği daha sonra Kubrick'in 2001 filminde ustalıkla kullanılmaya devam etti.

For these space shots,

Bu uzay çekimleri için,

he'd first shoot the moon on its own,

önce karenin yarısı tamamen karanlık olacak şekilde

with one half of the frame being completely dark. Dilbilgisi

ayı tek başına çekerdi.

Then, sometimes months later,

Daha sonra, bazen aylar sonra,

he'd rewind the film and record the spacecraft shots directly over the same strip of film.

filmi başa sarar ve uzay aracı çekimlerini doğrudan aynı film şeridinin üzerine kaydederdi.

By doing it this way, Anlatım akışı

Bu şekilde yaparak,

instead of combining separate films into one, Dilbilgisi

ayrı filmleri tek bir filmde birleştirmek yerine,

there was no quality loss,

hiçbir kalite kaybı olmuyordu

and the film that came out of the camera was essentially the finished shot,

ve kameradan çıkan film esasen bitmiş bir çekimdi,

as if the moon and the spaceship had been filmed together. Dilbilgisi

sanki ay ve uzay gemisi birlikte filme alınmış gibi.

Filming everything in camera was another key feature of this next trick from the 1927 classic Metropolis.

Her şeyi kamera içinde çekmek, 1927 klasiği Metropolis'teki bir sonraki hilenin bir diğer önemli özelliğiydi.

These scenes placed real actors in enormous futuristic-looking sets.

Bu sahneler gerçek oyuncuları devasa fütüristik görünümlü setlere yerleştirdi.

But not only was this all done in camera, Dilbilgisi

Ancak tüm bunlar sadece kamera içinde yapılmakla kalmadı,

it was all done in one take,

hepsi tek bir çekimde yapıldı,

without the need to record over the film strip.

film şeridinin üzerine yeniden kayıt yapmaya gerek kalmadan.

For this shot,

Bu çekim için,

the actors were walking down a platform far away from the camera in order to appear much smaller.

oyuncular çok daha küçük görünmek amacıyla kameradan çok uzaktaki bir platformda yürüyorlardı.

Then, directly in front of the camera,

Ardından, doğrudan kameranın önüne,

they placed a mirror at 45 degrees,

fütüristik şehrin detaylı bir minyatür modelini kameraya yansıtan

which reflected a detailed miniature model of the futuristic city into the camera.

45 derecelik bir ayna yerleştirdiler.

By cutting out a very precise portion of the mirror, Dilbilgisi

Aynanın çok hassas bir kısmını kazıyarak,

it allowed the camera to see through the mirror to the actors in the distance.

kameranın aynanın içinden uzaktaki oyuncuları görmesini sağladılar.

The same trick was used for this scene.

Aynı hile bu sahne için de kullanıldı.

The massive demon mouth wasn't massive at all.

Devasa iblis ağzı aslında hiç de devasa değildi.

It was actually a much smaller miniature just off to the side of the camera.

Aslında kameranın hemen yan tarafında çok daha küçük bir minyatürdü.

But, when everything lined up perfectly, Öbek fiiller

Ancak, her şey mükemmel bir şekilde aynı hizaya geldiğinde,

it looked like the actors were walking straight into its mouth.

oyuncular doğrudan onun ağzına yürüyormuş gibi görünüyordu.

Just 2 years before this,

Bundan sadece 2 yıl önce,

the film Ben-Hur pulled off a similar trick of turning miniatures into massive sets,

Ben-Hur filmi minyatürleri devasa setlere dönüştürmek için benzer bir hile kullanmıştı,

but without the use of mirrors.

ancak ayna kullanmadan.

These epic chariot racing scenes required an enormous coliseum filled with crowds.

Bu destansı savaş arabası yarış sahneleri, kalabalıklarla dolu devasa bir kolezyum gerektiriyordu.

But the studio didn't have the budget or time to build a full-scale set. Kalıp ifadeler

Ancak stüdyonun tam ölçekli bir set inşa edecek bütçesi veya zamanı yoktu.

