FELSEFE - Nietzsche: İngilizce çalışma notları

The challenge begins with how to pronounce his name. Dilbilgisi

Zorluk, adının nasıl telaffuz edileceğiyle başlar.

The first bit should sound like knee,

İlk kısmı 'ni' gibi ses vermeli,

the second like cha. KNEE-CHA.

ikinci kısmı 'çe' gibi. Nİ-ÇE.

Then we need to get past some of his extraordinary and provocative statements. Öbek fiiller

Daha sonra onun bazı olağanüstü ve kışkırtıcı ifadelerini aşmamız gerekiyor.

What doesn't kill me makes me stronger. Dilbilgisi

"Beni öldürmeyen şey beni daha da güçlendirir."

God is dead and we have killed him.

"Tanrı öldü ve onu biz öldürdük."

And his large mustache.

Ve onun büyük bıyığını.

But when we do, Dilbilgisi

Ancak bunları aştığımızda,

we'll discover a thinker who's intermittently enchanting,

zaman zaman büyüleyici,

wise,

bilge,

and very helpful.

ve çok yardımcı bir düşünür keşfedeceğiz.

Friedrich Nietzsche was born in 1844 in a quiet village in the eastern part of Germany,

Friedrich Nietzsche, 1844 yılında Almanya'nın doğusunda sakin bir köyde doğdu,

where his father was the priest.

babası orada rahipti.

He did exceptionally well at school and university

Okulda ve üniversitede olağanüstü başarılı oldu

and so excelled at ancient Greek that he was made a professor at the University of Basel

ve Antik Yunanca'da o kadar sivrildi ki Basel Üniversitesi'nde profesör yapıldı,

when still only in his mid-20s. Kalıp ifadeler

henüz yirmili yaşlarının ortasındayken.

But his official career didn't work out. Öbek fiiller

Ancak resmi kariyeri yolunda gitmedi.

He got fed up with his fellow academics, Deyimler

Akademisyen meslektaşlarından bıktı,

gave up his job,

işini bıraktı,

and moved to Sils Maria in the Swiss Alps,

ve İsviçre Alpleri'ndeki Sils Maria'ya taşındı,

where he lived quietly,

orada sessizce yaşadı,

working on his masterpieces,

başyapıtları üzerinde çalışarak,

among them,

bunların arasında,

The Birth of Tragedy,

Tragedyanın Doğuşu,

Human All Too Human,

İnsanca, Pek İnsanca,

The Gay Science,

Şen Bilim,

Thus Spoke Zarathustra,

Böyle Buyurdu Zerdüşt,

Beyond Good and Evil,

İyinin ve Kötünün Ötesinde,

on The Genealogy of Morals.

ve Ahlakın Soykütüğü Üstüne vardır.

He had lots of problems.

Onun pek çok sorunu vardı.

He didn't get on with his family. Öbek fiiller

Ailesiyle iyi geçinemiyordu.

I don't like my mother and it's painful even for me to hear my sister's voice.

"Annemi sevmiyorum ve kız kardeşimin sesini duymak bile benim için acı verici."

Women kept rejecting him.

Kadınlar onu sürekli reddediyordu.

His books didn't sell,

Kitapları satmıyordu,

and when he was only 44,

ve henüz 44 yaşındayken,

he had a mental breakdown,

zihinsel bir çöküş yaşadı,

precipitated when he saw a horse in a Turin street being beaten by its driver,

Torino'da bir sokakta sürücüsü tarafından dövülen bir atı gördüğünde tetiklenen bu çöküşte,

and ran over to embrace him shouting,

koşup ata sarıldı ve bağırarak şöyle dedi:

"I understand you."

"Seni anlıyorum."

He never recovered and died 11 sad years later.

Asla iyileşmedi ve 11 üzücü yıl sonra öldü.

But his philosophy was full of heroism and grandeur.

Ancak felsefesi kahramanlık ve ihtişamla doluydu.

He was a prophet of what he called Selbstüberwindung, Kültür

O, Selbstüberwindung adını verdiği şeyin peygamberiydi,

or self-overcoming,

ya da kendini aşmanın,

the process by which a great-souled person,

büyük ruhlu bir kişinin,

what he called an Übermensch, Kültür

onun Übermensch (Üstinsan) dediği kişinin,

rises above their circumstances and difficulties to embrace whatever life throws at them. Notlar

hayatın önüne çıkardığı her şeyi kucaklamak için kendi koşullarının ve zorluklarının üzerine çıktığı sürecin.

