Ben Kimim?: İngilizce çalışma notları

Over a lifetime, Kalıp ifadeler

Bir ömür boyunca,

all of us change to an extraordinary degree. Kalıp ifadeler

hepimiz olağanüstü derecede değişiriz.

From a physical perspective, Anlatım akışı

Fiziksel bir bakış açısıyla,

we start off as a little bundle about 50 cm high Öbek fiiller

hayata yaklaşık 50 cm boyunda,

with cherubic features and elastic soft skin,

meleksi yüz hatlarına ve esnek yumuşak bir cilde sahip küçük bir paket olarak başlarız

and then we may end up some 90 years later Öbek fiiller

ve sonra belki 90 yıl sonra

as a stooped, gray, liver spotted,

kambur, gri saçlı, yaşlılık lekeleri olan,

180 cm high structure.

180 cm boyunda bir yapı olarak son bulabiliriz.

In the intervening period, Anlatım akışı

Araya giren süre boyunca,

every single cell in our body will have been replaced, Dilbilgisi

vücudumuzdaki her bir hücre değiştirilmiş olacak,

often many times over, Kalıp ifadeler

çoğu zaman defalarca,

and we'll have gone through all kinds of experiences Öbek fiiller

ve hafızada belki de neredeyse hiçbir iz bırakmayan

that perhaps leave almost no trace in memory. Kalıp ifadeler

her türlü deneyimden geçmiş olacağız.

The 25-year-old won't remember most of what

25 yaşındaki biri,

the 5-year-old felt so strongly about.

5 yaşındakinin çok güçlü hissettiği şeylerin çoğunu hatırlamayacaktır.

The 67-year-old will only dimly recall Kalıp ifadeler

67 yaşındaki kişi, 30 yaşına yaklaşırken

what was on their mind as they approached 30. Kalıp ifadeler

aklından neler geçtiğini sadece hayal meyal hatırlayacaktır.

We carry the same name throughout our lives

Hayatımız boyunca aynı ismi taşırız

and consider ourselves

ve kendimizi

as a relatively stable unitary entity.

nispeten istikrarlı ve tekil bir varlık olarak kabul ederiz.

But is it really right to think of ourselves

Fakat kendimizi aynı kişi olarak

as the same person?

düşünmek gerçekten doğru mu?

Once one puts it under a philosophical microscope, Deyimler

İnsan bunu bir kez felsefi bir mikroskobun altına koyduğunda,

the issue of personal identity

kişisel kimlik meselesi

emerges as far trickier than at first assumed. Dilbilgisi

ilk varsayılandan çok daha alengirli bir şekilde ortaya çıkar.

So in what ways could we be said to be Dilbilgisi

Peki, hangi açılardan

continuous throughout time?

zaman boyunca sürekli olduğumuz söylenebilir?

What does guarantee

Kendimizi bir ömür boyunca aynı kişiler olarak

that we can plausibly think of ourselves Kalıp ifadeler

makul bir şekilde düşünebilmemizi

as the same people over a lifetime?

ne garanti eder?

Just where is personal identity located?

Kişisel kimlik tam olarak nerede yer alır?

A standard assumption is that it's our body

Standart bir varsayım, kişisel kimliğimizi

that guarantees our personal identity.

garanti edenin vücudumuz olduğudur.

This is the theory that a key part of what makes me me Dilbilgisi

Bu, beni ben yapan şeyin kilit bir parçasının,

is that I'm housed in an identical body.

aynı vücudun içinde barınmam olduğu teorisidir.

But philosophers like to push this assumption around a little.

Ancak filozoflar bu varsayımı biraz sarsmayı severler.

Imagine if I lost all my hair.

Tüm saçlarımı kaybettiğimi hayal edin.

Would I still be me?

Hâlâ ben olur muydum?

Yes, sure.

Evet, kesinlikle.

What if I lost a finger?

Peki ya bir parmağımı kaybetseydim?

Yes.

Evet.

A leg?

Bir bacağımı?

Definitely.

Kesinlikle.

Now, what if a malevolent demon appeared

Şimdi, kötü niyetli bir iblisin ortaya çıktığını

and told us that we'd have to lose Dilbilgisi

ve bize vücudumuzun her bir parçasını

every part of our bodies,

kaybetmemiz gerektiğini,

but could keep just one bit?

ancak sadece bir parçasını tutabileceğimizi söylediğini düşünün.

Which bit would it be?

Hangi parça olurdu?

Few of us would pick our elbow or belly button.

Çok azımız dirseğimizi veya göbek deliğimizi seçerdi.

Almost all of us would pick our brains.

Neredeyse hepimiz beynimizi seçerdik.

and that tells us something interesting.

Ve bu bize ilginç bir şey söyler.

We assume implicitly that

Örtük olarak şunu varsayarız:

some bits of our bodies are more me-ish, Kelime

Vücudumuzun bazı kısımları diğerlerinden daha “ben” gibidir,

closer to the core of personal identity than others.

kişisel kimliğin özüne daha yakındır.

And the most me-ish of all the bits are our brains.

Ve tüm kısımlar arasında en çok "ben" gibi olanı beynimizdir.