Instead, they built the bottom half of the set for real and faked the rest with miniature sets hanging in front of the camera.

Bunun yerine, setin alt yarısını gerçek boyutlu inşa ettiler ve geri kalanını kameranın önüne asılı duran minyatür setlerle taklit ettiler.

By placing them close to the camera,

Onları kameraya yakın yerleştirerek,

these miniatures became enormous movie sets,

bu minyatürler devasa film setlerine dönüştü

matching the scale of the real set perfectly.

ve gerçek setin ölçeğiyle mükemmel bir şekilde eşleşti.

The miniatures even had fake audience members that could be mechanically moved up and down to simulate a cheering crowd.

Minyatürlerde, tezahürat yapan bir kalabalığı simüle etmek için mekanik olarak aşağı yukarı hareket ettirilebilen sahte seyirciler bile vardı.

To pull all these tricks off,

Tüm bu hileleri başarmak için,

the filmmakers had to make the most out of the tools that were available. Deyimler

film yapımcıları mevcut araçlardan en iyi şekilde yararlanmak zorundaydı.

Nowadays, things are done very differently with digital effects and AI tools.

Günümüzde işler dijital efektler ve yapay zeka araçlarıyla çok farklı yapılıyor.

That's where Outskill today's sponsor comes in. Anlatım akışı

İşte bugünün sponsoru Outskill burada devreye giriyor.

It's the world's first AI-focused learning platform.

Bu, dünyanın yapay zeka odaklı ilk öğrenim platformu.

This weekend,

Bu hafta sonu,

they're doing their AI Mastermind,

yapay zeka becerilerinizi bir sonraki seviyeye taşıyacak 2 günlük bir öğrenim deneyimi olan

a 2-day learning experience that will take your AI skills to the next level.

AI Mastermind'ı düzenliyorlar.

AI can't do everything,

Yapay zeka her şeyi yapamaz,

but if it's used right,

ancak doğru kullanılırsa,

it can be an amazing tool to help you monetize your skills and your business.

becerilerinizi ve işinizi paraya dönüştürmenize yardımcı olacak harika bir araç olabilir.

Outskill's AI Mastermind will teach you how to simplify your day-to-day tasks,

Outskill'in AI Mastermind'ı size günlük görevlerinizi nasıl basitleştireceğinizi,

build AI agents that plan and create your workflow,

iş akışınızı planlayan ve oluşturan yapay zeka ajanlarını nasıl kuracağınızı

and AI automations that connect sheets,

ve işinizi bir araya getirmenize yardımcı olmak için e-tabloları,

Notion,

Notion'ı,

and other tools to help you tie your business together.

ve diğer araçları birbirine bağlayan yapay zeka otomasyonlarını öğretecektir.

The Mastermind will be taking place this Saturday and Sunday from 10:00 a.m. to 7:00 p.m.

Mastermind bu Cumartesi ve Pazar günleri sabah 10:00'dan akşam 7:00'ye kadar sürecektir.

The best part is, this would normally cost $395,

En iyi tarafı ise normalde 395 dolara mal olacak olması,

but with Outskill's holiday offer,

ancak Outskill'in tatil teklifiyle,

you can join the Mastermind for free.

Mastermind'a ücretsiz katılabilirsiniz.

Not only is it absolutely free,

Sadece tamamen ücretsiz olmakla kalmıyor,

you'll also receive extra bonuses worth $5,000.

aynı zamanda 5.000 dolar değerinde ekstra bonuslar da alacaksınız.

Outskill's Mastermind has been attended by more than 10 million people worldwide,

Outskill'in Mastermind etkinliğine dünya çapında 10 milyondan fazla kişi katılarak

helping learners go on to monetize their business.

öğrencilerin işlerinden para kazanmalarına yardımcı oldu.

Check out the link in the description to grab your seat now before it expires.