He wanted his work to teach us,

Eserlerinin bize şunu öğretmesini istiyordu,

as he put it, Kalıp ifadeler

kendi deyimiyle,

how to become who we really are. Dilbilgisi

gerçekte olduğumuz kişiye nasıl dönüşeceğimizi.

His thought centers around four main recommendations.

Düşüncesi dört ana öneri etrafında şekillenir.

One, own up to envy. Öbek fiiller

Birincisi, kıskançlığı kabullenin.

Envy is, Nietzsche recognized,

Kıskançlık, Nietzsche'nin de kabul ettiği gibi,

a big part of life.

hayatın büyük bir parçasıdır.

Yet the lingering effects of Christianity generally teach us to feel ashamed of our envious feelings.

Ancak Hıristiyanlığın kalıcı etkileri bize genellikle kıskançlık duygularımızdan utanmayı öğretir.

They seem an indication of evil,

Bunlar kötülüğün bir göstergesi gibi görünür,

so we hide them from ourselves and others.

bu yüzden onları kendimizden ve başkalarından saklarız.

Yet there's nothing wrong with envy,

Oysa kıskançlıkta yanlış bir şey yoktur,

maintained Nietzsche,

diye savundu Nietzsche,

so long as we use it as a guide to what we really want. Dilbilgisi

onu gerçekten ne istediğimize dair bir rehber olarak kullandığımız sürece.

Every person who makes us envious

Bizi kıskandıran her insan

should be seen as an indication of what we could one day become. Kalıp ifadeler

bir gün neye dönüşebileceğimizin bir işareti olarak görülmelidir.

The envy-inducing writer, tycoon, or chef

Kıskançlık uyandıran yazar, iş adamı ya da şef

is hinting at who you are capable of one day being.

bir gün kim olabileceğinizin ipuçlarını veriyordur.

It's not that Nietzsche believed we always end up getting what we want. Dilbilgisi

Nietzsche her zaman istediğimizi elde ettiğimize inanmıyordu.

His own life had taught him this well enough.

Kendi hayatı ona bunu yeterince iyi öğretmişti.

He simply insisted that we must face up to our true desires, Öbek fiiller

O yalnızca şunda ısrar ediyordu: gerçek arzularımızla yüzleşmeliyiz,

put up a heroic fight to honor them, Kalıp ifadeler

onları onurlandırmak için kahramanca bir savaş vermeliyiz,

and only then mourn failure with solemn dignity.

ve ancak ondan sonra başarısızlığın yasını ağırbaşlı bir onurla tutmalıyız.

That is what it means to be an Übermensch.

Übermensch olmanın anlamı budur.

Two, don't be a Christian.

İkincisi, Hıristiyan olmayın.

Nietzsche had some extreme things to say about Christianity.

Nietzsche'nin Hıristiyanlık hakkında söyleyecek bazı aşırı şeyleri vardı.

In the entire New Testament,

Tüm Yeni Ahit'te,

he wrote,

diye yazdı,

"There is only one person worth respecting, Dilbilgisi

"Saygı duyulmaya değer sadece bir kişi vardır,

Pilate, the Roman governor."

Romalı vali Pilatus."

It was knockabout stuff, Kelime

Bunlar sert sözlerdi,

but his true target was more subtle and more interesting.

ama asıl hedefi daha incelikli ve daha ilginçti.

He resented Christianity for protecting people from their envy.

Hıristiyanlığa, insanları kendi kıskançlıklarından koruduğu için içerliyordu.

Christianity had,

Hıristiyanlık,

in Nietzsche's account,

Nietzsche'nin anlatımına göre,

emerged in the late Roman Empire,

Geç Roma İmparatorluğu'nda,

in the minds of timid slaves

gerçekte istediklerini elde etme cesareti olmayan

who lacked the stomach to get hold of what they really wanted, Deyimler

ürkek kölelerin zihinlerinde ortaya çıkmıştı,

and so had clung to a philosophy that made a virtue of their cowardice. Notlar

ve bu yüzden korkaklıklarını bir erdem haline getiren bir felsefeye sarılmışlardı.