Christianity runs a version of this thought experiment. Kelime

Hristiyanlık bu düşünce deneyinin bir versiyonunu yürütür.

It asks us to think what will happen after our death,

Ölümümüzden sonra ne olacağını düşünmemizi ister

and it imagines a separation of the body,

ve bedenin ayrılmasını,

ultimately not that significant,

bunun nihayetinde o kadar da önemli olmadığını

and the ongoing survival of a more modest precious bit

ve ruh dediği daha mütevazı ama değerli bir parçanın

that it calls the soul.

sürekli hayatta kalmasını hayal eder.

There's another version of this thought experiment that two lovers can play.

Bu düşünce deneyinin iki aşığın oynayabileceği başka bir versiyonu daha vardır.

In the early throes of love, Deyimler

Aşkın ilk sancıları sırasında,

two people who have gone to bed together might ask, Deyimler

birlikte yatağa giren iki kişi şunu sorabilir:

"What do you really like about me?"

"Benim gerçekten neyimi seviyorsun?"

The wrong answer is to say,

Yanlış cevap şudur:

"Your fabulous breasts or your amazing muscular arms."

"Muhteşem göğüslerini veya inanılmaz kaslı kollarını."

Breasts and chest don't ultimately feel me-ish

Göğüsler ve sine, nihayetinde

enough to be a respectable answer.

saygın bir cevap olacak kadar "ben" gibi hissettirmez.

It seems we want to be loved for something closer to our real self, Dilbilgisi

Görünüşe göre gerçek benliğimize daha yakın bir şey için,

perhaps our soul or our brain.

belki ruhumuz veya beynimiz için sevilmek istiyoruz.

Now let's push the thought experiment further. Anlatım akışı

Şimdi düşünce deneyini daha da ileri götürelim.

What bit of the brain is actually most crucial to being me? Dilbilgisi

Beynin hangi kısmı aslında ben olmak için en hayati olanıdır?

Let's imagine that I have a bump to the head Kalıp ifadeler

Kafama bir darbe aldığımı

and lose my ability to play table tennis. Kalıp ifadeler

ve masa tenisi oynama yeteneğimi kaybettiğimi hayal edelim.

Am I still myself?

Hâlâ kendim miyim?

Most of us would say,

Çoğumuz deriz ki,

"Yes, sure."

"Evet, kesinlikle."

What if I once spoke Latin and lose the ability

Peki ya eskiden Latince konuşsaydım ve bu yeteneği kaybetseydim

or forgot how to cook asparagus with a light mayonnaise sauce?

veya kuşkonmazı hafif bir mayonez sosuyla nasıl pişireceğimi unutsaydım?

Would I still be me?

Hâlâ ben olur muydum?

Yes.

Evet.

In other words, Anlatım akışı

Başka bir deyişle,

technical capacities don't feel

teknik kapasiteler

very close to the core of personal identity.

kişisel kimliğin özüne pek yakın hissettirmez.

What about other kinds of memories?

Peki ya diğer türdeki anılar?

A big part of making me me

Beni ben yapmanın büyük bir kısmı,

tends to be my store of memories. Dilbilgisi

anılarımın deposu olma eğilimindedir.

I remember the carpet in my bedroom when I was growing up

Büyürken yatak odamdaki halıyı

or the girl I was in love with at university

veya üniversitede aşık olduğum kızı

or the weather over Sydney

veya ilk Avustralya kitap turum için inişe geçerken

as we came in to land for my first Australian book tour.

Sidney'in havasını hatırlıyorum.

But what if these memories all vanished as well?

Peki ya tüm bu anılar da yok olsaydı?

Could I still be me?

Hâlâ ben olabilir miydim?

One view is, possibly,

Bir görüşe göre, muhtemelen evet,

so long as something else remained. Dilbilgisi

başka bir şey geriye kaldığı sürece.

And that thing we can call my character.

Ve o şeye karakterim diyebiliriz.

In other words,

Başka bir deyişle,

if my characteristic way of responding to situations, Kalıp ifadeler

durumlara karakteristik tepki verme biçimim,

my sense of what is funny, wise, interesting or important

neyin komik, akıllıca, ilginç veya önemli olduğuna dair algım

remained the same,

aynı kalsaydı,

I can still in some fundamental way

hala temel bir şekilde

claim to be the same person.

aynı kişi olduğumu iddia edebilirim.

My memory store of feelings and behaviors might be gone,

Duygularıma ve davranışlarıma dair anı depom gitmiş olabilir,

but I could be assured of continuing Dilbilgisi

ancak gelecekte uyumlu yollarla hissetmeye

to feel and behave in compatible ways in the future.

ve davranmaya devam edeceğimden emin olabilirdim.

Those around me would need to keep reminding me of stuff that had happened, Kalıp ifadeler

Etrafımdakilerin bana olup bitenleri sürekli hatırlatması gerekirdi,

but they would still recognize me as me.

ancak yine de beni ben olarak tanırlardı.

A fascinating idea comes into view. Deyimler

Büyüleyici bir fikir ortaya çıkıyor.

Personal identity seems to consist not in bodily survival. Dilbilgisi

Kişisel kimlik bedensel hayatta kalmadan ibaret gibi görünmüyor.