Süresi dolmadan hemen yerinizi ayırtmak için açıklamadaki bağlantıya göz atın.

So far, all of the tricks we've looked at were about adding more things into the scene. Anlatım akışı

Şimdiye kadar baktığımız tüm hileler sahneye daha fazla şey eklemekle ilgiliydi.

But what if you wanted to make something disappear? Dilbilgisi

Peki ya bir şeyi ortadan kaldırmak isterseniz?

That's exactly the kind of trick that was mastered in the 1933 film The Invisible Man.

İşte 1933 yapımı Görünmez Adam filminde tam da bu tür bir hilede ustalaşılmıştı.

The main character drinks a potion that makes him invisible,

Ana karakter kendisini görünmez yapan bir iksir içer

and he ends up going on a rampage while the police try to track him down. Notlar

ve polis onu bulmaya çalışırken o çılgına döner.

Throughout the film,

Film boyunca,

multiple exposures were used to make the man invisible.

adamı görünmez yapmak için çoklu pozlama kullanıldı.

But it's this shot of the man running through the snow that we're going to look at. Dilbilgisi

Ancak biz, adamın karda koştuğu bu çekime bakacağız.

In order to pull this off,

Bunu başarmak için,

a fake wooden floor was created,

sahte bir ahşap zemin oluşturuldu

and footprint-shaped holes were cut into the wood.

ve ahşapta ayak izi şeklinde delikler açıldı.

The floor was covered in powdered snow,

Zemin toz karla kaplandı

and one by one,

ve teker teker,

the wooden cutouts were released,

ahşap kesimler serbest bırakılarak

causing the snow to fall and make footprints in the ground. Dilbilgisi

karın düşmesine ve yerde ayak izleri oluşturmasına neden oldu.

This blew people away in 1933, Deyimler

Bu 1933'te insanları büyüledi

and the invisibility effect looked incredibly realistic.

ve görünmezlik efekti inanılmaz derecede gerçekçi görünüyordu.

But what about scenes that aren't meant to look realistic at all, Dilbilgisi

Peki ya Kubrick'in 2001'indeki bu sahneler gibi,

like these scenes from Kubrick's 2001?

hiç de gerçekçi görünmesi amaçlanmayan sahneler ne olacak?

These shots were so abstract that they couldn't be achieved by simply pointing the camera at something. Dilbilgisi

Bu çekimler o kadar soyuttu ki, sadece kamerayı bir şeye doğrultarak elde edilemezdi.

In order to pull it off,

Bunu başarabilmek için,

the visual effects supervisor had to get inventive.

görsel efekt süpervizörünün yaratıcı olması gerekiyordu.

He placed the camera on rails and pointed it towards a black screen with a thin slit in the middle.

Kamerayı rayların üzerine yerleştirdi ve ortasında ince bir yarık olan siyah bir ekrana yöneltti.

Behind the screen was a super long piece of artwork that was backlit by bright lights.

Ekranın arkasında, parlak ışıklarla arkadan aydınlatılan süper uzun bir sanat eseri vardı.

The camera was tilted slightly off-center,

Kamera merkezden biraz dışarıya doğru eğilmişti,

so that when it moved forward,

böylece ileri doğru hareket ettiğinde,

the slit would travel from the middle of the frame to the edge of the frame.

yarık karenin ortasından karenin kenarına doğru ilerleyecekti.

By keeping the shutter open for the whole duration of the move,

Deklanşörü hareketin tüm süresi boyunca açık tutarak,

it created a streak of light across the frame,

gece bir arabanın uzun pozlamalı fotoğrafını çektiğinizdeki gibi

just like when you take a long exposure image of a car at night.

kare boyunca bir ışık çizgisi oluşturdu.

As the camera moved forward,

Kamera ileri doğru hareket ettikçe,

the colorful background would move a few inches to the right,

renkli arka plan birkaç inç sağa kayacak

revealing different parts of the artwork through the streak.

ve çizgi aracılığıyla sanat eserinin farklı kısımlarını ortaya çıkaracaktı.