He called this Sklavenmoral.

O buna Sklavenmoral adını verdi.

Christians, whom he rather rudely termed die Herde,

Onun oldukça kaba bir şekilde die Herde,

the herd,

yani sürü olarak adlandırdığı Hıristiyanlar,

had wished to enjoy the real ingredients of fulfillment,

tatminin gerçek unsurlarının tadını çıkarmayı dilemişlerdi,

a position in the world,

dünyada bir konum,

sex, intellectual mastery, creativity,

cinsellik, entelektüel ustalık, yaratıcılık,

but they'd been too inept to get them.

ama bunları elde edemeyecek kadar beceriksizdiler.

They'd therefore fashioned a hypocritical creed denouncing what they wanted but were too weak to fight for,

Bu nedenle, istedikleri ama uğrunda savaşamayacak kadar zayıf oldukları şeyleri kınayan,

while praising what they didn't want but happened to have. Dilbilgisi

ancak istemedikleri ama tesadüfen sahip oldukları şeyleri öven ikiyüzlü bir inanç uydurdular.

So, in the Christian value system,

Böylece, Hıristiyan değer sisteminde,

sexlessness turned into purity,

cinsiyetsizlik saflığa dönüştü,

weakness became goodness,

zayıflık iyilik oldu,

submission to people one hates became obedience,

nefret edilen kişilere boyun eğmek itaat oldu,

and, in Nietzsche's phrase,

ve, Nietzsche'nin ifadesiyle,

not being able to take revenge turned into forgiveness. Dilbilgisi

intikam alamamak bağışlamaya dönüştü.

Christianity amounted to a giant machine for bitter denial. Öbek fiiller

Hıristiyanlık, acı bir inkar için devasa bir makineye denk geliyordu.

Three, never drink alcohol.

Üçüncüsü, asla alkol almayın.

Nietzsche himself drank only water and as a special treat,

Nietzsche'nin kendisi sadece su ve özel bir ziyafet olarak,

milk.

süt içerdi.

And he thought we should do likewise. Kalıp ifadeler

Ve bizim de aynısını yapmamız gerektiğini düşünüyordu.

He wasn't making a small eccentric dietary point.

O, tuhaf ve küçük bir diyet uyarısı yapmıyordu.

The idea went to the heart of his philosophy Deyimler

Fikir, onun felsefesinin tam kalbine gidiyordu

as contained in his declaration,

şu bildirisinde yer aldığı gibi,

"There have been two great narcotics in European civilization, Deyimler

"Avrupa medeniyetinde iki büyük uyuşturucu olmuştur,

Christianity and alcohol."

Hıristiyanlık ve alkol."

He hated alcohol for the very same reasons that he scorned Christianity,

Alkolden, Hıristiyanlığı küçümsediği aynı nedenlerle nefret ediyordu,

because both numb pain.

çünkü her ikisi de acıyı uyuşturur.

Both reassure us that things are just fine as they are,

Her ikisi de bize her şeyin olduğu gibi gayet iyi olduğuna dair güvence verir,

sapping us of the will to change our lives for the better.

hayatlarımızı daha iyiye doğru değiştirme irademizi tüketir.

A few drinks usher in a transient feeling of satisfaction Öbek fiiller

Birkaç kadeh içki, geçici bir tatmin hissi başlatır

that can get fatally in the way of taking the steps necessary to improve our lives. Deyimler

ki bu, hayatlarımızı iyileştirmek için gerekli adımları atmanın önünde ölümcül bir şekilde durabilir.

Nietzsche was obsessed with the awkward truth

Nietzsche şu rahatsız edici gerçeğe takıntılıydı:

that getting really valuable things done hurts. Kalıp ifadeler

gerçekten değerli işler başarmak can acıtır.

"How little you know of human happiness,

"İnsan mutluluğu hakkında ne kadar da az şey biliyorsunuz,

you comfortable people," he wrote.

siz rahat insanlar," diye yazdı.

The secret of a fulfilled life is

Tatmin edici bir hayatın sırrı şudur

"Live dangerously.

"Tehlikeli yaşayın.