I could be put in somebody else's body or live in a jar and still be me,

Başka birinin vücuduna konabilirdim veya bir kavanozda yaşayabilirdim ve hala ben olurdum,

nor in the survival of memory.

ne de hafızanın hayatta kalmasından ibaret.

I could forget everything and still be me.

Her şeyi unutabilirdim ve hâlâ ben olurdum.

But in the survival of what we're here going to call character.

Ancak burada karakter diyeceğimiz şeyin hayatta kalmasında yatıyor.

This is an idea attributed to the English philosopher John Locke, Kültür

Bu, İngiliz filozof John Locke'a atfedilen bir fikirdir,

who famously wrote personal identity

o, ünlü bir şekilde kişisel kimliğin

is made up of what he called sameness of consciousness.

bilincin aynılığı dediği şeyden oluştuğunu yazmıştır.

If a demon offered us a choice between remembering everything

Eğer bir iblis bize her şeyi hatırlamak

but feeling and valuing very differently

ancak çok farklı hissetmek ve değer vermek

or feeling and valuing the same sorts of things

ya da aynı tür şeyleri hissedip değer vermek

but remembering nothing,

ancak hiçbir şey hatırlamamak arasında bir seçim sunsaydı,

most of us would, Locke suggests,

çoğumuz, Locke'un öne sürdüğüne göre,

choose the latter. Kelime

ikincisini seçerdik.

So, if we have to boil personal identity down to its essence, Öbek fiiller

Dolayısıyla, kişisel kimliği özüne indirgememiz gerekirse,

it seems to come down to values, inclinations, and temperament. Öbek fiiller

değerlere, eğilimlere ve mizaca indirgeniyor gibi görünüyor.

Let's think of death with all this in mind. Anlatım akışı

Tüm bunları akılda tutarak ölümü düşünelim.

The standard view of death is that it's sad

Ölümle ilgili standart görüş üzücü olduğudur

because it means the end of our identity.

çünkü kimliğimizin sonu anlamına gelir.

Now, it certainly does mean the end

Şimdi, eğer kimliği bedenlerimizin hayatta kalmasıyla

if we identify identity with the survival of our bodies Kalıp ifadeler

ya da anılarımızın hayatta kalmasıyla bir tutarsak

or with that of our memories.

bu kesinlikle bir son anlamına gelir.

But if we think that who we are is to a large degree about our values Kalıp ifadeler

Fakat eğer kim olduğumuzun büyük ölçüde değerlerimiz

and characteristic loves and hates,

ve karakteristik sevgi ve nefretlerimizle ilgili olduğunu düşünürsek,

then we are in a sense granted a kind of immortality Anlatım akışı

o zaman bir anlamda, bunların bir bütün olarak türümüzde

simply through the fact that these will continue to live Öbek fiiller

yaşamaya devam edeceği gerçeği aracılığıyla

on in our species as a whole,

mevcut evlerinin dışında şurada veya burada barınarak,

lodged here and there outside of their present home.

bize bir tür ölümsüzlük bahşedilmiş olur.

Perhaps what we have learned to call me

Belki de "ben" demeyi öğrendiğimiz şey,

was only ever a temporary resting place Deyimler

çok daha eski olan

for a set of ideas and proclivities that are far older

ve bedenlerimizden çok daha uzun yaşayacak olan bir dizi fikir ve eğilim için

and are destined to live on far longer than our bodies. Dilbilgisi

her zaman sadece geçici bir dinlenme yeriydi.

We might attempt to be less sad about death

Belirli bir fiziksel özellikler bileşimi olduğumuz

by letting go of the idea Öbek fiiller

düşüncesinden vazgeçerek

that we are a particular constellation of physical features. Deyimler

ölüm hakkında daha az üzülmeye çalışabiliriz.

We are always in a sense far longer lasting,

Eğilimler ve fikirler bütünü olarak,

far more transgenerational Kelime

bir anlamda her zaman çok daha uzun ömürlü,

as a bundle of inclinations and ideas.

çok daha kuşaklar arasıyız.

We will continue to crop up and live wherever those ideas Öbek fiiller

Bize en karakteristik olan o fikirler,

that are most characteristic of us will emerge,

gelecek nesillerde

as they must,

ortaya çıkmaları gerektiği gibi,

in the generations that are to come.

ortaya çıktığı her yerde var olmaya ve yaşamaya devam edeceğiz.

Focusing in on questions of identity Öbek fiiller

Kimlik sorunlarına odaklanmak,

has the paradoxical and rather cheering effect

bizi hem kendi belirli parçalarımıza daha az bağlı kılan

of making us both less attached to certain bits of us Dilbilgisi

hem de kim olduğumuzla ilgili gerçekten önemli olan şeylerin

and more confident

bedenlerimiz toza döndükten

that the really important things about who we have been will survive in a way

ve anılarımız silindikten çok sonra bile

long after our bodies have returned to dust Deyimler

bir şekilde hayatta kalacağından daha emin kılan,

and our memories have been obliterated.

çelişkili ve oldukça neşelendirici bir etkiye sahiptir.