This single movement only created one frame,

Bu tek hareket sadece bir kare oluşturdu,

and so the process had to be repeated hundreds of times to get the full sequence.

ve bu nedenle tam sekansı elde etmek için sürecin yüzlerce kez tekrarlanması gerekiyordu.

To record the other half of the frame,

Karenin diğer yarısını kaydetmek için,

the camera was tilted in the opposite direction,

kamera zıt yöne eğildi

and the entire process was repeated,

ve tüm süreç tekrarlandı,

using the multiple exposure trick to record directly onto the original film.

doğrudan orijinal filmin üzerine kayıt yapmak için çoklu pozlama hilesi kullanıldı.

The amazing thing is,

Şaşırtıcı olan şey,

this machine was completely automated,

bu makine tamamen otomatikti

and it ran constantly for several hours at a time to create these shots.

ve bu çekimleri yaratmak için her seferinde birkaç saat durmaksızın çalıştı.

But perhaps the most impressive of all of these techniques is one that no longer exists,

Ancak belki de tüm bu tekniklerin en etkileyici olanı artık var olmayan bir tekniktir,

but it was so perfect that even the digital techniques today struggle to match it.

ancak o kadar mükemmeldi ki, günümüzün dijital teknikleri bile ona ayak uydurmakta zorlanıyor.

You're probably familiar with green screens.

Muhtemelen yeşil ekranlara aşinasınızdır.

Put anything in front of one,

Önüne bir şey koyun,

key out the background, Öbek fiiller

arka planı silin

and replace it with anything you can imagine.

ve hayal edebileceğiniz herhangi bir şeyle değiştirin.

This trick has been around since the 1940s, Dilbilgisi

Bu hile 1940'lardan beri kullanılıyor,

when it was more common to use a blue screen.

o zamanlar mavi ekran kullanmak daha yaygındı.

But this whole technique had major drawbacks that still exist today.

Ancak tüm bu tekniğin günümüzde hala var olan büyük dezavantajları vardı.

Actors were constantly surrounded by this horrible blue glow.

Aktörler sürekli olarak bu korkunç mavi parlamayla çevrelenmişti.

Any kind of motion blur would reveal the blue background.

Herhangi bir hareket bulanıklığı mavi arka planı ortaya çıkarırdı.

Detailed parts like hair would lose their sharpness,

Saç gibi detaylı kısımlar keskinliğini kaybederdi

and transparent objects simply became invisible.

ve şeffaf nesneler tamamen görünmez hale gelirdi.

The problem is that even if the background is perfectly blue, Dilbilgisi

Sorun şu ki, arka plan mükemmel bir şekilde mavi olsa bile,

the camera doesn't see it that way.

kamera onu o şekilde görmez.

Areas close to the actor blend together and become vastly different shades of blue.

Aktöre yakın alanlar birbirine karışır ve çok farklı mavi tonlarına dönüşür.

Even with modern digital techniques,

Modern dijital tekniklerde bile,

it's almost impossible to avoid these problems when keying out backgrounds.

arka planları çıkarırken bu sorunlardan kaçınmak neredeyse imkansızdır.

But in the 1964 film Mary Poppins,

Ancak 1964 yapımı Mary Poppins filminde,

Disney somehow nailed this effect. Kelime

Disney bir şekilde bu efekti mükemmel şekilde başardı.

The semi-transparent veil blends in perfectly. Öbek fiiller

Yarı saydam duvak mükemmel bir şekilde uyum sağlıyor.

The salt leaves no trace, Kalıp ifadeler

Tuz hiçbir iz bırakmıyor

and the actors are even wearing blue and green clothes throughout the film.

ve oyuncular film boyunca mavi ve yeşil kıyafetler bile giyiyorlar.

The edges are so perfect,

Kenarlar o kadar mükemmel ki,

better than almost anything that's possible today.

bugün mümkün olan neredeyse her şeyden daha iyi.