Build your cities on the slopes of Mount Vesuvius." Deyimler

Şehirlerinizi Vezüv Yanardağı'nın eteklerine inşa edin."

Four, God is dead.

Dördüncüsü, Tanrı öldü.

Nietzsche's dramatic assertion that God is dead is not,

Nietzsche'nin Tanrı'nın öldüğüne dair dramatik iddiası,

as it's often taken to be, Dilbilgisi

sıklıkla zannedildiği gibi,

some kind of a celebratory statement.

bir tür kutlama niteliğinde bir ifade değildir.

Despite his reservations about Christianity,

Hıristiyanlık hakkındaki çekincelerine rağmen,

Nietzsche didn't think that the end of belief was anything to cheer about.

Nietzsche inancın sonunun sevinilecek bir şey olduğunu düşünmüyordu.

Religious beliefs were false,

Dini inançlar yanlıştı,

he knew,

bunu biliyordu,

but he observed that they were very,

ama onların hayatın problemleriyle başa çıkmamıza yardımcı olma anlamında

very beneficial in the sense of helping us cope with the problems of life. Anlatım akışı

çok ama çok faydalı olduklarını da gözlemledi.

Nietzsche felt that the gap left by religion Deyimler

Nietzsche dinin bıraktığı boşluğun

should ideally be filled by culture.

ideal olarak kültürle doldurulması gerektiğini hissetti.

He meant philosophy,

Kastettiği felsefe,

art, music, literature.

sanat, müzik, edebiyattı.

Culture should replace scripture.

Kültür kutsal metinlerin yerini almalıydı.

However,

Ancak,

Nietzsche was deeply suspicious of the way his own era was handling culture.

Nietzsche kendi çağının kültürü ele alış biçiminden derinden şüphe duyuyordu.

He believed the universities were killing the humanities,

Üniversitelerin beşeri bilimleri öldürdüğüne inanıyordu,

turning them into dry academic exercises

onları her zaman olmaları gereken şey için,

rather than using them for what they were always meant to be, Dilbilgisi

hayata rehberlik etmek için kullanmak yerine

guides to life.

kuru akademik egzersizlere dönüştürerek.

He admired the way the Greeks had used tragic drama

Yunanlıların trajik dramayı kullanma biçimine hayrandı,

in a practical,

pratik,

therapeutic way,

terapötik bir şekilde,

as an occasion for catharsis and moral education, Kültür

katarsis ve ahlaki eğitim için bir fırsat olarak,

and wished his own age to be comparably ambitious.

ve kendi çağının da benzer şekilde hırslı olmasını diledi.

He called for a reformation

Bir reform çağrısında bulundu,

in which people,

insanların,

newly conscious of the crisis brought on by the end of faith, Öbek fiiller

inancın sonunun getirdiği krizin yeni yeni farkına vararak,

would fill the gaps created by the disappearance of religion Deyimler

dinin ortadan kaybolmasının yarattığı boşlukları

with philosophy and art.

felsefe ve sanatla dolduracağı bir reform.

Every era faces particular psychological challenges,

Her çağ kendine özgü psikolojik zorluklarla yüzleşir,

thought Nietzsche,

diye düşündü Nietzsche,

and it's the task of the philosopher Dilbilgisi

ve bunları tespit edip çözmeye yardımcı olmak

to identify and help solve these.

filozofun görevidir.

For Nietzsche,

Nietzsche için,

the 19th century was reeling under the impact of two developments, Deyimler

19. yüzyıl iki gelişmenin etkisi altında sarsılıyordu,

mass democracy and atheism.

kitle demokrasisi ve ateizm.

The first threatened to unleash torrents of undigested envy, Deyimler

İlki hazmedilmemiş devasa bir kıskançlık selini serbest bırakmakla tehdit ediyordu,

the second to leave humans without guidance or morality. Dilbilgisi

ikincisi ise insanları rehbersiz veya ahlaksız bırakmakla.

In relation to both challenges,

Her iki zorlukla da ilgili olarak,

Nietzsche remains our endearing,

Nietzsche bizim sevimli,

fascinating,

büyüleyici,

often lovable,

çoğu zaman sevilesi,

and mustachioed guide.

ve bıyıklı rehberimiz olmaya devam ediyor.