So, how did they do it?

Peki, bunu nasıl yaptılar?

Instead of a blue or green screen,

Mavi veya yeşil ekran yerine,

the actors were standing in front of a white screen,

oyuncular güçlü sodyum buharlı lambalarla aydınlatılan

which was lit by powerful sodium vapor lights.

beyaz bir ekranın önünde duruyorlardı.

These lights emitted a very specific wavelength of light at 589 nanometers,

Bu ışıklar 589 nanometrede çok spesifik bir dalga boyunda ışık yayıyordu

and so it was very easy to separate only this wavelength without affecting any other colors.

ve bu nedenle, diğer renkleri etkilemeden yalnızca bu dalga boyunu ayırmak çok kolaydı.

Inside the camera was a special prism with a coating that was extremely sensitive to this exact wavelength. Kalıp ifadeler

Kameranın içinde, tam olarak bu dalga boyuna karşı son derece duyarlı bir kaplamaya sahip özel bir prizma vardı.

As the light entered the camera,

Işık kameraya girdiğinde,

the regular color light passed through onto a strip of film,

normal renkli ışık bir film şeridine geçiyordu,

but the sodium light was separated and directed onto a different strip of black and white film.

ancak sodyum ışığı ayrılarak farklı bir siyah beyaz film şeridine yönlendiriliyordu.

The result was a black and white silhouette that perfectly masked the shape of the actors. Kelime

Sonuç, aktörlerin şeklini mükemmel bir şekilde maskeleyen siyah beyaz bir silüetti.

This silhouette could be used as a transparency mask.

Bu silüet bir şeffaflık maskesi olarak kullanılabilirdi.

Essentially, everything that was white became transparent, Anlatım akışı

Esasen beyaz olan her şey şeffaf hale geldi

and everything that was black remained in the shot.

ve siyah olan her şey çekimde kaldı.

But it wasn't just black or white.

Ancak sadece siyah veya beyaz değildi.

For blurry or semi-transparent areas,

Bulanık veya yarı saydam alanlar için,

the silhouette matte would be a shade of gray and essentially allow some of the original image through.

silüet matı grinin bir tonunda olurdu ve esasen orijinal görüntünün bir kısmının geçmesine izin verirdi.

If the original footage had been filmed on a bright blue background, Dilbilgisi

Orijinal görüntüler parlak mavi bir arka planda çekilmiş olsaydı,

this would simply allow part of that blue to leak through. Öbek fiiller

bu, o mavinin bir kısmının sızmasına izin verirdi.

But with the sodium vapor technique,

Ancak sodyum buharı tekniğiyle,

there was essentially no background at all.

aslında hiç arka plan yoktu.

The color film didn't detect the sodium light,

Renkli film sodyum ışığını algılamıyordu

and so almost no light from the background would end up on the film strip.

ve bu nedenle arka plandan gelen ışığın neredeyse hiçbiri film şeridinde kalmıyordu.

When it came to those semi-transparent areas, Anlatım akışı

İş o yarı saydam alanlara geldiğinde,

there was no light beneath the matte to shine through,

matın altında parlayacak hiçbir ışık yoktu

creating perfect transparency.

ve mükemmel bir şeffaflık yaratıyordu.

By the '80s,

80'lere gelindiğinde,

this technique was largely forgotten about,

prizmayı kopyalamak neredeyse imkansız olduğu için

since it was almost impossible to replicate the prism.

bu teknik büyük ölçüde unutulmuştu.

Nowadays,

Günümüzde,

digital effects have taken over the film industry, Öbek fiiller

dijital efektler film endüstrisini ele geçirdi,

but it shows just how much creativity went into the magic of these old movies. Dilbilgisi

ancak bu, eski filmlerin sihrine ne kadar yaratıcılığın katıldığını gösteriyor.

Thanks for watching,

İzlediğiniz için teşekkürler,

and I'll see you in the next video.

bir sonraki videoda görüşmek üzere.